Dit stukje gaat over een wijdverspreid misverstand over moedermelk en geeft bovendien aanvullende informatie omtrent de voeding van pasgeboren baby's.

Het is waar dat moedermelk in veel opzichten beter op de behoeften van pasgeborenen is afgestemd dan bijvoorbeeld koemelk; de verhouding vet/koolhydraten is beter, ijzer uit moedermelk wordt beter opgenomen door baby's dan ijzer uit koemelk, enzovoort. Niettemin is ook moedermelk niet de volmaakte voeding.

Het bevat bijvoorbeeld geen vitamine D, waardoor kinderen die uitsluitend door moedermelk gevoed worden vaker rachitis krijgen.

Rachitis of de Engelse ziekte is een botaandoening die ontstaat door een tekort aan vitamine D en calcium. De ziekte komt speciaal voor bij kinderen in de prille jeugd. Zonnen kan rachitis helpen voorkomen door aanmaak van vitamine D in de huid.

De ziekte leidt tot een onvoldoende botvorming, met name de voorlopige groeizone in het botweefsel, gepaard gaande met:

• vergroting van kalkloos weefsel;
• verkromming van ledematen door spierspanning;
• vertraagde sluiting van de grote fontanel;
• een groot rechthoekig hoofd;
• rachitische rozenkrans;
• borst kielvorming;
• O-benen;
• verkromming van de ruggengraat in zijwaartse richting (scoliose);
• stoornissen in de gebitsontwikkeling;
• aantasting van het algemene welbevinden.

Sinds vitamine D wordt toegevoegd aan melk (in de VS) of aan margarine (in Nederland), komt rachitis vrijwel niet meer voor. Vroeger werd soms een hoogtezon gebruikt als behandeling tegen deze ziekte.

Zuigelingen die volledige gevoed worden met borstvoeding kunnen bij een verkeerd borstvoedingsmanagement onvoldoende vitamine K binnenkrijgen, in heel zeldzame gevallen (1 a 2 kinderen per jaar) kan dit leiden tot gevaarlijke bloedingen. Om dit tekort te voorkomen is het geldende advies in Nederland om vitamine K-druppels te geven.

Te vroeg geboren baby's kunnen te weinig kracht om aan de borst te drinken hebben, waardoor extra hulp nodig kan zijn.
 

De tepels van de vrouw zijn soms ingetrokken, waardoor de baby een richtpunt om toe te happen mist. Ingetrokken tepels maken borstvoeding op zich niet moeilijker of onmogelijk, omdat een baby bij het toehappen niet het puntje van de tepel, maar de gehele tepelhof in de mond neemt. Door verkeerd zuigen van de baby kunnen pijnlijke tepelkloven ontstaan. En er kan een pijnlijke candida-infectie van de tepel ontstaan, wat bij het kind weer tot spruw kan leiden.  Verder denken veel mensen dat het geven van borstvoeding in het begin beduidend meer tijd kost dan het geven van een melkflesje, en kan flesvoeding ook door de man worden gegeven, zodat de taken tussen moeder en vader beter zijn verdeeld en de vader bovendien meer betrokken wordt bij de voeding voor het kind.

Een wijdverspeid misverstand is dat het geven van borstvoeding doorgaans niet makkelijk te combineren is met  het hebben van een baan. Dit kan bijvoorbeeld opgelost worden door te kolven. De werkomgeving is sinds een aantal jaar wettelijk verplicht een zogende moeder hierin volledig tegemoet te komen. In de praktijk blijkt echter dat niet iedere werkgever dit doet. Bovendien moet uiterst hygiënisch met de moedermelk worden omgesprongen en moet het meteen na het afkolven gekoeld of ingevroren worden, om bederf en contaminatie te voorkomen.

Het kan tot slot lastig zijn om van borstvoeding over te stappen op -al dan niet afgekolfde- voeding met de fles. De baby is immers gewend aan de borst te drinken en alleen door de moeder gevoed te worden, en bovendien vereist drinken uit de fles een andere techniek. Dit kan tot hardnekkige problemen leiden, waarbij het kind weigert flesvoeding te drinken. Als het moederschapsverlof afgelopen is en het kind nog zoogt is dat geen probleem, immers met 9 maanden is het volgens o.a. de beroepsvereniging van tandartsen raadzaam om flesgebruik geheel af te bouwen en op een beker over te gaan. Werkgevers zijn in Nederland verplicht om de eerste negen maanden mee te werken aan het kunnen geven van borstvoeding.

 

Reageren?