Omslag op het gebied van kunst in Amerika in de jaren '20

Tijdens de ‘roaring’ twenties werd de ontwerp- en decoratie Art Deco erg populair, aangezien deze stijl helemaal paste bij de losbandigheid van deze periode. Alles wat nieuw en gedurfd was, hoorde thuis in de jaren ’20. Het was voornamelijk een periode van snelle ontwikkelingen op het gebied van ontwerp en decoratie. De oorzaak van deze dynamische ontwikkelingen kwam door de combinatie van vrije tijd en mobiliteit.

Terwijl er door de industrialisering allerlei nieuwe technieken met de machine mogelijk werden gemaakt, lag de nadruk van de Art Deco op de kunst van het ambacht. Door massaproductie was het mogelijk om van 1 product grote hoeveelheden te maken en het dan voor een verleidelijk prijs te verkopen.
Opvallend was het feit dat er geen allesbepalende artistieke visie was, aangezien de Art Deco geen oprichter kende.

Abstracte vormen, strakke en eenvoudige vormgeving, helder kleurgebruik en geometrisch patronen vormen de kenmerken van deze stijl. In de schilderkunst vonden er ontwikkelingen
plaats die ontleend werden aan de Art Deco of die er invloed op uit oefenden. Een aantal van deze stromingen zijn, het surrealisme, het expressionisme en het kubisme.

De Amerikanen beheersten de Art Decor-architectuur als geen ander. Het hoogtepunt van de Amerikaanse design werd de wolkenkrabber. Het Rockefeller Center, het Chrysler building en het Woolworth building vormen kenmerkende gebouwen die rond de jaren dertig ontworpen werden.
Het Chrysler Building werd ontworpen door Wiliam van Alen in 1927. De bouw van dit zwaar gedecoreerde gebouw begon in 1928 en werd voltooid in 1930. Het ontwerp was gebaseerd op het automobiel bedrijf van de client. Hoewel de individuele elementen weldoordacht waren en een kunstwerk op zich vormde, werd dit gebouw door vele critici beoordeelt als een onevenwichtige mengelmoes. Het staat al ruim zestig jaar bekend als het symbool voor van New York.

De Chrysler building is gemaakt in de periode waarin de Art Deco een bloei doormaakte.
Dit gebouw beeldt de energie, zwierigheid en de snelheid van deze periode heel duidelijk uit. Het gebouw vertegenwoordigt alles waar de Art Deco-stijl door staat, bijvoorbeeld het plaatsen van ramen in de vorm van een driehoek rondom de stalen bogen bij de spits. Aangezien dit als iets gedurfds en geheel nieuw werd beschouwd, heeft Wiliam van Alen de Art-Decostijl hiermee op een juiste wijze gepresenteerd.

Modernistische ontwikkelingen waren overal terug te vinden, zo ook in het werk van de Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright. Vanwege zijn constructie die voornamelijk bestond uit glas en hout, was hij in staat om huizen te ontwerpen die zonder enige moeite in hun natuurlijke omgeving konden worden opgenomen. Hier is de ‘Falling Water’ een heel fraai voorbeeld van.
In 1934 werd een tentoonstelling gehouden, de ‘Contemporary American Industrial Art, waar het verband tussen industrie en ontwerp centraal stond.

Dit is het werk van de architect Frank Lloyd Wright, de Falling Water. De naam ontleend zich aan de manier waarop het huis gebouwd is, namelijk over een waterval heen.

De materialen en de vormen die gebruikt en verwerkt zijn in dit huis komen overeen met de materialen die veel voorkamen in de Art-Decostijl.
Wat gewaagd is aan dit meesterwerk van Wright is dat hij het materiaal en de natuur zodanig met elkaar gecombineert heeft waardoor het zich tot één geheel vormt. Door het huis op deze wijze te bouwen, geeft hij een duidelijke weergave van de Art Deco-stijl.