Het is niet alleen een kwestie van schrijven of fotograferen. Je hebt jezelf te verkopen en in de markt te zetten.

De nieuwe media.

Ik schrijf en wil gelezen worden, ik fotografeer en zou ze graag aan muren zien. Maar met schrijven en fotograferen ben ik er niet. Een tijdrovende bezigheid om jezelf aan de man te brengen. De nieuwe media er zijn zelfs al cursussen voor uitgeschreven. Als niemand mijn foto's ziet zullen ze niet verder komen dan hier aan mijn eigen muur. Ik wil mensen bereiken die ik aanspreek met mijn foto's, die ik aanspreek met mijn verhalen. Ik wacht niet langer op die toevalstreffer, van die ene persoon die foto's in mijn huis ziet hangen en denkt dat is mooi. Ik probeer zoveel mogelijk mensen te bereiken om te laten zien wat ik maak. Facebook, Twitter, hyves een startpagina een blogsite ik raak zo langzamerhand het overzicht kwijt. De ene pagina hou ik bij de andere loopt alweer achter, mijn activiteitsscore daalt na al het harde werken word ik wel snel afgestraft. Maar ik wil mijn verhaal kwijt, ik wil mijn beelden delen en het is van deze tijd om te delen, te twitteren, te bloggen en te linken. 

 

Tijdsgeest

We verdwijnen achter de computer om te laten zien wie we zijn. We verdwijnen achter de computer om te praten en te delen. Het is en blijft een apart fenomeen. Aan de ene kant verdwijnen we, aan de andere kant een bereik wat vroeger voor onmogelijk werd gehouden. 

Verstikkend

 

Mijn foto's

Mijn foto's krijgen diverse bewerkingen en vandaag kwam er weer één bij. Om ze mooi en scherp af te drukken moest ik bezig met de resolutie. De resolutie moest omhoog. Al mijn foto's maak ik nog steeds met mijn mobiel omdat daar een stand op staat die voor mij gewenste beelden schept. Vervolgens bewerk ik ze in diverse programma's. Het is alsof ik schilder op de computer, schilderen zonder kwast, zonder verf , zonder doek. Vandaag wilde ik een foto in mijn artikel plaatsen maar de resolutie was te groot. Een nieuwe bewerking, een nieuwe map op mijn computer, klein gemaakt voor Xead.  

Zullen mensen deze foto's zien voor wat ze zijn? Ik vind ze kunstig gemaakt, mag ik het dan kunst noemen? Ze komen in ieder geval niet zomaar tot stand en zijn erg persoonlijk niet zomaar na te maken.

Op dit moment ben ik bezig met een zwart wit serie. Ik noem de serie 'Niet alles is zwart wit', er zullen dus ook foto's in verschijnen die wel degelijk kleur bevatten, maar niet zo heftig als mijn andere serie. De onderstaande heeft een boodschap meegekregen, een nadenker die ik niet, nog niet ,wil uitleggen, voor mensen zelf te interpreteren! Voor mij een boodschap die ik bijna boven mijn bed wil hangen!

 

Vandaag

Vandaag zet ik mijn camera op zijn normale stand, vanmiddag ga ik 10 kaarsjes op een taart fotograferen en deel, twitter en link ze niet. Foto's in privé-sfeer die daar mogen blijven!  Hoewel ik ook graag mijn kinderen gebruik als model en magische foto's creëer, die passen bij deze magische leeftijd. Staan ze er toch weer gekleurd op, mijn zoon iets minder blij met zijn rose hoofd maar voor deze ene dag in het jaar wil hij wel in de favoriete kleuren van zijn grote zus.

Ik neem even de tijd voor mezelf en kom snel weer terug om jullie allemaal weer te lezen. Een mens heeft één paar handen en slechts 24 uur in een dag. Keuzes tussen onmogelijkheden en mogelijkheden is aan de orde van die dag! 

© Kikafonie

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.