Afgelopen zomer had ik een speciaal moment, heel lekker. En die is nog niet voorbij.... Geschreven naar aanleiding van een schrijfopdracht op hyves.

Mijn speciale moment, heel lekker.

Afgelopen zomer

Afgelopen zomer hebben we veel mooie dagen gekend, dagen waarin de zon hoog aan de hemel stond en ons allen verwarmde.  De zon gaf ons allemaal een mooi kleurtje, waar we misschien nu nog wel van nagenieten.
Heel langzaam verdwijnt ons mooi licht getint, bruin kleurtje, als sneeuw voor de zon.
Sneeuw mag van ons allen denk ik nog wel even wegblijven. En zo besluit ik even terug te blikken op een mooie warme zomerdag.

Al ’s morgens bij het opstaan zag ik dat het weer een prachtige dag ging worden. Op het moment dat ik naar buiten ging, gekleed in een kort rokje met daarop een bloesje met korte mouwen voelde ik de hitte al op mijn huid.
Onderweg naar de Universiteit, waar ik een cursus muur schilderen volgde, wist ik dat dit een lange maar hete dag zou gaan worden.
Langzaam liep ik door en voegde mij bij de rest van de leerlingen in het bloedhete schilders lokaal. De zon scheen door de ramen naar binnen, het leek er wel een sauna. De leraar stelde voor om die dag maar buiten te gaan schilderen. Hij had toestemming gekregen om de buiten muren van de Universiteit op te gaan leuken. Wij allen vonden dat een hele eer.

Een muurschildering wilde ik al heel lang maken op mijn grote kale muur in huis. En nu mochten we dat buiten op de betonnen muren van het gebouw gaan doen.
Wat was ik blij dat ik een kort rokje aan had en mijn armen bloot waren, want zo kreeg ik zelf ook nog een mooi kleurtje op mijn toch al bleke huid.
Eenmaal buiten en met alle benodigde spullen binnen handbereik, zette ik mijn bril op het puntje van mijn neus en ging aan de slag. Ik zou een hele grote zon gaan schilderen met lucht en kleine wolkjes erom heen. Ja, dat was mijn plan. Maar ik werd nogal afgeleid.

Mede cursist

Met één van de mede cursisten had ik al een speciale band opgebouwd. Zo’n band waar je het innerlijk nogal warm van krijgt. Je weet wel, kriebels in je buik als hij naar je kijkt. En aangezien het al zo’n hete dag was, viel mijn af en toe rood geworden hoofd niet meer zo op. Als hij naar mij keek, dan keek ik snel weer weg. Een beetje verlegen was ik wel. Het was me toch ook een knappe man, niet te geloven. Lang, breed en sterk gebouwd, met hemels blauwe ogen in zijn al gebruinde hoofd.
Steels keek ik naar wat hij aan het doen was, gewoon zo mooi om te zien hoe hij met het grootste gemak zijn kwasten over de muur liet glijden. Ik kreeg het er nog warmer van, toen ik me voorstelde dat hij mijn huid op die manier zou strelen.
Gauw ging ik weer met mijn “zon” aan het schilderen. Ondertussen dromend over wat er zou kunnen gebeuren als ik hem uitnodig om na de les mee naar mijn huis te gaan. We draaiden tenslotte al weken om elkaar heen. De hitte tussen ons werd steeds meer voelbaar. Het moest er toch maar eens van komen, besloot ik.

Na de les moesten we de kwasten uitspoelen, en daar vroeg ik hem om bij mij thuis nog even van het mooie weer te gaan genieten. Hij vond dat een goed plan, daar hij op een flatje woonde waar de zon nu niet meer op zijn piepkleine balkonnetje zou schijnen.

Mijn tuin

Bij thuiskomst, gingen we gezamenlijk op mijn schommelbank zitten in mijn vrij grote tuin. Daar zaten we dan onder een boom, met nog hoog aan de hemel de zon. Een heerlijk warm gevoel stroomde door mij heen, op dat moment voelde ik mij zo gelukkig. Hele gesprekken voerden we onder het genot van een heerlijk glas zoete witte wijn. De middag ging geleidelijk over in de avond, en we besloten een pizza te bestellen. De schemer viel in, we staken kaarsen aan. Ook de tuinfakkels gingen aan. Wat leek mijn tuin nu romantisch. En mijn gevoel ging weer eens met mij aan de haal. Ik wou wel een stapje verder gaan, maar durfde niet zo goed.
Na het eten van onze pizza, kwam hij dan eindelijk wat dichter bij mij zitten. En sloeg een arm om mij heen. Ik leunde met mijn hoofd tegen zijn schouder, en hij fluisterde in mijn oor; ik wil je.
Ohhh daar had ik op gewacht, gewacht op dat moment. Heerlijk, ging er door mij heen, hij wil mij dus ook. De vlammen sloegen mij uit toen hij mij kuste. Langzaam verdwenen er kledingstukken van ons lichaam, en even later lagen we naakt op mijn schommelbank heerlijk te vrijen. Wat een genot kon die man mij geven. Ik kan het niet beschrijven.

Tijdens ons afscheid, begon ik te huilen. Huilend vertelde ik hem dat ik nog nooit zo lekker had  gevreeën, en dat ik zou willen dat dit voor eeuwig zou kunnen duren. Ik wist natuurlijk wel dat dit niet zou gebeuren. Hij troostte mij door te zeggen, dat hij het ook erg fijn had gevonden. Ik moest hier niet om gaan huilen.
Nee, ik moest gaan genieten van onze speciale momenten. 

@Vlindertje73

http://vlindertje73.jouwpagina.nl/

 

Willen jullie ook mee doen aan die schrijfopdrachten?
http://verhalenvanons.hyves.nl/

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.