Drimpels zijn dromen in het water. Ter leering en vermaak. Dus zoek er niet te veel achter. g.storm.

 

 

Ontspanning door inspanning.

Het schooljaar liep ten einde, en de afspraak was dat we zouden proberen de jongens tot de laatste dagen zo bezig te houden dat ze zich niet zouden vervelen.

Het was een zonnige woensdag in juli en ik had een afspraak gemaakt met de directie van de school.

Ik zou mijn klas een dagje mee uitnemen naar het museum "Marialust" en ook nog gaan zwemmen.

De afspraak die ik met de jongens maakte luidde;ïedereen zorgt ervoor dat hij een fiets bij zich heeft die aan de wettelijke voorschriften voldoet.

"Toen ik die morgen de vervoermiddelen bekeek, bleek al dat de jongens daar iets anders onder verstonden dan ik.

We vertrokken gezamelijk, de 15 leerlingen en ikzelf.

Om vijf over negen kwamen we in het zicht van het eerste stoplicht.

Dat stond nog op rood maar de jongens begonnen al te sprinten in de hoop dat zelfs nog te halen.

Ik niet, want tegen de tijd dat ik op snelheid lag spron het licht alweer op rood en moest ik alle moeite doen om op tijd te stoppen.

De jongens trapten vrolijk door en waren dus algauw uit het zicht verdwenen.

Het was toen nog geen tien over negen.

Ik had beloofd ze om vier uur die middag weer onbeschadigd in te leveren, dus het begon al goed.

Met een knalrode kop van de inspanning wist ik de jongens weer in te halen.

Dit was niet zo moeilijk want ze stonden net voorbij de bocht in de weg op een kluitje bij elkaar over Henkie heengebogen.

Die was bezig de wereld ondersteboven te bezichtigen, terwijl de afspraak was dat we dat pas in het museum zouden doen.

Om tien over half tien kwamen we aan bij:"Marialust."

Daar onstonden nog enige problemen bij het stallen van de fietsen, maar dat was opgelost toen er twee in de vijver lagen.

De suppoost van het museum begroette ons met een glimlach op het gezicht.

Toen was hij waarschijnlijk nog blij eindelijk een paar bezoekers te zien komen.

Die glimlach was hij na vijf seconden al kwijt.

Hij wou de jongens namelijk iets vertellen over het papiertje met informatie dat ik de jongens die morgen al had gegeven.

Maar dit bleek algauw een onmogelijke zaak, want de jongens hadden zich al op de eerste verdieping van het gebouw verstopt achter een deur waarop stond prive en verboden toegang.

Samen met de man van het museum die er met de minuut slechter uit ging zien heb ik toen maar geprobeerd zoveel mogelijk spullen onbeschadigd te houden totdat we zouden vertrekken.

Het tweede deel van dit verhaal is is als vervolg afgedrukt, het was een geknoei van een jonge hond die er voor zorgde dat ik er even tussen uit moest.

En daarom eerst even wat drimpels om de tekortkoming te verbloemen.

 

 

 

sorry.

In den beginne.

Ter lering en vermaak schiep god de aarde en zijn mensen.

Hij liet hun toen de vrije hand en vroeg hun naar hun wensen.

Nou,

dat heeft hij wel geweten.

Zijn nachtrust kan hij tot het einde van de wereld wel vergeten.

Gelukkig duurt dat niet meer lang.

Ik ben bang.

 

Alcoholist.

Heer:  Verwijder uit mijn korte leven;

De haat en agressie, en onder het drinken het beven.

 

De gouden eeuw.

Daar zijn zo vele woorden over geschreven,

alleen de mooie herinneringen zijn gebleven.

Dat de helft van de bevolking ziek was of zonder eten,

dat hebben we zo snel mogelijk vergeten.

 

Vorst.

Het vriest dat het kraakt en hier sta ik dan naakt.

Te barsten van de kou,

Ik ben al bijna blauw.

 

De stilte.

Ik hou van het groen en van de bomen,

daar zit ik vele uren stil te dromen.

En zou ik tegen ze spreken met gebogen rug.

Dan ben ik toch niet bang,

ze zeggen niets terug.

 

 

g.storm   een drimpel is een droom in het water.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.