Keuzes, relaties, knopen doorhakken? Het is aan jou! Je eigen vrije wil!

Mijn roeping: mensen een steuntje in de rug geven.

Ondanks dat ik zelf door mijn gezondheid, soms helse pijnen lijdt, en daardoor dagen uit de roulatie ben, ben ik nooit te beroerd om aan mensen spirituele hulp en kracht te geven. Lenormand kaarten leggen en mijn pendel helpen mij hierbij om antwoorden duidelijk te krijgen. Elke vraag die mij word gesteld tracht ik op deze manier op te lossen, meestal moet je verder met de mens die met vragen zit, dan het oppervlak vaak laat zien. Ik als hooggevoelige kan dit vrijwel altijd boven water krijgen, en dat kost bij de vraagsteller als je daar mee aan de slag gaat, soms een hoop emoties. Emoties, ja in vele vormen. Tranen van vreugde of verdriet, diep gewortelde haat, familie vete’s, noem het maar op en velen passeren de revue. Een mens als ik, moet daarom wel uitkijken want de emoties die ik naar boven haal kosten mij ontiegelijk veel energie, en als het een zware opgave is geweest ben ik ook echt wel twee uur aan het bij komen. Ik plan ook maar een client per dag, en dat doe ik bewust zo. Waarom? Wel dat is voor mij heel simpel, ik werk niet per uur, ook niet met een klok, ik neem de tijd want tijd is relatief, je kunt niet binnen 30 minuten iemand met diepgaande levensvragen buiten zetten met de boodschap kom morgen maar terug want uw tijd is op..volgende! Oh jawel dit gebeurt zeer regelmatig onder  ‘collega’s ’. Als je met mensen werkt die bij jou komen om over hun problemen te praten ben je niet klaar met 30 minuten, het is geen lopende band werk!  Ik zelf ben soms drie uur met een iemand bezig, maar die mensen komen ook niet voor niks, dus ik vind dat de grootste kolder, een half uurtje consult, en elk kwartier daarna is zoveel extra...dat redt je niet als je echt grondig te werk gaat. Trouwens ik hou gewoon een prijs aan en het maakt niet uit hoelang je bij mij zit.

Meestal na die uren van intens bezig zijn met spirituele zaken heb ik gewoon even een uur of twee de tijd nodig om weer tot mezelf te komen.

Ik ben op sommige beurzen een graag geziene persoon, ik neem de tijd voor iedereen die dan aan mijn tafeltje komt, soms staan ze in de rij te wachten op hun beurt als of ze bij de dokter in de wachtkamer zitten. Ik weiger te spreken met de doden, ook spreken over de doden wil ik niet. Als een overleden iemand mij duidelijk wil maken dat de persoon die voor me zit zich geen zorgen moet maken zal ik die boodschap wel doorgeven, maar het bewust contact maken doe ik niet. Dit kost me zoveel energie dat ik bijna niet meer kan functioneren, afschermen ja natuurlijk maar dat schild houdt niet alles tegen. Want de informatie die er door moet komen neemt ook weer andere dingen mee naar binnen, die op dat moment niet relevant zijn...dus dat is constant ‘filteren’.

Er worden mij soms de meest 'vreemde' vragen gesteld.

Dat ik soms denk het antwoord ligt al in je vraag, soms een simpel  ja of nee. Maar dan willen ze persé een bevestigend antwoord. Ik mag niet over personen praten en wat er besproken word maar ik kan in het kort wel een voorbeeld geven. Een hardwerkende alleenstaande dame, met een zieke moeder die naar een rusthuis moet, vraagt aan mij welke van de twee rusthuizen zou het beste zijn voor mijn ma. Meestal pak ik dan mijn pendel schrijf beide namen op, van in dit geval de rusthuizen, en geconcentreerd krijg ik dan een duidelijk ja of nee antwoord te zien, deze wel, die niet. Diezelfde mevrouw wil graag een ander huisje gaan bewonen beetje gelijk vloers, een appartementje. Ze vraagt aan mij  ik heb een appartementje gezien maar het is niet helemaal wat ik wil, het ligt wel in de prijsklasse waar ik het kan opbrengen maar het voldoet niet exact aan de eis. Dan laat ik die mevrouw een aantal kaarten trekken en leg ze neer als ik de vraag nogmaals stel in gedachten. Als ik dan al bij de eerste kaart al zie dat ze beter nog even kan wachten tot er een woning vrijkomt die wel aan de eis voldoet, er staat immers genoeg te koop. Maar zou u niet beter eerst voor uw moeder zorgen dat ze rust heeft en voor uzelf dan ook en dat u beter kunt nadenken. Dan is de druk wat minder en is het voor uzelf ook rustiger en word het vanzelf duidelijk wat u het beste kunt doen.. Ik ben geen financieel directeur, ik ben geen boekhoudkundige, ik wil niet in andermans knip kijken of dat wel verantwoord is of niet, want dat boeit me allemaal niet. Je staat voor een keuze, ik geef alleen raad of advies en dan ben je nóg zelf diegene die de knoop moet doorhakken, die beslissing ‘de vrije wil’, ligt in jou zelf. Ik geef in deze alleen aan of de tijd rijp is of juist niet, de conclusie is dan nog steeds aan jou, het is niet aan mij om te zeggen ‘ja, dat moet je meteen doen!’, en terwijl ze dan misschien dat  appartementje koopt, staat er de andere week wel een te koop die aan de eis voldoet. Dat wil ik dus niet op mijn geweten hebben. Dus in mijn vakgebied, is het zaak om neutraal te blijven en mensen zelf de keuze laat maken waar ik de verschillende handvaten voor aan geef, ik ben eigenlijk slechts een ‘hulpmiddel’, die mensen het duwtje in de juiste richting geeft. Wat iemand met deze informatie doet en de aangeboden weg bewandeld of juist niet dat laat ik altijd in het midden, de eigen vrije wil om keuzes te maken en knopen door te hakken.

Niets in het leven staat vast, je lot ligt in je eigen handen jij maakt de keuzes!

En niet omdat de een of ander beweert ‘dat je lot al bezegelt is bij je geboorte’, ‘je pad is al uitgestippeld’, ‘je levensweg is al bepaald door de sterren’..Hmm, oh ja? Naar mijn inzien zijn het je eigen keuzes die jou leven bepalen, wil je een verandering? Dan ben je daarvoor zelf verantwoordelijk om die verandering door te voeren, niet een medium of paragnost, of iemand die beweert dat het in de sterren geschreven staat, jij en jij alleen bepaalt welke weg je inslaat, met of zonder partner. Als jij elke dag mishandeld word en je bent het zat, word het tijd om je spullen te pakken en weg te gaan, wil je blijven, dat is dan ook altijd nog jou eigen keuze! Heb je de liefste man van je leven en wil je samen een rustige oude dag, dan ben je ook daar voor zelf verantwoordelijk. Relatie’s zijn nu eenmaal als een gebouw wat nooit af is, maar steeds in verdere ontwikkeling, je moet er steeds weer energie instoppen , tijd en altijd aan blijven werken, samen, vernieuwing, renovatie, eigenlijk houdt het nooit op en niets gaat vanzelf.  En gaat het eens niet goed, praat dan met elkaar en probeer een oplossing te vinden voor je probleem, de meeste problemen ontstaan doordat mensen die gekwetst zijn door een ander, niet meer communiceren met elkaar, heel vaak door een stom misverstand. En ik zal nooit zeggen: mensen omdat je kinderen hebt blijf bij elkaar, want een relatie met de vader van je kinderen met tussen beide echtelieden, een broer/ zus verhouding is ook niet gezond! Je kinderen pikken het toch wel op als het tussen pa en moe niet lekker gaat. En ook daar kies je zélf voor!

 

Als je van elkaar houd, durf dan je partner vrij te laten.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gypsylady.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.