Wat de tweelingzielen ervaring voor veranderingen aanbracht in mijn leven.

Wat begon eind 2008 met een innerlijk impuls van het aanvragen van de echtscheiding,  en mijn reis naar Montpellier, zie hiervoor http://www.xead.nl/opnieuw-is-er-een-tweelingzielverbinding kreeg zijn vervolg in 2009. Daar mijn Dragon ( de naam die ik mijn tweelingziel heb gegeven) in Toronto woonde veranderde ook mijn dagritme totaal. Tijdens een van de chats met mij stel ik hem de vraag. Ja of Nee. Natuurlijk vraagt hij wat de vraag inhoud en ik zeg hem weet ik veel, kijk in je hart dan zal je die vraag wel vinden. Hij vertelde me dat hij daar een paar dagen over na moest denken. Nu zoveel tijd had ik er niet voor nodig, zonder zijn antwoord af te wachten boekte ik een vlucht naar Toronto en een kamer. Het zorgde voor een verdere verwijdering van het contact met mijn man, en ook het contact met Dragon begon afstandelijker te worden.

Dragon was altijd al tegen mijn scheiding geweest, en begon ook hier steeds meer op te zinspelen. Twijfels begonnen bij mij op te komen. Maar ook verwarring wat was ik allemaal aan het doen? Waar moest ik het geld vandaan halen om mijn verblijf daar te betalen?  Welke gevoelens waren nog van mezelf, welke gevoelens pikte ik op van Dragon en de anderen om me heen.
Er waren dagen dat hij mij zo boos maakte, dat ik het liefst alle contacten wou verbreken, maar in zijn handelen herkenden ik veel van mezelf. Zeker dezelfde koppigheid, dezelfde speelsheid, dezelfde onzekerheden, dezelfde verlangens naar een nieuwe wereld. Het herinnerden mij aan de manier hoe ik zelf op mijn Innerlijke Tweeling ziel Tommy reageerde.

En dat maakte me nieuwsgierig hoe een fysieke ontmoeting zou zijn. Zou het net lopen als bij de ontmoeting met mijn Belgische tweeling ziel?  In april was mijn echtscheiding erdoor. Nog steeds begreep ik het waarom ervan niet. Onze relatie was niets veranderd, Hij begon wel meer uit te gaan, met andere vrouwen te chatten, maar dat gaf me alleen blijdschap. Het was vreemd om weer mijn eigen geboorte naam te gebruiken, zeker ook omdat ik er nooit een binding mee heb gehad.  Het was voor mij niets anders dan een naam uit een ver verleden. Een naam uit een ander leven waar liefde gelijk stond met misbruik en mishandeling op alle niveaus.  De naam Chayenna voelde voor mij meer als deel van mijzelf aan dan mijn geboorte naam. Toen mijn ex man besloot mee te gaan naar Toronto vond ik dat heerlijk. Voor korte tijd zou ik samen zijn met de 2 mannen in mijn leven die zoveel voor mij betekende. Ieder op zijn eigen manier. Voor mij vertrek kreeg ik allerlei beelden te zien die ik totaal niet kon plaatsen, maar dat zou al snel veranderen.

Op 22 mei vlogen we naar Toronto. Bij aankomst mochten we eerst nog langs de immigratie dienst. Wat kwamen we doen? Woonden er bekende in Toronto, waar zouden we verblijven? Wat was onze relatie samen? Uhh we zijn gescheiden. Waarom ga je dan samen op vakantie kreeg ik als vraag. Uhhh waarom niet., was mijn antwoord. Eindelijk mochten we verder. En zag ik mijn Dragon voor de eerste keer. Het contact was hetzelfde als tijdens de chats. En al snel waren we in een druk gesprek. De huurauto moest geregeld worden en dat nam mijn ex op zich,  Dragon en ik gingen even samen een sigaret roken. Opeens valt hij bewusteloos neer. Ik haal hulp erbij, en Dragon wordt met een ziekenauto weggebracht.  Even voel ik me schuldig, was dit niet wat ik al eerder had geweten? Had ik deze beelden al niet eerder gezien?

Samen met mijn ex man zoeken we naar het adres van de kamer die ik heb geboekt in China Town. Daar de straatnamen ook doorlopen in andere plaatsen duurde het een tijdje voordat we de kamer gevonden hadden. De geboekte kamer was niet meer vrij en we kregen een alternatief aangeboden. Het was er smerig. Het toilet en douche zaten vol schimmels, de keuken was te vies om een kop thee te zetten. Maar na de lange reis, de gebeurtenissen op het vliegveld, besloten we eerst maar te gaan slapen, en de andere dag een ander hotel te zoeken. We waren de andere dag al vroeg wakker en gingen meteen opzoek naar een ontbijt en een ander hotel. Beidden waren snel gevonden. Na een telefoontje aan de vrouw van mijn Dragon hoorde we dat hij in het ziekenhuis moest blijven voor allerlei onderzoeken. Samen met mijn ex begon ik Toronto te verkennen.

Toronto is een te gekke plaats om te vertoeven. Er is zoveel te zien, Alles is zo groot in tegenstelling met Nederland. Daarbij is Toronto multicultureel en is het opgedeeld in vele wijken, Italiaan, Frans, Grieks, Chinatown,  er zelfs een Nederlands ‘dorp’ net buiten Toronto.  We bezochten de CN Tower.   De Cn Tower is een toren in Toronto die dienstdoet als zendmast en en toeristenattractie. Met 553 meter was de toren tot 13 september 2007 het hoogste vrijstaande bouwwerk ter wereld op land, waarna ze werd gepasseerd door de Burj Khalifa. Er zijn diverse masten die nog hoger zijn, maar met tuien in evenwicht worden gehouden. Vanaf 1976 vormde het lange tijd de hoogste tv-toren ter wereld, maar sinds de voltooiing van de Canton TV Tower in 2009 is het de op een na hoogste tv-toren van de wereld.

Nou daar ga je dan met je hoogtevrees. Maar het uitzicht was gigantische mooi. Op de hoogte van ongeveer 350 meter is er een uitbouw met een aantal verdiepingen. Hier bevinden zich de meeste toeristen faciliteiten, een café, een restaurant en diverse uitkijk ruimtes, waaronder een uitkijk ruimte aan de buitenkant. Het indrukwekkendst was echter de glazen vloer. Als je een stap op de vloer zetten, maakte je hersenen gewoon kortsluiting en weigerde je lichaam nog te bewegen. Het was ook grappig om te zien hoe echt gewoon iedereen als verlamd bleef staan zo gauw men de vloer op liep. Zittend en dan schuivend lukte het nog het beste op over de vloer heen te bewegen. Eenmaal er aan gewend, met ook nog eens te diepte beneden me, lukte het me toch nog om ook staande een paar stappen te nemen over het glazen vloer oppervlak.

Hierna volgende het bezoek bij mijn Dragon in het ziekenhuis. Hij zou er een paar dagen moeten blijven voor allerlei testen. We waren al een minuut of 10 bij hem binnen, toen een verpleegster ons paniekerig melden dat we niet zonder beschermde kleding en een masker niet binnen mochten. Dragon bleek het Mrsa virus te hebben. Tja jammer dan als er besmetting was had dat dan toch al plaatsgevonden, en met de Mexicaanse  griep die er toen al wereldwijd heerste en waarvoor in Toronto een status 1 was afgegeven kon dat er toch nog wel bij. In heel Toronto was er niets van te merken, geen kapjes voor de mond, geen inentingen en kranten die er vol over stonden zoals in Nederland. Toch kwam er een onrustig gevoel in me opzetten, en enkele uren later besloot ik het gevoel te gaan beschrijven. Hierdoor bestond het verhaal v.http://www.xead.nl/drakenhart-en-de-kleine-engel

Hoe het verder ging beschrijf ik in het volgende deel.

Copyright Nederland2001@Gerda Verstraeten

http://www.stemmenhoren.com

http://www.chayenna.jouwpagina.nl

Reageren?