Wat ben je toch heerlijk. Wat ben je toch warm. Je bent zo heet en zo bijzonder mooi gekleed. Je maakt me gek van binnen. Ik wil je zo graag beminnen. Voor jou dit gedicht. Ik ben weer eens voor je gezwicht.

In de koude wintermaanden verwarm je mij van binnen
Soms geeft het genieten van jou een moment van bezinnen

Even een ogenblik stil staan bij het leven
Zo’n fractie van bezinning, echt maar heel even

Je bent mooi bruin of lekker zwart
Je geur opent deuren in mijn soms slapende hart

Je maakt me gek als je verrijkt wordt door schuim
Zo luchtig gekleed, met een heerlijke aromatische pluim

Elke dag ben je weer van mij
We leven al zoveel jaren zij aan zij

Je schudt me wakker in donkere tijden
Door jou zal ik activiteiten niet zomaar vermijden

Toch zijn er ook dagen dat ik je verfoei
Ik neem je te veel zodat ik mijn energie afvloei

Je maakt me dan zenuwachtig en onrustig van binnen
Het is dan zo moeilijk om je dan opnieuw te beminnen

Onthouding is dan mijn vreselijke tactiek
Na een tijdje voel ik me dan weer opgewekt en kwiek

Ik neem je serieus, dat doe ik altijd als ik je neem
Soms krijg ik bijwerkingen, maar ‘”that’s all in the game”

Je maakt me gelukkig, elke dag weer
’t is niet dat ik niet zonder je kan of bij je zweer

Nee het voelt gewoon goed, wat je met me doet
Het is niet dat je moet, maar je zit gewoon in mijn bloed

Door jou krijg ik zin om te denken en te doen
Door jou wordt het leven weer een beetje gekleurd in visioen

Je verruimt mijn geest, mijn eeuwige verlangen
Je hebt me te pakken, je hebt me gevangen

Je hebt zelfs gemaakt dat ik nu over je schrijf
Soms heb ik je nodig, soms ben je mijn tijdverdrijf

Zelfs je geur, je smaak en je kleur
Maakt dat we kunnen, samen door één deur

Je maakt me niet rijk, je maakt me niet arm
Maar mijn gevoel vanbinnen, dat is toch echt warm

Je zorgt voor gezelligheid en contact
Je bent zo bijzonder dat men steeds naar je snakt

In gezelschap ben je nooit alleen, maar met meer
Je maakt lippen en monden los, elke keer weer

Soms doe je me pijn en doe je me zeer
Dat zijn momenten dat ik het geduld even herleer

Je bent dan te stout. Je bent dan te heet
Je laat je soms gaan over het tafelkleed

Mijn verlangen wordt groter bij het denken aan jou
Door jou voel ik me vanbinnen nu niet meer zo kou

Ik denk dat ik je ga wekken, je heerlijk ga verwarmen
Ik ga je met mijn hele lijf weer zalig omarmen

Misschien maak ik je zoet of laat ik je puur
De keus is aan mij, je opent het vuur

Het genieten met jou in deze winterse kou
Dan zou ik bijna zeggen, dat ik van je hou

’t Is dat het niet kan, dat het niet mag
’t Is dat een ander het misschien niet graag zag

De drang is nu groot, ik geef me bijna bloot
Zo vaak was ik met jou, dat ik van je genoot

Je bent soms mijn muze, mijn lichtpuntje in het duister
Het is in de ochtend dat ik vaak je naam fluister

Je zegt dan niets terug, maar vraagt toch mijn aandacht
Je hebt me in je tang, totaal in je macht

Je doet me nooit te kort. Je laat me zelden in de steek
Ik kan geen dag zonder je, zelfs niet eens in de week

Je maakt me zwak, zo gevoelig, zo geprikkeld
Je bent zo complex, zo ontzettend ingewikkeld

Soms laat ik je koud en alleen aan de top
Soms neem ik je koud, helemaal in me op

Soms maak ik je gelukkig en maak ik je mooi
Soms voel ik verdriet, omdat ik je omgooi

Je bent wie je bent, simpel en warm
’t is vandaar dat ik je zo dadelijk weer omarm

De drang wordt te groot, het is al zo lang geleden
Ik heb je gisterenmiddag voor het laatst nog aanbeden

Ik trek gauw mijn kleren aan, mijn zondagse kloffie
Dan kan ik bij jou zijn, mijn trouwe bakkie koffie!!!

http://www.sjoerdjong.nl

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.