De vraag van de eeuw ? bestaat het monster van loch ness..

2009

EDINBURGH -
Het bewijs is volgens sommige Britten nu echt geleverd:
op Google Earth zou te zien zijn dat het monster van Loch Ness bestaat.
Een negentien meter lange witte vlek, met drie uitstulpsels,
vlak onder het wateroppervlak leidt in Britse media tot nieuwe speculaties
over het bestaan van het monster.

 

The Sun -
schrijft dat de vorm van de vlek op Google Earth duidelijke overeenkomsten vertoont
met die van een plesiosaurus,
een uitgestorven reptiel dat in de tijd van de dinosauriërs onder water leeft

De afgelopen tijd werd gedacht dat het dier overleden zou zijn,
omdat het al meer dan een jaar niet meer was waargenomen.
Klimaatverandering zou ervoor zorgen dat Nessie niet langer kon leven in het meer.

De waarnemingen van het Nessie gaan terug tot het jaar 565 na Christus
De Ierse Heilige Columba

Hij beweerde de Niseag of Nessie te hebben gezien tijdens de begrafenis van een man
die eerder door het Nessie was gebeten.

vanaf de 19e eeuw wordt Nessie plotseling vaker gezien, maar men heeft nog nooit een foto kunnen nemen.
Nessie laat zich maar een aantal seconden zien.

Nessie, zoals het dier liefkozend door de plaatselijke bevolking wordt genoemd,
houdt de wereld al jaren in de ban.
Geruchten over het bestaan van 'Nessie' doken voor zover bekend voor het eerst op in 1933.
Op een dag kwamen de heer en mevrouw Spicer, terug van een weekendje naar Londen,
en zagen een monster de weg oversteken met een beest in zijn bek om vervolgens in het meer te duiken.
Daarna waren er nog tientallen andere verschillende waarnemingen.

In 1934 ziet een man Nessie in Loch Ness zwemmen en maakt daar een tekening van.
De 47 jaar dat Alex Campbell waterschout van Loch Ness is geweest, heeft hij Nessie naar zijn eigen zeggen 18 keer gezien
Men heeft wel geprobeerd Nessie te fotograferen, maar de meeste foto's zijn nogal onduidelijk.

De beroemdste foto is in 1934 door een dokter gemaakt,
een foto met een lange nek van een dier dat uit het water steekt.
Een andere beroemde foto is in 1977 gemaakt door Anthony Shiels.

Een van de grootste toeristen trekpleisters is het Loch ness,
al is er nergens echt bewijs van Nessie
Iedereen wil toch als ze naar schotland komen het Loch Ness zien
Misschien alleen om te kijken hoe het eruit ziet maar misschien ook omdat mensen hopen
een glimp op te vangen van Nessie.
de schotten verdienen er ook veel geld aan, je hebt namelijk veel souveniers zoals
t-shirts,petjes, sleutelhangers..
en dan is er natuurlijk ook een restaurantje voor de hongerige bezoeker.

                 

Het monster van Loch Ness is inmiddels wel legendarisch te noemen, wat in de diepte van het meer van Loch Ness schijnt te leven leven.
Nessie meet waarschijnlijk 12 tot 15 meter en heeft een lange, slangachtige nek.
Men gaat er vanuit dat het een vrouwtje is, al heeft niemand Nessie van zo dichtbij kunnen zien,
dat dergelijke details zichtbaar waren.
Ze heeft een glimmende, gladde huid.
Over de kleur is niemand met elkaar eens: de een zegt zwart, de ander donkergrijs en weer een ander heeft het over bruin/groen met een lichtere onderkant.
De mensen die Nessie hebben zien zwemmen zeggen dat het behoorlijk snel kan zwemmen.

Op basis van sonar-onderzoek vermoedt men dat Nessie ruitvormige zwempoten of vinnen heeft.
Daarom luidt de officiele Latijnse naam " Nessiteras Rhombopteryx".
Nessiteras betekent: het dier dat in de Ness zwemt.
En Rhombopteryx betekent: dat het vinnen heeft in de vorm van een ruit.

De bergen rond Loch Ness zijn eigenlijk hoge heuvels, 500 tot 800 meter hoog.
Deze heuvels lopen onder water erg steil naar beneden, zodat ze samen een heel diep dal vormen vol met water.
Het is eigenlijk een enorme scheur in de aardbodem.
Geologen, mensen die de aardkorst bestuderen,
hebben vastgesteld dat het Loch Ness miljoenen jaren geleden een stuk van de Atlantische Oceaan was.
Door aardbevingen is Loch Ness het meer geworden zoals het nu is.

Het meer is 296 meter diep. Dieper dan de zee die Engeland en Schotland omringt.
Daarom is de hoeveelheid water in Loch Ness ook gigantisch, en zelfs groter dan alle meren en rivieren in Engeland en Schotland bij elkaar.
Hoewel de temperatuur van het water laag is,
geeft het meer in de winter een warmte af dat net zoveel is als de warmte die vrijkomt alsof je twee miljoen ton kolen zou stoken.
Het meer bevriest ook nooit.
Bovendien bevat het meer een grote hoeveelheid zalmforel en paling,
genoeg om wel veertig grote nessie`s te voeden.

Foto's van het monster bleken altijd weer nep.
Toch werd ook een aantal wetenschappelijke expedities uitgevoerd
in de hoop het wezen te vinden.

Op 23 april 1960 slaagde Tim Disdale, na 27 jaar onderzoek naar het dier, erin om iets bewegends op film vast te leggen.
Er werden jaarlijkse expedities naar Loch Ness gehouden.
In de jaren '70 is Loch Ness zeer uitgebreid met sonar onderzocht.

Sonar is een onder water gestuurde geluidsgolf.
Als het geluid ergens tegenaan komt wordt het teruggekaatst.
Zo kun je zichtbaar maken of er dingen of voorwerpen onder water zijn en wat de vorm en grootte daarvan is.
Men zocht onder andere bewijs voor grotten in de heuvels rondom Loch Ness met ingangen onder water, maar dat had geen resultaat.
Wel werden zo onderwateropnamen gemaakt van iets dat op de ruitvormige zwempoten van een enorm onbekend dier leek.
Maar omdat juist in deze periode het Bureau werd gesloten wegens geldgebrek,
twijfelen sommige mensen aan de echtheid van deze foto's.

Waarom is een onderzoek zo moeilijk ?

Het meer is zeer diep, veel dieper dan de Noordzee.
Het water is erg modderig, acht rivieren en een 40 tal kleine watertjes voeren slib naar het meer.
de bodem bestaat daardoor uit een dikke laag slib waar je onmogelijk een net kan over trekken.
Bovendien is het water altijd troebel aleen eerste meter is helder.
Het weer is erg wisselvallig.
Het oppervlak van het meer kan snel van een vlakke stille spiegel  veranderen tot golven dat het water in een half uur een paar meter kan doen stijgen.
Je kan zeer moeilijk duidelijke foto's maken.
Goed uitzicht over het meer heb je pas aan de noordelijkste zijde van het meer,
maar daar heb je last van fel tegenlicht
De steile oevers verhinderen dat je vrij dicht bij het water kan komen.
Nessie verdwijnt ook altijd heel snel, ze wordt altijd maar enkele seconde gezien
en elk geluidje of beweging lijkt haar af te schrikken dus voordat je een goede foto kan maken is ze al weg

 

En dit vind je mss ook wel leuk om t lezen: http://www.xead.nl/de-bermuda

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.