Langzaam maar zeker dringt het tot me door, m'n vriendenkring op hyves wordt kleiner en kleiner...

Moet ik onthyven...?

2010 het jaar van...

Langzaam maar zeker dringt het tot me door, m'n vriendenkring op hyves wordt kleiner en kleiner... Viel het me eerst niet op dat er van de 105 vrienden af en toe één wegviel of één bijkwam, inmiddels kan ik er niet meer omheen: ik word in de steek gelaten! En het is niet zo dat ik met iedereen die mij verlaat ruzie heb, dat er woorden zijn gevallen, we niet meer door één virtuele deur kunnen of dat ze me simpelweg niet meer als vriend zien. Nee, het is veel groter dan dat, het is namelijk dé grote hit van 2010. We moeten ons met z'n allen onthyven!

Kersttoespraak

De toespraak van onze (nederlandse) koningin had al een duidelijke hint kunnen zijn misschien, want gaf zij niet aan dat onze samenleving steeds individualistischer wordt en dat de leegtes die er vallen niet opgevuld kunnen worden met virtuele ontmoetingen? Ze zei er, discreet als ze is, niet bij dat ze het expliciet over hyves had, maar nu weet ik het zeker! Alle twintig vrienden die mij én hyves de afgelopen maanden hebben verlaten, hebben voor de tv gezeten om de toespraak van onze koningen te luisteren en gedacht: ok, dat ga ik doen! En gedelete was het profiel op hyves...

Dus, ik moet me afmelden op hyves? Maar alle blogs die ik, veelal op verzoek van de inmiddels verdwenen vrienden, geschreven heb dan? Verdwijnen die mee met het profiel? En alle foto's die ik er met een rottig programma heb geupload? En wat zullen mijn overige 80 vrienden denken als ik ineens geen hyvesvriend meer ben? Zullen ze wel begrijpen dat het niet persoonlijk is, maar dat ik het doe omdat dat nou eenmaal zo hoort anno 2010?

Weg vriend....

Terwijl ik hier zo over nadenk bedenk ik me dat ik er wel eens over zou willen praten met een vriend van vroeger, die ik inmiddels weer regelematig spreek via hyves. Dus hup, ik start de computer op en zie mijn startpagina, zoals een superhyver betaamd is hyves natúúrlijk mijn startpagina, voor me verschijnen. Ik op zoek naar de vriend die ik wil spreken, hij had me vorige week nog gekrabbelt, even zoeken... Maar... het zal toch niet?

Weg vriend... Wacht, geen paniek, ik ga hem bellen, de koningin zal trots op me zijn! Oh, zijn nummer staat niet in mijn telefoon, is ook niet op te vragen via de mevrouw van de nummerinformatie en ook zijn emailadres blijk ik per ongeluk niet te hebben opgeslagen... Hoe moet ik hem nu bereiken? Hij is namelijk pas verhuisd en ik heb geen idee waar ook alweer precies naartoe... Zucht...

Dat krijg je ervan, onthyven... De koningin kan wel zeggen dat je elkaar via de virtuele ontmoetingen spreekt zonder gesprek, je naar elkaar kijkt zonder de ander te zien of dat we alleen communiceren via korte boodschapjes.. Zonder hyves spreek ik deze vriend dus helemáál niet meer!

Facebook, twitter, enz...

Een dag later kan ik opgelucht ademhalen! De vriend in kwestie heeft dan wel geen hyves meer, maar aan de uitnodigingen in mijn inbox kan ik opmaken dat hij nu facebookt, twittert én zich heeft aangemeld voor een of andere linksite! Fijn, kunnen we elkaar tenminste weer spreken zonder gesprek!!!

Onthyven betekend dus gelukkig (nog?) niet het je ontdoen van alle netwerksites, het is alleen groter geworden, hyves is te nederlands, te dichtbij... Vanaf nu moet het wereldwijd worden, globaliseren die netwerken! Facebook blijkt inmiddels druk bezocht door al mijn vrienden, twitter dé ideale manier om álle belangrijke roddels én de nieuwste nieuwsfeiten te weten en met die twee heb ik het druk genoeg. Mijn hyvesprofiel heb ik nog wel, maar ik heb al weken geen nieuwe blog geschreven, geen foto's meer geupload of de wereld verteld wat ik aan het doen was. Wel heb ik er even een berichtje achtergelaten: "Wil je me blijven volgen? Klik hier voor mijn profiel op facebook en hier voor mijn twitteracount."

Communicatie

Als ik later de toespraak van onze koningin nog eens nakijk op uitzendinggemist.nl bedenk ik me dat we al die netwerksites helemaal niet nodig hebben om een met elkaar te praten zonder gesprek, we communiceren sowieso waardeloos, óók in het echt! Hoeveel mensen vragen je niet hoe het met je gaat om vervolgens, voordat jij uberhaupt hebt geantwoord alweer doorgelopen te zijn? Wie kent z'n buren nou nog zo goed, dat je je kinderen er zonder twijfelen bij achter zou laten? Het probleem van het individualiseren en het communiceren zit hem niet in de netwerksites, het feit dat je anoniem en grofweg emoties kunt uiten is niet alleen te wijten aan hyves, facebook of twitter. Het internet geeft mensen die kwaad willen doen, inderdaad meer opties dan voor internet bestond, maar om daar nou hyves de schuld van te geven?

Ik kan opgelucht ademhalen, want hoewel onthyven nog steeds hip blijkt te zijn, komt het allemaal goed....

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.