De pen is doorgegeven aan mij... Een spannende uitdaging!

Jeetje wat een moeilijke uitdaging... ik blokkeer meteen bij de gedachte iets te moeten gaan schrijven! Bang dat ik niet over het juiste onderwerp schrijf of dat ik niet weet waar ik het over heb, bang er niet bij te horen! Onzeker.... En dat gevoel beangstigd mij!
Om dit te kunnen en durven uit te spreken heb ik hulp nodig gehad! Want zo'n drie jaar geleden zou ik het genegeerd hebben, waarschijnlijk zou ik dan zo bang zijn geworden dat ik zelfs niet meer op xead zou willen komen.
Dit is uiteraard maar een heel klein voorbeeldje waar ik voorheen steeds weer tegen aan liep. Als ik bang werd dan ging ik het vermijden... Ik ging niets aan! Dit belemmerde mij in veel situaties!
Om aan dit probleem te werken moest ik een intensieve therapie volgen om bepaalde patronen anders te gaan doen. Die therapie word op dit moment nog vergoed! Dat is maar goed ook want ik zou het niet kunnen betalen. Daarbij komt ook nog eens kijken dat ik een veel lager inkomen heb dan toen ik nog fulltime werkte! Stel je voor... Je zou dat dan ook nog zelf moeten betalen! Gaat gewoon echt niet!!!
Krijgen we ineens te horen dat het toch echt gaat gebeuren! Ja hoor... nu moeten we ook nog een gedeelte zelf gaan betalen! Zijn ze nou helemaal gek ofzo! Willen ze me nog gekker hebben! Weet je hoeveel mensen hulp nodig hebben omdat ze ziek zijn! (psychisch) En van geld problemen worden we niet gelukkiger, dus het komt er op neer dat het ze gewoon niet boeit wat het doet met de mensen! Ik zou zeggen dat het is sommige gevallen niet echt medisch verantwoord is wat ze doen! En als dit idee eenmaal rond is, zal er vast en zeker nog meer van die idiote ideeën over betalingen komen! Het word bijvoorbeeld nog iets duurder en nog iets duurder! En niet te vergeten die zorgverzekering wat ook steeds duurder word!

Dit is duidelijk een geval waarin de mens dus NIET in het middelpunt staat!
Gelukkig heb ik op tijd hulp gekregen en gaat het zoveel beter met mij! Het eerste stukje van mijn artikel is maar een voorbeeld, maar daar had ik gelukkig nu geen last meer van. Ik vond de uitdaging namelijk heel leuk om te doen en ben trots op mezelf dat ik het aan ga! Maar als we straks zulke therapieën zelf zouden moeten betalen ben ik bang dat er vele niet zullen gaan en dat het geld wat ze zelf moeten gaan betalen hun zal belemmeren om hulp te aanvaarden. En ik kan weten waar die mensen zullen belanden, of misschien zelfs wel letterlijk zullen beëindigen!!!
Tja... en toch...Toch hebben we het ergens nog niet zo slecht in nederland, er zijn toch altijd nog landen die het veel en veel slechter hebben getroffen! Geen geld, geen brood, geen huis, geen vervoer, geen water etc...

Ik geef hierbij de pen door aan Benny-41! NR 18
1 ) Jack Hage SR
2) Spirit Lady
3) Ruud
4) Marcel-strooband
5) Stormer wout
6) Kikafonie
7) Wolf 407
8) Doortje
9) Ysra
10) Lucifall
11) Lr
12) Taco Veldstra
13) Lovely
14) Tiegemboy
15) Claudia 1972 16) Inge Feniks
17) Tascha
Laat een reactie achter
Inge-Feniks schreef op 05 Dec 2011 om 23:51
Geweldig meis, ik ben net als Ruud trots op je! D.
spiritlady schreef op 05 Dec 2011 om 23:53
meid je komt van ver en moet je kijken waar je nu staat, met grote trots te schrijven voor nederlandbeter die strijd voor de mens in zijn bestaan. Dit heb je echt heel mooi gedaan
Jack-Hage-Sr schreef op 05 Dec 2011 om 23:57
Het klopt dat het erger kan dan hier, maar weet je waar ik zo bang voor ben........dat wij het armste land van de EU worden omdat die Haagse bendes meer aan de EU denken dan aan de Nederlandse méns. Het is makkelijk lullen en beslissen als je zelf geen (geld)zorgen hebt! Gaan volgende week uitzoeken hoeveel woning uitzettingen er zijn! Mooi geschreven ! D
Kirsti schreef op 06 Dec 2011 om 00:02
Bang er niet bij te horen? Lieve Tascha voor mij ben jij een vast onderdeel van Xead, we hebben al zoveel met elkaar gedeeld. Kijk wat je hier hebt neergepend! Dit past helemaal in het straatje van de NLB. Dikke duim dat je het bent aangegaan en het dan op deze manier neerzet!
Mereltje schreef op 06 Dec 2011 om 08:19
Goed gedaan Tascha, mooi een probleen in Nederland onder de aandacht gebracht.
claudia1972 schreef op 06 Dec 2011 om 08:33
lieve Tascha, jij hoeft niet bang te zijn dat je er niet bij hoort, iedereen heeft een plekje in de maatschappij en zeker hier ben je gewoon een uniek persoon. Jij hebt jouw pen heel goed weer gegeven, de gezondheids zorg blijft een grooit issue en therapieen zouden altijd vergoed moeten worden/ blijven, want therapieen zorgen er voor dat een mens weer vooruit kan, ik ben bij een prycholoog geweest en mede hierdoor kom ik elke dag een stukje verder en heb ik beslissingen kunnen nemen die ik anders nooit had durven nemen. en als ik geen psycholoog in handen had genomen, dan had ik er vandaag niet meer geweest.. dus het zopu niet zo mogen zijn dat men zelf de therapieen moeten gaan betalen.. een duim voor jouw artikel en jouw openheid! een plus
joonenjac schreef op 06 Dec 2011 om 08:48
Goed gedaan! Je hebt echt een mooi artikel geschreven.. Duim!
stormerwout schreef op 06 Dec 2011 om 10:45
Persoonlijkheid is de kracht die we nodig hebben. Menselijkheid is wat we missen in dit land momenteel!
Taco-Veldstra schreef op 06 Dec 2011 om 10:47
Tascha je bent te bescheiden , je hebt er een goed verhaal van gemaakt Duim Taco
ABelle schreef op 06 Dec 2011 om 11:03
Hoezo bang om er niet bij te horen, je hoort er wel degelijk bij. Dat heb je wel bewezen door het schrijven van dit artikel, daarom dikke duim.
Tascha schreef op 06 Dec 2011 om 11:14
Ik ben niet bang om er niet bij te horen! :) Dat zou ik voorheen zijn geweest zonder de hulp van de therapie... staat vermeld in het artikel dat het eerste stuk alleen een voorbeeldje is! :)
RachelenHans schreef op 06 Dec 2011 om 11:34
Lieve Tascha,
Jij hebt alle reden om beretrots op jezelf te zijn. Je durft open te schrijven over waar je doorheen bent gegaan. Je hebt een supergoed artikel geschreven. Jij bent belangrijk en we zijn trots op je.
Berna schreef op 06 Dec 2011 om 12:15
Heel mooi geschreven Tascha. En ja, natuurlijk hoor je erbij. Dikke duim!
vlindertje73 schreef op 06 Dec 2011 om 13:00
Goed gedaan hoor Tascha. Ik vind het ook een lastig onderwerp. En toch is er ook wel genoeg om over te schrijven. Mijn vleugel heb je.
wolf407 schreef op 06 Dec 2011 om 13:22
echt weer mooi geschreven en gedaan
echt Tasha zoals we haar kennen zie je hier staan
Met gevoel en hart deze pen aangenomen
om met dit artikel het gevoel voor de mens te laten stromen
Duim
mippel schreef op 06 Dec 2011 om 14:42
Het gaat om je persoonlijkheid, daar zit je kracht. Wat je zeker nodig zult hebben in deze voor vele roerige tijden.
Lovely schreef op 06 Dec 2011 om 16:30
Zeer goed opgelost hoor! Ook van mij een terechte duim omhoog!
Gypsylady schreef op 06 Dec 2011 om 18:35
Goed gedaan meis! Je moet niet bang zijn om voor je mening uit te komen, zeker hier niet! DIKKE DUIM!
tiegemboy schreef op 06 Dec 2011 om 19:17
Knap stukje artikel! Ik kon het zelf niet beter, goe geschreven! terecht een duim
amiad schreef op 06 Dec 2011 om 19:29
Ik ben blij dat je zo opgeknapt bent. Ik zit aan de andere kant ik geef met een aantal collega's een begeleiding waarin wij kinderen leren om dingen te bereiken die ze nooit zonder de inzet van ons en anderen zouden kunnen doen.
Ik kan hier een heel stuk over schrijven, want de frustratie is zo groot. Lege gangen en ons centrum op de grond van sluiting. En waarom? Omdat de regering het begrip mist om te investeren in onze toekomst.
Ik kan niet alleen een reactie schrijven, een artikel nee een heel boek over de schrijnende situatie. Het is blijkbaar nodig om de mensen in Nederland te laten begrijpen wat voor regering ze gekozen hebben.
Er zullen wel weer betere tijden komen.
Mc-suffie schreef op 06 Dec 2011 om 21:22
Misschien een goed idee om onze regeringsleiders een beetje therapie te geven in menslievendheid.......
Zit wellicht niet in hun pakket.
Mooi stuk. Duim erbij
Lid sinds 1 jaar
1218 reacties geplaatst
1237 artikelen beoordeeld
99 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Tascha beveelt aan
- Lieve fans, trap er toch niet in!
- Filosofie op de sporen: de stations van het leven tussen duisternis en licht.
- Hij was woedend, wat haalde ze zich eigenlijk in haar hoofd
- Tips voor huid problemen, Eczeem
- Positief leren denken
- De blijheid terugkrijgen; Terugknokken uit verslagen positie is echt mogelijk
- Mijn statistieken, rare zoekwoorden en X-points,









Ruud schreef op 05 Dec 2011 om 23:48
Een moeilijke uitdaging schrijf je. Je hebt er iets heel moois van gemaakt. Prachtig om te lezen dat je de uidaging nu aandurft. Ik ben trots op je!