Een paniektelefoontje van je kind die beweert dat zijn aanstaande stiefmoeder hem wil vermoorden. Hoe ga je daarmee om als het kind zich op dat moment bij zijn vader en aanstaande stiefmoeder bevindt?

Noodkreet: ‘Mijn stiefmoeder wil me vermoorden!’

 

Donderdag
‘Paps, ik vind die vrouw die mijn nieuwe moeder wil worden helemaal niks!’ zei de elfjarige Frits tegen zijn vader Egbert Blauw. ‘Waarom komt ma eigenlijk niet gewoon naar huis? Je hebt haar vaak genoeg aan de telefoon, dan kun je haar toch zeggen dat ze thuis moet komen!’
Egbert had helemaal geen zin om weer  het verhaal af te moeten steken dat zijn ex Elly ervoor had gekozen met een schrijver te gaan trouwen. Letterknechten, dacht Egbert met minachting, zakkenvullende nietsnutten zijn dat. De opvoeding van Frits kwam uiteindelijk vrijwel geheel bij hem te liggen omdat de schrijver en Elly geregeld in het buitenland verbleven.
‘Dat weet je best Frits, jouw moeder en ik zijn in goed overleg uit elkaar gegaan omdat we het niet meer met elkaar konden vinden. Ik wil met Juliët trouwen omdat ik als kostwinner te weinig tijd aan jouw opvoeding kan besteden. Maar wat heb je toch tegen Juliët, het is een schat van een vrouw die dol op je is?’
Frits haalde zijn schouders op. ‘Ze doet alleen aardig tegen mij als jij erbij bent, zodra jij naar je werk bent loopt ze tegen me te schelden en te vloeken en krijg ik fikse tikken.’
‘Dat verzin je fantast’, zei Egbert met een glimlach.
‘Echt niet! Vorige week woensdagmiddag heeft ze een vreemde gitzwarte man mee naar huis genomen en verdween daarmee een hele tijd in de slaapkamer. Ik heb geen idee wat ze daar aan het uitspoken waren, ik hoorde Juliët wel steeds gillen, net alsof ze veel pijn had.’
‘Je weet best wat volwassen mensen in een slaapkamer uitspoken aansteller, je hebt op school allang seksuele voorlichting gehad. Maar mijn complimenten dat je met die kennis een poging deed mij jaloers te maken, maar helaas voor jou gaat die vlieger niet op vriend.’
Frits haalde zijn schouders. ‘Ook goed, ik vind een gekleurd broertje of zusje best wel leuk.’
‘Nou bijdehandje, tanden poetsen en naar bed, het is al bij negenen.’
‘Mij best!’ Frits liep de huiskamer uit. Op gang drukte hij zijn oor tegen de deur omdat zijn vader als hij de kamer verliet altijd met Juliët begon te bellen. De telefoon stond meestal op de speakerstand zodat hij het gesprek op de gang prima kon volgen.

‘Dag lieverd, met mij!’
‘Ha, ha, met je scharreltje mijnheer mij.’
‘Ik hou van je!’
‘En ik van jou. Zal ik morgenavond bij jouw thuis spaghetti komen koken?’
‘Lijkt me heerlijk! Blijf je dan ook slapen?’
‘Uiteraard! Kus, kus!’

Frits vond het wel genoeg, over een paar tellen begonnen die aanstellers zoals altijd elkaar eindeloos kusjes door de telefoon te geven. Hij liep de trap op, het werd tijd voor drastischer maatregelen.

Vrijdag
Juliët was al in huis toen Frits van school thuiskwam. ‘Dag grote knul’, zei Juliët opgewekt, ‘heb je een leuke dag gehad!’
‘Gaat je geen ene kloot aan goor vislijk!’ Frits liep de trap naar zijn kamer op. Voor het raam bleef hij in spanning afwachten tot hij de auto van zijn vader de straat in zag komen rijden. Om tien voor half zes reed de rode Volkswagen Golf van zijn pa de straat in. Nu moest hij pijlsnel handelen. Hij pakte het bamboestokje dat normaal diende als plantensteun van zijn computerbureau en gaf zichzelf met het zwiepende stokje een ferme tik op zijn wang en begon te krijsen. De tranen liepen over zijn wangen waar hij geen enkele moeite voor hoefde te doen, de tik deed veel meer pijn dan hij ooit had verwacht.
Juliët stormde zijn kamer binnen. ‘Wat is er loos?’ Ze liep op Frits af die het bamboestokje in haar hand drukte. Juliët nam het stokje gedachteloos aan. Frits bleef maar krijsen dat het een lieve lust was.
‘Wat is hier in vredesnaam aan de hand’, riep Egbert geschrokken toen hij de kamer binnenkwam. ‘Ik kon Frits op straat horen schreeuwen!’
‘Dat wijf heeft me met een stuk bamboe in het gezicht geslagen pa’, zei Frits tussen een paar snikken door.
Egbert keek van Frits’ rode wang naar Juliët. ‘Mag ik vragen waarom jij mijn zoon slaat?’ vroeg hij kwaad.
‘Nou ja zeg! Wat denk je wel niet van me’, zei Juliët verontwaardigd.
‘Dat Frits door jou geslagen is! Op zijn wang zit een vuurrode striem en jij staat hier met een bamboestok in je hand!’
‘Wel heb ik ooit! Frits, zeg je vader de waarheid!’
‘Dat heb ik gedaan!’ Frits liet zich huilend op bed vallen. Egbert sloeg troostend een arm om hem heen. ‘Ik word hier niet blij van Juliët!’
‘Egbert, sukkel! Dat joch heeft zichzelf geslagen om mij in een kwaad daglicht te stellen!’
‘Daar geloof ik geen bal van! Nou ja, laten we het maar als een eenmalig incident afdoen.’
Juliët keek bleek weggetrokken naar Frits. ‘Ik krijg jou nog wel etterbak!’ zei ze met ingehouden woede.
‘Zie je nou wel pa! Dat wijf wil me kwaad doen!’
‘Dat denk ik niet jongen. Kom, laten we het maar snel vergeten, we gaan zo eten.’
De maaltijd verliep in een uiterst gespannen sfeer. Egbert keek verwijtend van Juliët naar zijn zoon, hij wist niet goed wat hij met de situatie aan moest.
Frits zag dat vanuit zijn ooghoeken gebeuren en genoot met volle teugen, de eerste slag was binnen.

Om vier uur ’s nachts sloop Frits de trap af en liep naar de keuken. Op het aanrecht stonden drie bekers klaar met de opschriften: ‘Papa, Mama, Zoon.’ Hij snuffelde in het gootsteenkastje en vond wat hij zocht.

Zaterdag
‘Ben je er nou nog?’ vroeg Frits aan Juliët toen hij naar de ontbijttafel liep.
‘Ja, denk maar niet dat jij me met gore trucjes het huis uit kunt werken knul!’
Frits lachte schamper. ‘Daar zou ik maar niet op rekenen’, mompelde hij zacht.
Egbert hielp Juliët met het klaarmaken van de ontbijttafel. Hij gaf Juliët een paar keer in het voorbijgaan een zacht tikje op de billen dat door Frits met afgrijzen werd bekeken.
‘Stuur je haar niet weg pa?’ vroeg Frits tussen neus en lippen door toen Egbert en Juliët aan tafel plaatsnamen. ‘Dat mens wil me vermoorden!’
‘Lul niet uit je nek, dat gebeurt niet!’
Juliët schonk melk in de bekers. ‘Eet smakelijk!’ zei ze vriendelijk.
Met de beker van Frits gebeurde iets raars. Er verscheen een schuimkraag op de melk. ‘Pa!’ riep Frits in paniek, ‘moet je kijken, er zit vergif in mijn melk! Dat heeft dat vislijk geflikt! Zie je nou wel dat ze me dood wil hebben!’
Egbert keek verbouwereerd naar de schuimende melkbeker. ‘Wat moet dit voorstellen Juliët?’
Juliët trok een verbeten gezicht. ‘Wat dit voor moet stellen is dat jouw lekkere zoontje mij opnieuw een vies kunstje probeert te flikken! Hij zal voor aanvang van het ontbijt een druppel afwasmiddel in zijn beker hebben gegoten om een showtje op te kunnen voeren!’
‘Nietes!’ riep Frits fel. ‘Jij wilt me doodmaken!’
‘Met een druppel afwasmiddel?’
‘Hó, hó!’ zei Egbert. ‘Ik euh, ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. Heb je soms ook vergif door de etenswaren gemengd Juliët?’
‘Ben jij nou helemaal van de pot gerukt! Natuurlijk niet idioot! Frits, vertel de waarheid!’
Frits haalde zijn schouders op. ‘Jij bent degene die de waarheid kent! Maar mij is het wel duidelijk, zolang jij hier over de vloer komt ben ik niet veilig! Pa, dat mens moet het huis uit! Je moet ma vragen hier weer te komen wonen!’
‘Dat zal niet gaan. Maar goed, er zal iets moeten gebeuren. Frits, neem je boterhammen mee naar je kamer, ik moet een ernstig gesprek met Juliët voeren.’
‘Goh, het werd een keer tijd!’ Frits nam zijn boterhammen mee de kamer uit en liep dik tevreden naar zijn kamer. Daar at hij met smaak de botterhammen op en zocht op zijn prepaid mobieltje het nummer van zijn moeder in het adressenboek op.

‘Met Elly!’
‘Dag ma, ik mis je.’
‘Zo hoort dat ook, maar waarom bel je?’
‘Ik wil dat je weer thuiskomt.’
‘Dat zal niet gaan lieverd. Ik verblijf het grootste deel van het jaar met mijn man in het buitenland zoals je weet. Maar alles is toch prima geregeld. Pa en zijn scharreltje Juliët zorgen toch goed voor je? Ze is een prima stiefmoeder voor je jongen.’
‘Nee ma!’ zei Frits met een huilstem. ‘Ik word door haar geslagen. Gisterenmiddag heeft ze me met een bamboestok in mijn gezicht gemept, de striemen zijn nog steeds te zien.’
‘Daar geloof ik geen bal van!’
‘Jij ook al niet! Pa kiest ook al partij voor dat mens! Vanmorgen had ze vergif in mijn melk gedaan. Mijn stiefmoeder wil me vermoorden ma, écht! Ik wil bij jou komen wonen!’
‘Dat gaat niet, mijn man heeft niets op met kinderen en we zijn niet vaak in Nederland. Maar wat een merkwaardig verhaal heb je afgestoken. Ik ga je vader bellen om te vragen hoe dat precies zit. Kusje schat!’
‘Ja, kusje!’

‘Zo’, zei Frits binnensmond, ‘jij gaat het huis uit Juliët!’ Hij hoorde beneden de telefoon overgaan. Frits zette zijn computer aan om een spelletje te gaan spelen.

Tegen elf uur ging de voordeurbel dwingend over. Frits spitste zijn oren, dat zou vast ma zijn die verhaal kwam halen. Tot zijn verbazing hoorde hij een opgewonden mannenstem die met zijn vader en Juliët begon te discussiëren
‘Frits!’ riep zijn vader na een paar minuten, ‘kom beneden!’

In de huiskamer hadden zijn vader, Juliët en een onbekende man op het bankstel plaatsgenomen. De man stond op. ‘Ben jij Frits Blauw?’
‘Euh ja, wie bent u?’
‘Ik ben Sjaak Voorthuizen van de Raad voor de Kinderbescherming. Kom naast me zitten, ik wil niet dat je in de buurt van jouw vader of aanstaande stiefmoeder komt.’
Dat deed Frits, maar ergens voelde hij zich niet op zijn gemak.
‘Frits’, zei Sjaak, ‘ik deed vanmorgen dienst op de afdeling spoedeisende calamiteiten en kreeg van jouw moeder een zeer verontrustend telefoontje. Zij vertelde dat jij door mevrouw hier met een bamboestok in het gezicht bent geslagen, klopt dat?’
‘Ja, jazeker! Kijk maar op mijn wang, de striem zit er nog steeds!’
‘Hij lult uit zijn nek’, zei Juliët woest. ‘Hij heeft zichzelf in het gezicht geslagen om mij daarvan de schuld te kunnen geven de etterbuil!’
‘Nou, nou, een beetje minder mag ook wel mevrouw! Zo’n agressieve toon past niet bij de opvoeding van een kind.’
‘Heel goed mijnheer! Dat mens moet hier weg!’ viel Frits Sjaak bij.
‘Zo werkt dat niet jongen. Maar er was nog een melding waar wij ons grote zorgen over maakten. Jij beweerde dat mevrouw hier vanmorgen een poging heeft gedaan om je te vergiftigen. Vertel?’
‘Ja, ze schonk vanochtend melk voor me in dat na een paar tellen begon te schuimen als een gek. Er zat vergif in mijn beker mijnheer! Dat heeft zij daar in mijn beker gedaan.’
‘Waanzin’, schreeuwde Juliët door de kamer, ‘hij heeft zelf een druppel afwasmiddel in zijn beker gedaan om opnieuw een idioot verhaal op te kunnen hangen.’
Egbert knikte. ‘Volgens mij ook!’
‘Heeft u laten controleren of het zeepsop, of vergif was mijnheer Blauw?’
‘Nee, uiteraard niet!’
‘Het kan dus zijn dat er wel degelijk gif in de beker zat. Maar één ding staat als een paal boven water mijnheer, mevrouw, er moet meer duidelijkheid komen over deze merkwaardige gezinssituatie, wij nemen aantijgingen gedaan door kinderen altijd heel serieus! Ik zal vragen of justitie de zaak in onderzoek wil nemen.’
Frits kon een grijns niet onderdrukken. ‘Heel goed, sluit dat vislijk maar levenslang op!’
‘Daar ga ik niet over. Nou Frits, jij gaat met mij mee omdat ik het niet verantwoord vind jou hier in een levensbedreigende situatie achter te laten. Je bent oud genoeg om zelf wat kleding bij elkaar te graaien om de eerste dagen mee door te komen.’
‘Hè! Hoezo moet ik weg? Dat mens moet het huis uit, niet ik!’
‘Dat zal niet gaan tot duidelijk is wat zich hier heeft afgespeeld. Jij gaat eerst een paar weken naar een open jeugdgevangenis, die tijd gebruik ik om een crisisopvangplaats ergens in het land voor je te regelen. Mocht het zo zijn dat jouw vader uit de ouderlijke macht wordt gezet, dan zoek ik een veilig pleeggezin voor je. Ik heb van jouw moeder begrepen dat zij onmogelijk de zorg voor jou op zich kan nemen.  Maar je hoeft je nergens zorgen om te maken, ik regel dat alles prima voor elkaar komt. Ga kleding inpakken Frits, ik heb nog meer te doen vandaag.’
Frits keek Sjaak met open mond aan en zocht naar woorden. ‘Hó, wacht even! Zo heb ik het niet bedoeld, ik wilde Juliët het huis uitwerken mijnheer.’
‘Nu raak ik een beetje in de war. Wat bedoel je precies?’
Frits koos eieren voor zijn geld. ‘Ik euh’, zei hij met een vuurrood hoofd, ‘ik had bedacht door mezelf met een stok te slaan van Juliët een monster te maken. Vannacht heb ik een druppel afwasmiddel in mijn beker gegoten om de melk te laten schuimen en gaf haar daarvan de schuld. Ik wilde dat mens het huis uitjagen, dan komt mijn moeder weer hier wonen en wordt alles weer zoals het was!’
Sjaak sloeg een hand voor zijn mond van verbazing. ‘Mijn hemel, jongen toch! Dat is heel ernstig wat je hebt gedaan. Ik weet haast niet wat ik hier op zeggen moet.’
‘Laten we alles maar vergeten!’ zei Frits in een poging alles ongedaan te maken.
‘O nee! Zo gemakkelijk kom jij daar niet mee weg. Ik zal het advies uitbrengen dat jij hoognodig psychiatrische hulp nodig hebt, ik ben bang dat je een flinke tijd naar een inrichting moet Frits.’
‘Een gekkenhuis?’
‘Zo kun je dat ook noemen.’
‘Dat wil ik helemaal niet!’ Frits begon te huilen.
‘Als ik borg voor Frits sta’, zei Juliët, ‘kunnen we de zaak dan op zijn beloop laten?’
‘Hooguit kan ik de zaak uitstellen tot ik van u te horen krijg dat Frits zich naar u toe normaal blijft gedragen. Wat denk je Frits, kun jij jouw aanstaande stiefmoeder op een normale manier behandelen of moet ik een gedwongen opname in gang gaan zetten.’
‘Het moet maar!’
‘Nee, nee, dat vind ik niet genoeg! Ik wil jou horen zeggen dat je van Juliët houdt.’
Frits haalde diep adem. ‘Ik hou van je Juliët’, zei hij zacht.
‘Heel goed, geef haar nou een zoen op beide wangen.’
‘Moet dat?’
‘Ja, dat moet!’
Met lood in zijn schoen liep Frits naar Juliët en kuste haar op de wangen.
Sjaak knikte. ‘Het begin is er. Ik zal de zaak een jaar aanzien, als jij je blijft gedragen verdwijnt mijn rapport in een bureau. Maar bedenk wel dat één telefoontje van Juliët genoeg is om het rapport weer tevoorschijn te halen! Is dat duidelijk Frits?’
‘Helemaal mijnheer!’
‘Dan ga ik ervandoor. Hier hebt u mijn kaartje met telefoonnummers voor het geval dat. Sterkte ermee!’
‘Bedankt voor uw begrip en medewerking’, zei Egbert.
‘Als ik daar maar geen spijt van krijg. Tot ziens!’
‘Ja, dag!’

Frits zat er verslagen bij. Zijn hele plan had zich tegen hem gekeerd.
‘Frits’, zei Juliët poslief, ‘wil jij zo vriendelijk zijn mijn auto te wassen?’
‘Je kan van mij doodval…’
‘Schat, wil je mij het kaartje van Sjaak even aangeven?’
‘Oké, ik was ie roestbak wel!’ Frits liep naar de schuur om spullen te pakken. Even later ging hij Juliët’s auto met spons en water te lijf.

‘Bel jij Elly om verslag te doen Egbert?’
Egbert knikte en toetste een nummer in.
‘Met Elly.’
‘Ja, met je ex. De act is voortreffelijk verlopen, we hebben ineens een modelkind in huis.’
‘En wat vond je van mijn man die jij altijd een nietsnut noemt?’
‘Een prima toneelspeler, maar voor de rest blijf ik het een nodeloze tekstboer vinden, een puntkommaneuker! Maar ik het vond het toch wel leuk hem een keer ontmoet te hebben. De paar keer dat we bij jou langs zijn geweest, drukte die eikel bij voorbaat al zijn snor.'
‘Hij kan kinderen nu eenmaal niet uitstaan. Ik moet me haasten, we vliegen vanavond nog naar Monte Carlo, dag!’
‘Dag, veel plezier!’

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.