Je controleert het altijd of je de sleutel bij je hebt voordat je de deur dicht doet, maar als je het een keer niet doet...

Zaterdag avond komen mijn beste vriendin en mijn zusje bij me logeren. Zodra we binnen zijn doe ik de deur meteen op slot. Samen hebben we een gezellig meidenavondje en rond een uur of 1 's nachts gaan we slapen.
Helemaal uitgeslapen word ik zondagochtend rond 9 uur wakker. Mijn zusje en vriendin slapen nog en ik blijf lui in mijn bed liggen. Lekker. Maar nu begin ik me ook een beetje te vervelen. Eindelijk rond 10 uur wordt mijn zusje wakker en ik vindt het al tijd worden om mijn beste vriendin wakker te maken.
Rond kwart voor elf zijn we eindelijk zo ver om naar mijn moeder, die een paar straten verder woont, te lopen voor ontbijt. Ik doe de deur open. Mijn vriendin en zusje komen naar buiten. Ik volg ze met de tas in mijn hand. De sleutels leg ik altijd in de buitenste zak van mijn tas. Dus terwijl de deur dicht gaat open ik mijn zak. Oeps! De deur is al dicht.

''Verdorie,'' zeg ik, ''ik ben mijn sleutels vergeten. Nou, gelukkig heeft mijn moeder ook sleutel.''
''Ik zag ze net in je sleutelgat en ik dacht dat jij ze zou zien,'' zegt mijn vriendin.
Goed! De sleutel zit nog in de sleutelgat.
''Kom, we gaan eerst ontbijten en dan gaan we denken hoe we het kunnen oplossen,'' zegt mijn vriendin en dat doen we.
Ik leg de situatie voor aan mijn moeder. ''Oh, ah, hoe kan dat nou?'' zegt ma.

Na ons snel ontbijt verzamelen we allerlei gereedschap: schuimspaan, ijzeren haarklemmetjes van mijn zusje en mijn moeder komt als een professionele inbreker met 2 grote uitgevouwen paperclips, en moeders sleutel van mijn deur.
''Ik betwijfel of het zal lukken,'' zegt mijn beste vriendin bemoedigend. Zo'n enthousiasme is precies wat ik nodig heb om die klus te klaren.
''Moet lukken,'' zeg ik. We praten nog een poosje over hoe we het gaan oppakken en besluiten het ook met een video te vereeuwigen.

Ok, een, twee, drie, action! Mijn vriendin begint te filmen en ik begin plan A uit te voeren met bijbehorende commentaar. Plan A: we proberen de deur gewoon met sleutels te openen, maar het valt niet mee met de sleutels aan de andere kant van de deur.
Goed, plan B dan: ik doe mijn arm door de brievenbus (gelukkig kan ik het met mijn arm doen ) samen met schuimspaan en met de gebogen uiteinde ervan probeer ik de sleutelbos te pakken te krijgen en hem uit de sleutelgat te rukken. Ah... eh... ha! Ik hoor iets naar beneden vallen! Ik doe de sleutel in de sleutelgat en... hij komt weer niet zo ver in de sleutelgat. Maar we gaan gewoon door!
Plan C: mama's uitgevouwen paperclips. In een film werk zo iets altijd geweldig, in het echte leven....iets minder. Heeft niet veel effect moet ik zeggen. Maar het zou ook saai wezen als het meteen lukte, zeg ik tegen mezelf.

Waar waren we nou? Ah, ja, plan D natuurlijk. Ik probeer dat ijzeren haarklemmetje van mijn zusje. Hij gaat kapot en de nodige gedeelte laat me ook in de steek. Zonde van het haarklemmetje dus.
Zwetend van de inspanning en blauw van het lachen, besluit ik de schuimspaan nogmaals te proberen. Mijn sleutelhanger is de sleutel van Davy Jone uit '' Pirates of the Caribbean''. ''Jo-ho-ho and the bottle of rum,'' zing terwijl ik de ring van mijn sleutelbos te pakken probeer te krijgen.
''Misschien kun je de deurknop naar beneden duwen,'' stelt mijn vriendin voor.
''Dan doen we dat,'' zeg ik. Ondertussen hebben we al een paar minuten aan videomateriaal. Nou nog een beetje inspanning en.... de deur is open. Mission accoplished!

Hiervoor wil ik de volgende mensen en dingen bedanken: mijn vriendin voor morele steun en meesterlijk operator werk, mijn moeder voor de gereedschap, mijn arm omdat het zo dun is, mijn brievenbus omdat het zo wijd is en mama's schuimspaan omdat het de deurknop uiteindelijk naar beneden drukte en mijn deur opende.

Reageren?