Een kleine reactie op een recent artikel van voorzover ik inschatten kan best wel een aardig mens.

Het is weer eens zover je kunt ook niks publiceren of men meent ook een mening te moeten hebben.
Maar het is niet anders ik zal het dragen als een man.
Mijn repliek zal niet negatief zijn, ik ga het geheel anders doen.
De eerlijkheid gebied me te zeggen of schrijven zo u wilt dat ik de pen reeds had gedoopt in vitriool.
Ik had een vilein stuk in gedachten, intens gemeen, maar wat schiet je daar mee op.
Actie geeft reactie en voor je het weet zijn we tot Sint Juttemis bezig.
En waar leidt het toe, het leidt tot niets, de donkerte van tegenstellingen.
Polarisatie hebben we immers al genoeg in dit kleine land.

En natuurlijk was het makkelijk geweest mijn stelling van de digitale klaagmuur te onderschrijven met keiharde feiten.
Op Xead zijn momenteel 35.500 artikelen gepubliceerd waarvan 857 man-onvriendelijk.
Ja tel maar gerust na heb ik ook gedaan.
Maar wat schiet je er mee op dus ik heb besloten er niks mee te doen.
We vergeten het gewoon even lijkt me het beste voor alle partijen.
En ach dat ene artikeltje wat naar mijn bescheiden mening nou niet als bijster vrouw onvriendelijk omschreven dient te worden schuiven we ook terzijde.
Dat dat artikel heeft geleid tot mijn dakloze bestaan, ach een kniesoor die daar op let.
Per slot van rekening zijn er ergere dingen in het leven.

Daarom heb ik besloten het anders aan te pakken.
Geen stekeligheden deze keer, maar omgekeerde psychologie.
Alleen hoe pak je dat aan?
Ik bedacht me dat in dichtvorm mijn antwoord het best tot zijn recht zou komen.
Helaas ben ik een zeer slecht dichter, sterker nog ik kan er niks van.
Ik ben bang dat als ik een poging zou wagen het een averechts effect zou sorteren.
Nog meer olie op het vuur, de gemoederen nog meer verhit.
Dan er maar eentje van internet plukken?
Ik kwam een heel mooi gedicht tegen van Brecht die deels de lading dekt.
Voor de liefhebber van poëzie onder u googelt u Entdeckung an einer jungen Frau.

Ik besloot hulp te vragen.
Een goede vriendin alhier op Xead.
Nou hoor ik u denken, ja hoor daar heb je weer een vrouw voor nodig.
Ja inderdaad dat heb ik.
Ik mailde haar wat mijn bedoeling was.
Ze zou er over na denken, en dat heeft ze.
Het is een antwoord zoals ik het voor ogen had, maar ja zelf ben ik een sukkelaar dichten dat kan ik niet.
Vermeldenswaardig is dat zij het heeft geschreven om 4.15 in de nacht (waar haal je de energie vandaan)
Het gedicht heet ode aan de vrouw

 

Ode aan de Vrouw

He jij mooie vrouw
Waar ben je nou
Ik zat te vissen
Maar begon je vreselijk te missen

Ik zat daar eenzaam aan die waterkant
Mijn hoofd in de zon bijna verbrand
Ik staarde naar die dobber daar
Maar nam iets raars gewaar

Ik zag een gezicht zo zacht en lief
Ja het was jij mijn hartedief
Ik pakte al mijn spullen in
had in vissen opeens geen zin meer in

ik wilde alleen nog maar terug
en heel erg vlug
Maar waar ben je nou
Jij mooie vrouw

Ik kan niet langer wachten
Jij gaat niet uit mijn gedachten
Ik wil je in mijn armen sluiten
Wil met jouw een liedje fluiten
Lieve lieve vrouw

Kom nou toch thuis weer gauw
Want ik wil je zo graag in mijn armen leggen
En tegen je zeggen
Lieve lieve vrouw
Ik hou ontzettend veel van jou
 
Kika
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.