Last van vergeetachtigheid? Vrees niet, want hier volgt een boeiend artikel hoe je je geheugen kunt trainen. 'Als ik aan Mark Rutte denk, denk ik aan rotte eieren.'

Alles wat je afleidt, is slecht nieuws. Ik zet daarom bij geheugenwedstrijden soms een speciale bril op. Het is een plastic veiligheidsbril, zoals je die in scheikunde lokalen ook ziet. Ik heb de glazen zwart gespoten en er twee kleine gaatjes kijkgaatjes in geboord. Zo zie ik alleen wat recht voor me op tafel ligt, zoals de speelkaarten die ik uit mijn hoofd moet leren. Nog belangrijker zijn gehoorbeschermers. Een plotseling geluid, van een schuivende stoel of een pratende tegenstander, kan extreem afleiden. Toch blijven die hulpmiddelen bijzaak. Techniek en training, daar draait het echt om. Als mensen zien wat ik kan, denken ze al snel: ‘O, hij heeft vast een fotografisch geheugen.’ Maar niemand heeft een fotografisch geheugen. Het is een mythe, het bestaat niet. Ik ben begonnen met geheugentrainingen. Ik was nieuwsgierig hoe ver ik zou komen. Voor aanvang liet ik me uitgebreid testen door een team psychologen. Op geheugentestjes presteerde ik gemiddeld. Pluk een willekeurig iemand van straat en hij had het net zo slecht gedaan. Nu, na een jaar trainen, elke dag een half uur, doe ik het op bepaalde onderdelen een stuk beter. Ik kan bijvoorbeeld in een uurtje honderden willekeurige getallen uit mijn hoofd leren. Dat klinkt bijzonder, maar eigenlijk valt het wel mee. Iedereen kan het leren. Jij ook.

 

namen en gezichten (1)

‘stel, ik moet de namen en gezichten van ministers van Nederland uit mijn hoofd leren. Piet Hein Donner. Ik kijk naar zijn portretfoto en stel me voor hoe hij een döner kebab eet. Over zijn wangen staan gekleurden geometrische lijnen, à la Piet Mondriaan. De volgende keer dat ik zijn gezicht zie, komt vanzelf dat beeld weer op. En daardoor ook de woorden ‘Piet’ en ‘Donner’. Als ik hem dan kebab kauwend op een troon zet, onthoud ik bovendien dat hij verantwoordelijk is voor Koninkrijkrelaties. Bij de achternaam van Mark Rutte verzin ik iets met rotte eieren. Bij Uri Rosenthals voornaam zie ik voor me hoe Uri Geller een lepel om zijn kale hoofd buigt. Of ik stel me voor hoe iemand over zijn hoofd urineert. Het klinkt als veel moeite om een naam te onthouden. Maar dat is precies waarom deze manier zo goed werkt. Je dwingt jezelf om aandacht te schenken aan de naam en aan het gezicht. Je neemt het niet alleen oppervlakkig in je op, je doet ook iets met de informatie.’ 

kaarten (1)

‘jij ziet een schoppen vijf, ik zie Jackie Chan die een karatetrap geeft tegen een gigantische ballon. Jij ziet een ruiten dame, maar ik zie Hillary Clinton die op hoge hakken een speech geeft. Jij ziet een ruiten zes, maar ik zie de paus die likt aan een voet. Ik heb mezelf een systeem aangeleerd waarbij elke kaart overeenkomt met een persoon, een handeling en een ding. Als ik drie kaarten uit mijn hoofd moet leren, onthoud ik van de eerste kaart de persoon, van de tweede kaart de handeling en van de derde kaart het object. De combinatie schoppen vijf, ruiten dame, ruiten zes is dan Jackie Chan die een speech geeft met een voet in zijn hand. De combinatie ruiten dame, ruiten zes, schoppen vijf is dan Hillary Clinton die likt aan een gigantische ballon. Dat zijn beelden die je niet snel vergeet, ze blijven plakken in je geheugen. Bovendien vang ik op die manier drie kaarten in één beeld. Zo maak ik efficiënt herinneringen aan. Met slechts tien beelden heb ik al dertig kaarten te pakken. Iedere geheugenatleet bouwt zijn eigen systeem, maar het helpt zeker om een dirty mind te hebben. Hoe gekker de beelden, hoe kleurrijker, hoe meer emotioneel geladen, hoe beter je ze onthoudt.’

deel 2 volgt nog

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.