Hier een verslag over mijn verbijsterende eerste date, klikte het en waren er vlinders? Lees dan snel verder!

Op welk type man val je eigenlijk?

Een aantal jaren geleden besloot ik te gaan daten. Ik wist allang van mezelf dat ik niet val niet op huisje-boompje-beestje mannen. Noch op bier, voetballen en pantoffels. Ook val ik niet op de "gezellie" mannen die alles gezellie vinden, geen eigen mening hebben en ieder weekend naar "ik hou van Holland" willen kijken. Opgeblazen lijven van sportschoolfanaten kunnen ook beter uit mijn buurt blijven en ik wantrouw die gladde zakenmantypes met dollartekens in de ogen...Tattoos, oorringen, geblondeerde stekeltjeskapsels...brrrrrrr.. Je begrijpt wel dat er weinig voor me overblijft..... Ik ben dus overgeleverd aan schrijvers, filosofen, artiesten, kunstenaars, zwe(r)vers en idioten....En ik heb een zwak voor galante mannen, niet zulke die de deur voor je neus dicht laten vallen zodra je achter hen ergens naar binnen loopt, of bij de eerste keer koffiedrinken roepen: "Ojee, ojee ojee, ik ben mijn portemonnee vergeten...". (het schijnt te bestaan). Of diegenen die bij iedere voorbijgaande ritselende vrouwenrok mijn bestaan zijn vergeten.......

Wat gebeurt er zodra je je aanmeldt op een datingsite?

Achteraf heb ik het kunnen analyseren. De leden die een tienjarig abonnement hebben stormen allen tegelijkertijd op je af. Hoera, een nieuwe! Zo groen als gras en wellicht wanhopig... Zo kwam het dat bijna alle agrariërs rondom mijn woonplaats als een bok op de haverkist sprongen en mij gingen mailen.....(Boer zoekt vrouw bestond nog niet) Ik ontving mailtjes met:

 

                                            Beste "Verbijsterend"

Ik ben al lange tijd alleen en op zoek naar een leuke vrouw. Iemand met wie ik alles kan delen..... Blablablablablabla. Ik ben boer en woon op een boerderij samen met mijn moeder wiens gezondheid de laatste tijd erg achteruit gaat.....................................

En dan de foto... jemig, wat was dat? Doorgaans was het een heerschap met brillenglazen zo dik als jampotbodems. Twee enorme uilenogen staarden me treurig aan en daaronder rijkelijk bedeeld met lange baard en forse snor. Daarentegen boven op het hoofd geen spoor van haargroei te bekennen. Moest ik soms gaan daten met een bijziende kerstman? Soms schreef ik pinnig terug dat deze stadse juffer echt niet gecharmeerd was van mestgeur, koeien melken en uit eten gaan bij de Febo. Door dit soort mailtjes nam mijn dategedrag een drastische wending. Ik besloot nu echt helemaal voor "spannend" te gaan. Ik wilde iemand die iets bijzonders deed en was.... En spoedig vond ik er eentje... hij stond op de foto , gitaarspelend in een rockband en het zag er wel spectaculair uit. We mailden. We telefoneerden. En ondanks de afstand besloten we elkaar te ontmoeten. "Ik zie er niet doorsnee uit" zei hij nog. "Prima", zei ik moedig.

 

                             Mijn eerste date

 

En zo kwam het dat ik voor mijn eerste date richting centrum van mijn woonplaats fietste. En inderdaad; een roos tussen zijn tanden was niet nodig om hem te herkennen. Ik zag hem al op een halve kilometer afstand want het leek zowaar alsof hij direct van een filmset was gelopen. Hij zag mij niet, want ik parkeerde mijn fiets in een zijsteegje en liep naar het terras waar ik een stoel uitkoos die een eind verder schuin achter hem stond. Eerst moest ik mijn bonkend hart tot bedaren weten te brengen. Het was een en al zwart leder wat ik zag. Een zwart lederen broek, zwarte Gestapo laarzen, een zwart lederen jack en ook had hij een zwarte staart, uiteraard aan zijn hoofd. Maar dat was nog lang niet alles. Een reeks oorringen, een paar kettingen om de hals en ijzerwaren om iedere vinger. Geplaagd door visioenen van zwepen en martelwerktuigen zat ik vastgeplakt aan mijn terrasstoeltje. Ik wilde naar huis, zelfs kruipend als het moest. 

Maar de stem van mijn geweten viel niet te negeren." De man heeft 3 uren gereden om naar je toe te komen. Die kan je niet in de kou laten staan", sprak zij... Wel tien minuten heb ik er gezeten om moed te verzamelen en ondertussen zag ik hem meerdere keren op zijn horloge kijken.....

"Hallo", piepte ik. "Ik ben "Verbijsterend". En ik moest mijn hoofd in de nek gooien om hem in de ogen te kijken. Hij gaf me een hand en ik hoorde zowaar wat gekraak. "Ach gossie wat een schattige tengere handjes heb je", zei hij. De ijzerwaren om zijn vingers sneden gemeen in mijn tere vlees en ik had zowat een doodskop in mijn handpalm gegraveerd staan.  Eigenlijk was hij erg knap en indrukwekkend met donkere zware wenkbrauwen en verrassend lichtblauwe ogen.

We wilden iets gaan eten en liepen het centrum in . Voortdurend keek ik schichtig om me heen want ik hoopte uit de grond van mijn hart dat ik niemand zou tegenkomen die ik kende.... Het begon alsmaar harder te regenen en we hadden geen paraplu's bij ons. Ik zag dat sommige mannen me aankeken met een bezorgde blik van: moet ik haar te hulp schieten of? We belandden in een Indiaas restaurant wat mijn favoriete keuken is.

Het ergste wat je kan overkomen....

Nu denk je misschien : wat is het ergste wat een vrouw kan overkomen op een date? Plots ongesteld worden en niets bij je hebben. En dan net die witte broek dragen. Maar dat was het niet; het was voor de afwisseling iets anders. Toen we net aan tafel zaten besloot ik toch maar naar het toilet te gaan. Na het toiletbezoek ging ik mijn handen wassen en keek in de spiegel. Een vreemd gevlekte panda keek me rechtstreeks in de ogen, lieve help, ik was het zelf! Sommige mensen gaan voor een date eerst naar de kapper, de tandarts, kopen een nieuwe outfit of laten zich botoxen. Ik was bezweken voor een nieuwe mascara met de belofte dat je na het gebruik je wimpers kon k a m m e n!  Maar ja, ik had helemaal niet gekeken of ie wel waterproof was........En nu vielen de puzzelstukjes op zijn plek. De mannen die me zo aangestaard hadden toen ik naast hem liep dachten natuurlijk dat ik flink door hem was afgetuigd  in de een of andere louche SM kelder. Door de regen had ik van die donkere uitgelopen mascaravlekken onder mijn ogen!

Weer aan tafel glimlachte ik "Zo, geen pandabeer meer. "Ha, riep hij, ik wilde net bamboekoffie voor je gaan bestellen". En ineens lagen we dubbel. (voor degenen die het niet vatten; als je lid was geweest van het Wereldnatuurfonds had je kunnen weten dat pandaberen dol zijn op bamboescheuten). Na het heerlijke eten besloten we nog even ergens anders iets te gaan drinken. En gelukkig was het inmiddels donker buiten.....

Een terras met vuurkorfje

We zaten op een terrasje met een vuurkorfje naast ons, het werd steeds leuker. Eigenlijk konden we best goed praten, ondanks dat we uit 2 verschilllende werelden kwamen. "Stel dat wij iets met elkaar kregen, zou je dan je staart afknippen en er ahum wat minder extravagant uit willen zien?" vroeg ik. "Nee, zei hij, dat zou ik voor niemand doen. Ik ben wie ik ben. En zal ik jou eens omtoveren tot een mega rockchick, het zou je geweldig staan. Met je rode haar, wat leder- en ijzerwaren toegevoegd en gewapend met stilettohakken!" riep hij uit. " Eh, zei ik , toch maar niet.....".

Bij het afscheid tilde hij me voor de gein op... schijnbaar moeiteloos met 1 arm en ik werd half doodgeknuffeld. Ik vind je erg erg leuk, zei hij. De knuffel voelde erg fijn en hij rook lekker; begon ik nu al te wennen aan de geur van leder en Old Spice? Even dacht ik: toch een beschuitje eten? Maar dan kwamen de gedachten over mijn oude buurtjes in de straat die zowat een hartverzakking zouden krijgen bij de aanblik van mijn bezoek, en nog veel belangrijker, bij zoonlief die wellicht uitgestalde ijzerwaren op mama' s nachtkastje aan zou treffen.....We namen afscheid en tot mijn verbazing glinsterde er iets in zijn ooghoek. Deze grote stoere man..... Hij wenste me alle liefs van de wereld en bedankt me uitbundig voor de leuke avond.

 

 

 

 

 

 

.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.