Dit is een watervlooienpracticum die ik graag met de rest wil delen, dit practicum is prima uit te voeren als je zelf zo'n onderzoek voor school moet uitvoeren óf omdat je het leuk vind om zelf onderzoek te doen.

DOELSTELLING

De invloed van koffie op de hartfrequentie van de gewone watervlo (genus: Daphnia) onderzoeken.

HYPOTHESE

H0: Als de watervlo in een hogere concentratie koffie terecht komt, dan krijgt hij geen hogere of lagere hartslag
H1:Als de watervlo in een hogere concentratie koffie terecht komt, dan krijgt hij een hogere hartslag
H2: Als de watervlo in een hogere concentratie koffie terecht komt, dan krijgt hij een lagere hartslag

MATERIALEN

- Watervlooien
- Maatbeker
- Pipet
- Rubberen zuigpipet
- Preperaat met een holling erin zodat de watervlo daarin kan zitten
- Dekglaasje
- Microscoop (100x of 400x)
- Papier
- Koffie (koud)
- Aquadest
- Reageerbuizen
- reageerbuisrekje

METHODE

Variabelen:
Afhankelijke variabele: De hartslagfrequentie
Onafhankelijke variabele: De concentratie koffie
Constante variabelen: Temperatuur, de grootte van de watervlo, de hoeveelheid stress, pH

Steekproefgrootte: 4 watervlooien per concentratie, dus 4 * 3 = 12 in totaal

Handeling:
Allereerst halen we door middel van het rubberen zuigpipet watervlooien uit de grote maatbeker achterin in het practicumlokaal. Daarna doen we deze watervlooien in de maatbeker en verdunnen het daarbijbehorende slootwater met aquadest. Daarna halen we door middel van het zuigpipet een watervlo uit de maatbeker en leggen die op het al voorbereide preperaat. Met het papier halen door de zuigende werking van het papier we het water rondom de vlo weg. Daarna voegen we een van de drie vloeistoffen (namelijk aquadest of een mengsel van aquadest en koffie of sterke koffie) toe aan het de watervlo, waarna we het preperaat afdichten met een dekglaasje. Daarna leggen we het geheel onder de microscoop en zoeken het hart. Het hart is op de afbeelding bij nummer elf hiernaast te vinden.  Daarna gaat één iemand de hartslag gedurende 10 seconde tellen, terwijl de ander de tijd in de gaten houdt. Als de hartslag te snel gaat om te tellen, kan je erook voor kiezen om op een blaadje de hartslagen te stippen met een pen om daarna uiteindelijk de stippen te tellen.

Vervolgens ruim je na 12x meten je meetopstelling op. Daarna hebben wij de resultaten geëxtrapoleert tot een hartslag van het aantal slagen per minuut en die hebben we vervolgens in een grafiek weergegeven.

RESULTATEN:

Hartfrequentie per minuut van de vlooien in alle drie de koffieconcentraties:
Vlo Lw 1/2 Koffie Koffie
1 180 312 376
2 192 250 260
3 260 294 255
4 181 276 336
Gem. 203 283 307

CONCLUSIE:

We zien bij een verhoogde concentratie koffie ook een verhoogde hartfrequentie. Onze hypothese mag dus aangenomen worden. Het verband dat we zien bij de hartfrequentie onder invloed van koffie is een stijgende afnemende lijn.

DISCUSSIE:

Bij ons onderzoek hebben we ons nogal beperkt door een vrij kleine steekproefgrootte en inclusief de blanco, met maar twee concentraties koffie. Dit moest wel vanwege de tijd, maar dit brengt wel de betrouwbaarheid van onze onderzoeksresultaten in twijfel. Gelukkig heeft Excel de optie een T-toets uit te voeren. Om de betrouwbaarheid van onze metingen enigszins te controleren hebben we deze T-toets ook uitgevoerd en de uitkomsten in de tabel hieronder gezet:

T-Toets tov. LW
1/2 Koffie 0,0043254
Koffie 0,0204551

In de eerste kolom staat de welke concentratie we hebben vergeleken met onze blanco proef in leidingwater en in de tweede colom staan de resultaten in de grijze cellen. De bovenste regel is de titel en niet zozeer de kopteksten van de tabel.

Wat moeten we nu met die T-Toets?
Ook ging er best wel wat mis tijdens ons practicum, allereerst verloren we veel tijd omdat we het hart moeilijk konden zien, we hebben sommige vlooien weer teruggedaan in de pot omdat we gewoon het hart niet konden vinden, en er zou ook misschien complicatie kunnen zijn opgetreden omdat de koffie al een dag klaar stond en dat er misschien allerlei andere stoffen in de koffie terecht zijn gekomen waardoor we niet exact meer verse koffie aan het onderzoeken zijn op stimulerende middelen. Daarnaast zou de hoeveelheid stress en de tijd dat een watervlo zich in de maatbeker bevond nog invloed hebben kunnen uitoefenen. Een watervlo dat al langer in de maatbeker bevond met daarin veel aquadest, had waarschijnlijk minder stress en ook minder stoffen in zich die hij opgenomen had in het water waar ze vandaan kwamen, wat misschien tot gevolg had dat het hartje van het beest harder of zachter was gaan kloppen.

Als vervolg onderzoek zouden we een grotere steekproef moeten uitvoeren waar we een van de werkzame bestanddelen filteren, namelijk caffëine. Dit zou de betrouwbaarheid van ons onderzoek groter maken.

Reageren?