We hebben er allemaal wel eens last van. Onzekerheid. Wat doet het met ons. Wat wil het ons vertellen.

 

Onzekerheid is een emotie die ons vaak heel direct beperkt. We willen allemaal op safe spelen. We willen ons zeker voelen. Als we ons al zeker voelen, zijn we snel geneigd die zekerheid los te laten en terug te vallen naar een patroon van onzekerheid. Dat gebeurt vooral als anderen ons te kennen geven dat we arrogant zijn, of dat we gokken, of nog erger, als anderen ons ervan overtuigen dat we iets toch niet kunnen of durven. Ditzelfde effect kan ook al ontstaan als we eraan herinnerd worden dat we iets doen waarvan de ander vindt dat we dat niet mogen doen.

Soms ook kun je het verwijt horen dat jouw denkbeelden niet realistisch zijn. Dat je niet met beidde benen op de grond staat. Heel veel oude patronen zijn zo ingeslepen, dat we er zelf van overtuigd zijn dat we afhankelijk zijn van het doen en laten en de oordelen van anderen. We ervaren steeds opnieuw dat we ons beperkt voelen door wat een ander van ons doen en laten denkt of zegt. Daarom willen we graag op zeker spelen. We hebben immers een hekel aan commentaar; aan afwijzing. Vaak nemen we allerlei voorzorgmaatregelen om onszelf veilig te stellen. Als het kan, houden we wegen open om langs een andere route ons doel te bereiken.

Ons denken en handelen, wil graag het toeval – wat dat ook mag zijn uitsluiten. Onzekerheid geeft ons het gevoel dat we niet veilig zijn, en dat terwijl we juist veiligheid zoeken. Diep in ons hart hebben we immers behoeften aan veiligheid, aan overleven. Als we ons niet meer veilig weten of niet kunnen schatten hoe onze omgeving zal reageren, wat de respons op ons handelen kan zijn, treedt er een gevoel van onveiligheid en onzekerheid op.  Dat brengt ons uit balans. Als onze "rugdekking" ontbreekt, treedt de spanning van onzekerheid in werking. We weten niet meer of we wel echt in staat zijn uit te voeren wat we willen uitvoeren. Als we iets van plan zijn, proberen we het van alle kanten te bekijken om zo mislukking uit te sluiten. Alle mogelijkheden waardoor degene wat we eigenlijk willen, zou kunnen mislukken, proberen we van te voren uit te sluiten, en als we het niet allemaal kunnen overzien, worden we angstig en schuiven alles voor ons uit.

Vaak krijg ik vragen van mensen die hopeloos verliefd zijn, met de vraag of ik kan vertellen of het ooit iets zou worden. Men verteld hoe verliefd men is, men kan er niet van slapen, en hun fantasie slaat op hol. Als ik ze aanraad een ontmoeting te arrangeren en een afspraak te maken om uit te vinden of de ander ook soortgelijken gevoelens koestert, wordt standaard gereageerd met de zin, "dat durf ik niet". Als die ander er niet op ingaat, stort heel mijn wereld in. Nu kan ik er over dromen, en ik ben bang dat mijn droom in een klap wordt weggevaagd.

De zekerheid hangt heel duidelijk af van wat het antwoord van de ander zal zijn. In het hoofd spelen heel intens alle mogelijkheden waarom de ander eventueel niet op het voorstel zou ingaan. Men heeft niet in de gaten dat men eigenlijk zichzelf afwijst, men zoekt die mogelijkheden, de ander heeft er niet eens aan gedacht, want daar is niets aan gevraagd..Omdat men zichzelf afwijst, wordt men ook waarschijnlijk door de ander afgewezen, als men de ander wel zou vragen, omdat men de afwijzing uitstraalt. Dat zal de ander voelen en daarop reageren.
Ik vertel de ander dat ze eerst zekerheid in zichzelf moeten zoeken, daar kan men werkelijk zeker van zijn. Men mag zelfs beginnen zeker te zijn van eigen onzekerheid. Dat is wat men wel vaak herkend Door zeker te zijn van iets wat je niet wilt, kom je geleidelijk bij zekerheden die je wel wilt. Door die zekerheid te accepteren leer je langzaam je onzekerheid te accepteren, er zal wel onzekerheid blijven, maar zo creëer je ruimte voor zekerheid. Het vechten tegen datgene wat je als onzekerheid ervaart, is eigenlijk een veel groter probleem dan de onzekerheid zelf. Het vechten is eindeloos en blokkeert volledig. Al je energie stop je dan in het vechten tegen een emotie van jezelf, tegen iets wat je als schaduwkant in jezelf ervaart. Dat vechten put je energie uit en je kunt niet tot acceptatie komen van een wezenlijk stuk van jezelf: Je onzekerheid. Er kunnen vele redenen zijn waardoor we ons onzeker voelen. Een veel voorkomende oorzaak van onzekerheid is schuldgevoel, of dit gevoel nu terecht is of niet.

 

Meer artikelen over het bewust worden van wat je emoties je willen vertellen staan op:

http://www.xead.nl/communicatie-met-het-onderbewustzijn

http://www.xead.nl/wat-maakt-iets-positief-of-negatief

http://www.xead.nl/1-wij-lopen-voortdurend-in-onze-eigen-val

http://www.xead.nl/energie-ons-aura-en-chakra-systeem

http://www.xead.nl/omgaan-met-schuldgevoelens

http://www.xead.nl/oordelen-en-veroordelen

http://www.xead.nl/het-verschil-tussen-gevoel-en-emoties

http://www.xead.nl/leven-vanuit-angst

http://www.xead.nl/omgaan-met-boosheid-en-aggressie

http://www.xead.nl/meer-plezier-met-sex

http://www.xead.nl/ik-voel-me-gekwetst

http://www.xead.nl/ontkenning-en-erkenning

http://www.xead.nl/1-vasthouden-en-loslaten

http://www.xead.nl/de-drie-eenheid-in-onszelf

http://www.xead.nl/de-kunst-van-het-klagen

http://www.xead.nl/waarom-blijven-we-zoeken

Copyright Nederland2011@GerdaVerstraeten

http://www.stemmenhoren.com

http://chayenna.jouwpagina.nl

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.