Naar de rechtbank. Bedreigt en mishandeld. Doordat ik ook een eigen zaak had, vond mijn advocaat dat er direct ingegrepen moest worden omdat ook deze dader mijn partner was. Dat er een scheiding aangevraagd moest worden kwam op de tweede plaats. Ik kon mijn deuren niet open laten voor klanten, want je wist nooit wanneer er weer wat zou gebeuren, en dit kostte me mijn klanten.

Ik had aangifte gedaan bij de politie, van bedreiging en mishandeling, maar ja dan ben je dr nog niet. Ook kon ik, wanneer er onraad was altijd bellen en kwamen ze direct. Ik heb er 1 keer een beroep op moeten doen, toen me werd gemeld dat ze me zouden komen opzoeken en de hele boel kort en klein zouden slaan. Dat was bedreigend genoeg om de politie te waarschuwen. Er gebeurde eigenlijk niets, er heeft een voor mij bekende auto een paar keer langzaam langs mijn huis gereden, maar deze had kennelijk door dat de politie surveilleerde, want ik heb hem daarna niet meer gezien.

Mijn advocaat wilde een straatverbod regelen, en wel zo snel mogelijk. Dus moesten we naar de rechtbank. Voor mij wel heel confronterend, want ik zou mijn bedreiger daar ook tegenkomen. En ja, inderdaad hij kwam ook daar binnen, samen met zijn zoon. Ik voelde me vreselijk nerveus worden. Mijn advocaat had tevoren alles met me doorgesproken en had niet verwacht dat hij ook zou komen. Maar hij had geen advocaat bij zich, hij regelde het wel samen met zijn zoon.

We mochten naar binnen, mijn advocaat met mij aan het ene tafeltje en hij aan het andere, zijn zoon mocht niet mee naar binnen. De rechter zat daar tegenover ons met aan beide zijde nog een paar mensen. Mijn advocaat vertelde wat er was gebeurd, en de rechter vroeg ook aan mij een paar dingen. Mijn bedreiger begon af en toe te interrumperen, en met modder te gooien, wat door de rechter niet in dank werd afgenomen. Ik zat te trillen naast mijn advocaat, die zich zichtbaar ergerde.

Uiteindelijk konden we weer gaan. De rechter besloot een straatverbod te geven. Nu kon de scheiding worden aangevraagd. Maar mijn bedreiger en partner, wilde daar schijnbaar niets van weten. In elk geval heeft hij nooit gereageerd. Na een jaar werd door de rechter de scheiding uitgesproken, omdat dit zo gaat, wanneer er geen respons komt van een van de echtgenoten.

Daar hield het verhaal nog niet mee op, want nu kwam het verhaal van de eigendommen en de terug te betalen schulden nog. Ook hiervoor moesten we weer naar de rechtbank. Ik werd in het gelijk gesteld en daarmee dacht ik dat het klaar was. Maar helaas er kwam een tegenvordering, zodat er weer een nieuwe rechtszaak kwam. Deze man wist dit zo te rekken, door steeds met nieuwe dingen te komen. Hij gaf aan met getuigen te willen komen. Maar toen het zover was, kwam hij niet meer opdagen en zijn advocaat trok zich terug. De uitspraak: ik werd weer in het gelijk gesteld.

Ook nu dacht ik dat het verhaal was afgelopen, maar helaas, net toen de termijn van hoger beroep bijna was verstreken, kwam er weer een brief van de advocaat......hij gaat weer in beroep!

Word fan