Moederdag... Normaal een heel toffe dag... Deze keer begon ook alles heel gezellig... maar...
Deze morgen
Mijn partner was reeds een uurtje voor mij uit bed gestapt om boodschappen te doen. Hij had nl. koffiekoeken besteld bij de warme bakker. 
Toen ik beneden was heb ik hem geholpen met de versiering, het mooie tafelkleed,... want met dit lekkere weertje konden we buiten eten, in de tuin, onder onze mooie esdoorn. Tegen 10u30 waren de kindjes (22 en 25) uitgenodigd. Ook mijn mama was van de partij. De tafel was mooi versierd, de tuinstoelen netjes afgewassen, gezellige mandjes,... Klaar om aan het grote ontbijt te beginnen
Het ontbijt
Om 10u45 was iedereen aanwezig. Er werden knuffels uitgedeeld, welgemeende wensen, een geschenkje (ik kreeg trouwens een prachtige Parker vulpen, omdat ik altijd met pen schrijf). Daar was ik echt reuzenblij mee, want ik wou al lang een nieuwe, heel goede vulpen. En ze zat in zo'n schitterend doosje, te mooi om waar te zijn.
We begonnen dus gezellig de koffie uit te gieten, of warme chocomelk voor degenen die het wilden. Er waren pistolets met lekker beleg, brioches, boterkoeken, chocoladebroodjes,...
En het was smullen, met volle teugen! Het weertje zat goed mee, de gezelligheid was er. Er werd héérlijk gesmuld en lekker gebabbeld. Het was echt een ontbijt om "U" tegen te zeggen. En ik voelde me de koning(in) te rijk, zo gelukkig was ik met mijn kinderen bij mij, hun vriendjes, mijn partner, mijn mama. Een echt gezellig samenzijn.
Na het eten hebben we nog verder gebabbeld, gelachen, verhalen uit het verleden opgehaald, de sfeer zat er echt goed in.
Le moment suprème
Op een bepaald moment vertrekt mama al naar huis, want straks gaan wij nog bij haar op bezoek! Dat gaat zo op moederdag hé!
En dan heeft mijn partner nog een mededeling voor de kinderen: dat hij wil dat we in de toekomst goed overeen komen, want het laatste jaar was niet zo uitmuntend op dat vlak. Dat hij liefst heeft dat we problemen direct uitpraten, zodat hij er niet "tussen" zit. Maar dit pikken de kinderen niet. Hun papa is 9 jaar geleden overleden, en ze vinden dat mijn huidige partner zich niet moet "bemoeien". Waarop ze zich omdraaien en voortgaan. Ze wuiven zelfs niet meer als ze voortrijden met de wagen, wat bij ons echt wel de gewoonte is...
Ik voel me rot
Wat zo mooi startte, eindigde zo botweg in een onweer, een vulkaan. De kinderen waren weg, mijn partner was boos, en ik stopte me liefst zo veilig mogelijk weg in een hoekje zodat niemand me zou zien.
Daarna ben ik dus nog alleen naar mijn mama gereden om een stukje taart te gaan eten, mijn partner wou niet meer mee. Dit vond ik ook al zo rot, en ik voelde me al zo ellendig.
We zijn nu een paar uurtjes verder. Mijn barometer staat heel laag, heel ver onder nul. Ik wankel op het randje om nog verder te kunnen, al mijn energie is verdwenen, mijn moederdagboost al helemaal.
Mijn partner vindt dat hij gelijk heeft, mijn kinderen zullen wellicht vinden dat ze een "preek" over zich gekregen hebben.
En ja, de rest van de dag heb ik me al afgezonderd: onkruid getrokken, een sigaretje gerookt in een verloren hoekje, proberen praten en overleggen met mijn partner, maar het wil niet zo goed lukken. Ik heb natuurlijk ook al een traantje gelaten... en dat op moederdag, een dag die eigenlijk zo speciaal zou moeten zijn...
En dan denken dat ik op die manier aan een nieuwe werkweek moet beginnen???
Ik vraag me echt af of ik morgen al met mijn nieuwe pen zal schrijven op het werk, want daaraan hangen zowel positieve als negatieve herinneringen... Ik weet het niet...
Delen
Laat een reactie achter
-0
Ben schreef op 08 May 2011 om 19:53
Toch een duim omhoog; maar, hopenlijk val jij je nieuwe partner niet af, zoals je kinderen. Zij hebben een leeftijd dat zij volwassen zijn en zich ook zo moeten gedragen. En als ze dat niet willen dan gaan ze maar lekker op zichzelf wonen. Want ze zullen jou het geluk moeten gunnen met je nieuwe partner. Mijn vriendin destijds (nu mijn echtgenote) steunde mij ook in precies zo'n situatie. En ik kwam dus op voor mijn vriendin. Als ik dat toen niet had gedaan dan was onze relatie kapot gegaan. Ik wens jou ook veel wijsheid.
-0
Thalmaray schreef op 08 May 2011 om 20:02
Herkenbaar en zeer goed geschreven, wens je innerlijke rust toe !
-0
Merel schreef op 08 May 2011 om 20:06
Bedenk eens even wat je nieuwe partner voor je heeft gedaan om deze moederdag zo mooi te laten beginnen! Een schat van een man, die je zo verwent! Dat verdien je! Je kinderen, die al volwassen zijn, moeten leren dat hun moeder een eigen leven heeft. Zij gaan toch ook hun eigen gang? Nee, je partner wordt nooit hun vader, maar kan wel een hele goede vriend worden van deze kinderen, maar dat moeten zij zelf ook willen. Wat ik begrijp, is dat je partner er zijn best voor doet en dit bespreekbaar maakt. Het is niet erg dat de kinderen boos zijn weggegaan, hun ogen gaan nog wel open, zij zien toch ook dat hun moeder gelukkig is? Zie dit niet als een nare afsluiting van moederdag, maar als een nieuw begin. Een begin van allemaal samen en juist een opsteker voor je partner, die zo veel om jou en je kinderen geeft.
-0
Ruud schreef op 08 May 2011 om 20:52
Jee wat naar dat je dag zo moet eindigen...zorg aljeblieft goed voor je zelf, dan komt het ook wel goed tussen je partner en je kinderen. Misschien is deze confrontatie wel nodig geweest om elkaar te leren respecten.
-1
Mereltje schreef op 08 May 2011 om 22:15
Hopelijk vind je morgen weer een beetje van die vrolijke sfeer terug, het begon zo mooi je dag. Het is altijd goed om dingen uit te praten, maar in dit geval had het wel fijn geweest als je partner een dagje gewacht had.
-0
Remrov schreef op 08 May 2011 om 23:43
Een duim en een hug van mij. Vervelend dat je dag zo is gelopen. Ik hoop dat het morgen beter gaat.
-0
rinajansen schreef op 09 May 2011 om 10:44
wederzijds begrip is vaak zo moeilijk en jij staat er tussen in en dan nog wel op zo'n dag !
-0
Kirsti schreef op 09 May 2011 om 11:05
Ik hoop voor je dat als alles in bezonken dit voor iederen verhelderend was. Ik hoop voor je dat jouw moederdag volgend jaar alles driedubbel goed maakt.
-0
xeladnil schreef op 09 May 2011 om 14:07
Het is eigenlijk nog niet veel beter. Ben zelfs naar huis gegaan deze middag op het werk. En naar de dokter geweest. Zit er psychisch helemaal door... Komt wel in orde.
Bedankt voor jullie medeleven, dat doet zo'n goed!
-0
Talia schreef op 09 May 2011 om 14:27
ik hoop dat de dag er vandaag beter uit ziet voor je als dat het gisteren eindigde.
het is moeilijk om tussen twee partijen te zitten die je liefhebt, maar ze zullen er wel uit komen uiteindelijk, ze houden genoeg van je om op moederdag hun best te doen, dat geeft al aan dat de liefde er is voor jou, de rest zal daarom wel op zijn plaats vallen. geef ze wat tijd en dan kan je misschien uiteindelijk ze bij elkaar krijgen met de wetenschap waarvoor ze nu komen dan gaan ze al heel anders het gesprek in.
-0
Ed-Naab schreef op 09 May 2011 om 14:40
Wat een ellende zeg. Wellicht dat je partner naar je kinderen kan gaan om het uit te praten. Nu zit jij tussen hem en je kinderen in geklemd; dat is vergelijkbaar met wat hij niet wilde. Sterkte.
-0
Taco-Veldstra schreef op 09 May 2011 om 16:31
CATCH 22 HET IS OOK NOOIT GOED WAT JE OOK DOET. DUIM TACO VOOR JE DILEMMA.
-0
reiki schreef op 24 May 2011 om 18:15
Hallo, ik heb iets dergelijks meegemaakt op moederdag. Het was voor mij de rotste moederdag ooit. Ik ben een alleenstaande moeder, 2 kinderen (19 jaar en 16 jaar ), ik ben 2 maal gescheiden en heb sinds kort een nieuwe relatie. Mijn dochter van 19 is daar niet zo opgetogen mee en breekt die man af. Met moederdag lagen mijn dochter in ruzie, mijn nieuwe vriend vierde op die dag samen met zijn tweelingsbroer hun verjaardag, ik was niet uitgenodigd omdat mijn vriend het te vroeg vond om mij voor te stellen aan zijn familie. Mijn zoon was bij vrienden en daar zat ik moederziel alleen op moederdag tranen met tuiten te huilen. Ik ben dan alleen naar mijn moeder geweest, terwijl het nog kan, ze is ook al 76 jaar. Ik heb vandaag nog een artikel over alleenstaande moeders geschreven, de moeite om eens te lezen. Ik begrijp heel goed hoe je jouw moet gevoeld hebben. Hopelijk zijn de plooien ondertussen gladgestreken ! Dikke duim voor jou !
-0
oldbiker schreef op 06 Jun 2011 om 09:56
Het was de bedoeling om jou elke dag een moeder dag te bezorgen, zonder meningsverschillen, in harmonie en rust.Zonder verplichting elkaar graag zien, zonder remmen de vriend, en jij de mama te zijn van de kinderen. Voor mij is het zwaar, als het maar niet wilt klikken met een kind..Suske, vergeet nooit..De kinderen zijn het product die uit de liefde ontstaan zijn tussen u en Alex.
Ik hoop dat het lukt, die harmonie, rust en vriendschap..
-0
katcom schreef op 31 Jan 2012 om 22:06
Spijtig. Mijn remedie: pluk de dag wanneer dit zo uitkomt en niet omdat "iemand" vindt dat je speciaal "die dag van die maand" blij moet zijn .... Geldt trouwens ook voor Valentijn, huwelijksverjaardagen en eventuele andere aanverwante .....
-0
janneke1969 schreef op 06 Mar 2012 om 21:49
toch geniet ik altijd wel hoor... al is het dan een beetje commercieel..
Lid sinds 1 jaar
974 reacties geplaatst
989 artikelen beoordeeld
38 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
xeladnil beveelt aan
- De zomer staat voor de deur, tijd voor ijs! Zelf softijs en schepijs maken.
- En het toetje van vandaag is schuimrol met perziken
- Wist je dit over de Titanic?
- Korte cursus lichtwerker
- Twee bijna dood ervaringen in een etmaal, engelen bestaan!
- Altijd een verstopte neus hebben,wat kan je er aan doen
- Voorbeeld van een kaasplankje
schreef op 08 May 2011 om 19:28
Zonde voor je dat een gezellige dag zo moest eindigen. Til er niet te zwaar aan, het waait wel weer over. Sterkte en toch maar genieten van je cadeau!