mijn verschillende huiskatten deel 2 snoefie aka queen aka queen elizabeth

 de asielkat
snoefie aka queen

de kat van mijn moeder was al een poosje van ouderdom overleden,
en we besloten dat het tijd werd dat mijn moeder maar eens een nieuw katje in huis zou nemen
 op weg naar het asiel!

de kans dat we daar slagen is natuurlijk supergroot, de asiels zitten namelijk overvol
wij die lange gang door vol met kooitjes met katten
elke kleur leeftijd geslacht kon je dr wel vinden
dat werd een moeilijke keus....

ik bleef bij 1tje staan, en waarom?
ik heb nog nooit een kat zo zien bedelen om je aandacht
klom via de tralies omhoog, klagelijk miauwen, kopjes door de tralies geven
pootjes dr door heen steken, en maar miauwen

ze was pikzwart, met een wit befje, ze was nog klein, geloof zo`n 12 weken jong
op het kaartje stond dat haar naam floortje was, de naam gillende keukenmeid paste op dat moment beter :)
oke, zal het maar gelijk toegeven, ik was op slag verkocht
en probeerde mijn moeder over te halen om haar te nemen
maar op dat moment had mijn moeder geen klik met haar, of andersom is natuurlijk logischer
want zoals wordt gezegd "worden wij uitgekozen door de kat"
schijnbaar was ik dat dus, en ja,,, ze ging met mij mee naar huis :)
getatoeerd en met paspoortje gingen we naar dr nieuwe huisje
ze werd omgedoopt tot snoefie.

als snoefie heeft ze 2 dagen onder de bank geleefd, en kwam er onder uit als de aankomende queen
we liepen de gewone kittentijd zonder problemen door,
groeide op als een opstandige jongedame
en de naam queen werd veelvuldig gebruikt

als het te erg was met dr was haar naam zelfs queen elizabeth

 

ze was een mooie kat, haar vachtje was gitzwart, mooi slank en verwaand/verwend
een air van hier tot tokio :)
over het eigen willetje van snoefie nog maar niet te spreken
ze leerde vrij snel wat wel en absoluut niet mocht, zoals krabben aan de bank ofzo
voor de rest leerde snoefie aan ons wat ze wel en absoluut niet wilde

queen kon uren op de vensterbank zitten, naar buiten turen,, staren naar dingen die naar ons inziens niet eens dr waren
ver weg in dr eigen koninklijke gedachte`s
op schoot wilde ze ook nog wel, maar wel precies op haar manier, en ohwee als je je maar durfde te bewegen
weg was ze
en wij? wij lieten het allemaal toe, waren soms zo blij als we aandacht van dr kregen :)

spelen:
haar favoriete spelletje was verstoppertje spelen
en netjes omstebeurt he
ik eerst ergens achter een deur, haar roepen.. en kwam ze je zoeken,
hoop rare bewegingen en geluidjes als ze je had gevonden
en rende ze weer weg, nu was ht onze beurt om te zoeken...
meestal kroop ze onder het bed , maar moesten we doen alsof we dat niet wisten natuurlijk :)
dus rondjes om het bed lopen, en maar roepen "waar is snoefie, snoefffieeee, waar ben je"
als het iets te lang duurde, en dat was al vrij snel bij haar, gaf ze soms (lees: meestal) wel van die korte miauwtjes
en dan was het: snel onder het bed kijken, roepen: ahhhh daar is onze snoef ... :)
en weg was ze weer

haar 2de lievelings bezeigheidstherapie was toch wel een rol wc papier afrollen
moest jij hm vast houden
en dan zij op dr achterpootjes zitten en met de voorpootjes de rol helemaal afrollen,
kreeg dr wel een puinhoop van
maarja, queens wil was wet :)

toen kwam de liefde in haar leven
van onze eigen woopie
ze dachten al vrij snel aan gezinsuitbreiding
en binnen korte tijd waren ze de gelukkige ouders van 4 zwart witte kittens
waarvan 1 nogal moeilijk ter wereld kwam (daar later meer over)

zoals een echte queen beaamt..
had ze natuurlijk haar eigen persoonlijke hofdame/kindermeisje
ik dus..
ze had een mooie ruime doos, fijne warme dekentjes dr in voor dr kindertjes

maar nee, snoef had bedacht:
ik leg ze overal neer waar ht kindermeisje is, dan kan zij dr mooi voor zorgen
waar ik al niet de kleintjes vandaan heb gehaald, of moeten zoeken omdat we dr weer 1 kwijt waren,,
ze sjouwde ze overal heen
op zolder, in kasten, gewoon ergens op een traptrede, voor je voeten, op bed..
dat ging zo natuurlijk niet langer, want ze was onverantwoord bezig met die kleintjes
en zou niet lang duren of er zou dan iets mis kunne gaan
dus besloot ik maar dat waar ik ook was, ik de doos met kittens meenam
gingen we slapen, doos mee naar boven,
douchen, doos op de douche,
boven op zolder de was doen, doos ook op zolder

dit beviel haar uitermate goed,
en dartelde er vrolijk achter aan

wat later  begon ze toch een goede moeder te worden die haar kindertjes goed ging verzorgen
maar ik denk wel dat ze erg blij was toen de kleintjes begonnen rond te wandelen
en zelf wat later ook begonnen te eten,
ze was weer de queen in eigen persoon ;)

snoef zodra het kon laten helpen, want 1 nestje was toch wel meer als voldoende
toen de kleintjes 13 weken waren konden ze naar hun nieuwe huisjes toe
had besloten om ze alle 4 weg te doen
maar het moment brak aan dat dat ook daadwerkelijk moest gebeuren
niet dus!

2 heb ik met pijn en moeite kunnen weg geven, 1 aan mijn zus, beef die tenslotte toch nog in de familie, en 1 aan kennisen
helaas is die van mijn zus aangereden, en overleden op de leeftijd van een jaar of 4
en de andere aan een ziekte, nooit duidelijk geworden aan welke ziekte
de 2 die ik had gehouden zijn beide gelukkig nu nog in leven
1 woont bij mijn dochter, en de andere nog steeds bij ons
zijn inmiddels wel 2 oude dames van 15 jaar

een verslaafde kat:
verslaafd aan alles wat maar met melkprodukten te maken heeft
en wat ze dr voor over had:

koffiemelk, een moord en doodslag zou ze dr voor doen
kaas: moord
gewone melk: doodslag
pudding, vla: vandalisme

die verslaving liep op den duur uit de hand
dus besloten we dat ze het niet meer kreeg, of iig heel wat minder
dat accepteerde ze vrij goed eigelijk (dachten wij)

na een week of 3 begon ze kale plekken op dr lichaam te krijgen
mee naar de dierenarts genomen
en die zei:
hm,, dat is duidelijk stress
is dr iets veranderd in haar omgeving, ander voer genomen ?
nee dat is allemaal gewoon het zelfde gebleven
ohjeeeeeee... dacht ik toen, dus ik zei tege hem
we hebbe dr van al die melkprodukten afgehaald..
dus ik vertelde dat zo wat ze allemaal graag had
maar mocht ze toch gewoon hebben.

ook omdat ze niet aankwam in gewicht daardoor
wel met mate natuurlijk

binnen 1 week tijd zat ze weer strak in dr bontvelletje :)

snoef/queen is nooit ziek geweest,
zo werd ze toch 16 jaartjes

op een dag
etenstijd
normaal is ze de eerste die dr bij staat als ze het hoort
en viel me ook gelijk op dat ze niet kwam
dus ik de kamer in, lag ze nog op de bank gekruld
ik roep: snoef, kom eten..
ze kijkt, wilt opstaan en valt weer beetje om
ik zeg nog zo, kom slaapkop, eten :)

en pak dr op, zet dr in de keuken neer, en ze draait rondjes
ohjee, dat is niet goed..
pak dr op, ff knuffelen, en zet dr weer neer
loopt ze waggelend met een linkse afwijking terug de kamer in
en valt om

hop, de auto in naar de dierenarts
schijnbaar een herseninfarct...
met allerlei pilletjes mee terug naar huis genomen
wel met wat de dierenarts zei in mijn achtehoofd gehouden
als ze de nacht doorkomt, dan zal ze het waarschijnlijk  redden, maar reken daar niet op..

ze heeft de heel avond op schoot gelegen, of als een baby in mn armen
zodra ik dr naast mee neerlegde kreeg ze soort aanvalletjes,
dus maar lekker dicht tegen me aangehouden

mee naar bed genomen. op dr plekje gelegd waar ze altijd ligt
maar dat wilde ze niet, kreeg stuipjes in/met dr hoofdje
ik het hoofdkussen schuin tege de muur gelegd, snoefie op mn borst, half in mn armen gelegd
en dr lekker geknuffeld en tegen dr gepraat
en zo zijn we in slaap gevallen, ze was zeer rustig en relaxed toen

om half 4 s`nachts werd ik wakker, en snoef kreeg toen 2 stuipjes en toen was het afgelopen
ben wel blij dat ik dr mee naar huis heb genomen en zo afscheid van dr heb kunnen nemen

snoefje is 16 geworden afgelopen winter en hebben we haar begraven onder de boom bij woopie

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.