Met ontsteltenis heb ik kennis genomen van de gebeurtenissen die de afgelopen week plaatsvonden in Noorwegen. Het drama dat zich daar heeft afgespeeld valt met geen pen te beschrijven. Voordat ik dan ook van wal steek, wil ik hierbij eerst openlijk mijn oprechte medeleven betuigen aan het Noorse volk, en in het bijzonder aan alle nabestaanden van de slachtoffers.

Hoe ik kennis nam van het drama
Normaalgesproken volg ik de actualiteiten op de voet, maar eerlijk gezegd was het pas vandaag dat ik kennis nam van de schietpartij in de buurt van Oslo. Van de bomaanslagen was ik wél al op de hoogte, maar dat dit er nog eens bij was gekomen wist ik niet. Ik was aan het begin van deze avond bezig met mijn werkzaamheden voor de post af te ronden op kantoor, samen met een collega. Een andere collega was onverwachts niet op komen dagen, waardoor we extra werk te doen hadden en als gevolg daarvan pas rond 19:15 klaar waren. De radio stond nog aan, en tijdens het nieuws van 7 uur hoorde ik wat zich in Noorwegen heeft afgespeeld. “88 doden?” vroeg ik mijn collega om er zeker van te zijn dat ik dit enorme getal correct had gehoord. “Volgens mij zijn het er al 90,” luidde zijn antwoord.

HUH? Dader extreemrechts en van Noorse komaf?!
Ongetwijfeld ben ik niet de enige die aanvankelijk dacht dat het moslimterroristen waren die deze keer wel heel erg succesvol waren geweest. Eenmaal thuisgekomen zette ik meteen de TV aan. Eens kijken wat teletekst -mijn belangrijkste nieuwsbron- over het onderwerp te melden had. 92 doden, dader extreemrechts en van Noorse komaf, en koning... HUH? Dader extreemrechts en van Noorse komaf?! Enige verwarring overviel mij, en de eerste vraag die in mij opkwam was uit wie de slachtoffers dan bestonden. Een van de eerste theorieën die ik bedacht, was dat hij zich had begeven naar een of ander multicultureel festival en daar het vuur had geopend op de bezoekers. Teletekst liet het wat deze informatie betrof helaas afweten, en met die vraag in het achterhoofd logde ik even later in op Xead. Daar trof ik het artikel ‘Dader van de Noorse aanslagen in Oslo en Utøya: Anders Behring Breivik’ van robxead aan. Meteen begon ik te lezen, daarbij zoekende naar het antwoord op mijn openstaande vraag. En die vond ik. Het bleek een jeugdkamp te betreffen van sociaaldemocratische jongeren.

















Anders Behring Breivik, de Noor die het vuur opende op een jeugdkamp waarbij hij 92 dodelijke slachtoffers maakte.

Mijn theorie over het motief van Breivik
Wie zich wat meer in de politiek heeft verdiept, weet dat sociaaldemocraten zich doorgaans nogal mild opstellen tegenover de (radicale) Islam. In Nederland vinden we de sociaaldemocraten terug in D66, en voor hun partijleider, de heer Pechtold, is er bij het uitoefenen van zijn beroep niets leuker dan het zogeheten ‘Wilders-bashen’, oftwel van de daken schreeuwen hoe slecht en kwaadaardig Wilders wel niet is vanwege zijn aanzienlijk minder milde standpunten ten opzichte van de (radicale) Islam. Ik denk dat het heel goed zou kunnen dat Breivik het op sociaaldemocraten had gemunt omdat deze naar zijn ideeën er mede voor hebben gezorgd dat de media zich niet kritisch genoeg uitlaten over moslims.

Het punt waarop ik Breivik gelijk geef
Hoewel ik de daden van Breivik ten scherpste veroordeel, moet ik hem desondanks echter nageven dat hij wat de media betreft wel een punt zou hebben als de Noorse media al net zo mild zijn als de Nederlandse wat de Islam betreft. Wat dat aangaat erger ik me zelf ook kapot. Dat er tegenwoordig –absurd maar waar- zelfs programma’s zijn die in het Turks of Arabisch worden ondertiteld op de publieke omroep, onderstreept eens te meer dat de media in Nederland toch echt vrij links georiënteerd zijn. Het zijn immers partijen als D66, PvdA, de SP, en GroenLinks die dit soort zaken toejuichen. Daarbij hebben de linkse partijen in Nederland bij iedere verkiezing steevast een onderling wedstrijdje: wie gaat dit keer de meeste allochtone stemmen behalen? Om dit onderonsje te winnen, zijn de voornoemde partijen bereid om ver te gaan als het om de afstemming van hun partijprogramma op de allochtone kiezer gaat. Eén ding staat echter vast: om zoveel mogelijk allochtone stemmen te halen, dien je je in ieder geval zo mild mogelijk tegen allochtonen op te stellen – en als onderdeel daarvan dus ook tegenover de Islam.

Gaat Nederland 1 uiteindelijk plaats maken voor een Turkse publieke omroep? Niet geheel ondenkbaar in Nederland als je het mij vraagt...

Breivik: ‘PVV mag zich met recht een echte conservatieve partij noemen’
Klaarblijkelijk is Breivik gecharmeerd van de PVV gezien zijn opmerking. In een reactie bestempelde Wilders hem als ‘een gewelddadige, zieke psychopaat’. Politiek gezien vind ik het een goede zet van Wilders om meteen korte metten te maken met de complimenten van extremisten als Breivik, helemaal gezien het feit dat het niet de eerste keer is dat de PVV sympathisanten blijkt te hebben in extreemrechte groeperingen, waar Wilders zich overigens altijd van heeft gedistantieerd.

De opmerking van Breivik is trouwens slechts gedeeltelijk waar. De PVV heeft met name de naam gekregen conservatief te zijn vanwege haar zeer kritische standpunten tegenover de Islam en andere etnische groepen. Op economisch vlak zou de partij echter theoretisch gezien kunnen samenwerken met de SP. Denk bijvoorbeeld maar aan hun gezamelijke standpunt dat de AOW niet verhoogd zou moeten worden.

Tot slot: mogelijke gevolgen van Breiviks misdaad
Mijn inziens is de misdaad van Breivik een volgende stap in de polarisatie tussen enerzijds Islamieten en het deel van de bevolking dat een milde benadering van de Islam voorstaat, en anderzijds nationalistische delen van de bevolking die het gehad hebben met milde benaderingen en bereid zijn om moslimextremisme met eigen extremisme  te beantwoorden. Deze polarisatie beperkt zich niet alleen tot Nederland; in een groot aantal andere Europese landen zijn soortgelijke processen waar te nemen.

Dit soort taferelen in Nederland en andere Europese landen zie ik best nog weleens plaatsvinden in de toekomst.

Ik heb weleens nagedacht of een scenario waarin de zojuist omschreven polarisatie uit de hand loopt en resulteert in een burgeroorlog tussen allochtonen en autochtonen mogelijk zou zijn. Zo ver zijn we denk ik nog lang niet, de omstandigheden lenen zich daar (nog) niet toe. Een burgeroorlog op de lange termijn sluit ik echter beslist niet uit.

Reageren?