Niet iedereen vindt het even fijn om in een Maserati te rijden

. . Help mijn man heeft een hobby en ik rijd Maserati.

Ja, ik hoor verschillende dames al zeggen, geef mij zo’n man. Geef mij zo’n auto…….
Maar geloof mij maar dames, heren ook trouwens, het is niet zo zaligmakend als het lijkt.

 

Allereerst moet het mij wel van het hart dat ik niets om auto’s geef dus de werkelijke autoliefhebber gaat mij nog haten, maar luister……….

Hij heeft er vreselijk hard voor gewerkt, en uiteindelijk zijn droomwens waarheid gemaakt.
Mijn man kocht zijn droom maar echt tijd om erin te rijden heeft hij niet.

De bolide staat hier te blinken voor de deur en komt doordeweeks slechts van zijn plek om zo nu en dan de kinderen te halen of te brengen en om af en toe boodschappen te doen.

 

Ikzelf kan een auto mooi vinden qua model of kleur, maar verder…….. Het geluid interesseert mij totaal niet, noch wat er onder de motorkap zit, velgen, spoilers of wat dan ook. Niets van dit alles is aan mij besteed.

 

Al rijdend krijg ik regelmatig duimpjes omhoog en heel vaak worden de wijsvinger en duim gevormd tot een teken wat; uitstekend aangeeft.

 

Aanvankelijk dacht ik zelf zo leuk te zijn maar die ballon werd al snel lek geprikt.
Neehee Mam…….. die man ziet jou niet eens, die ziet alleen die auto !!!!

Oké, en bedankt hè……….

Maar nu even de andere kant van het verhaal.
Heeft u wel eens het gevoel gehad een stempel op het hoofd te hebben, in een hokje geplaatst te zijn? Nee?, moet je een keer Maserati gaan rijden.
Dan heb je namelijk:

* Een zooitje poen.
• Kapsones
• Verwende kinderen
• Een kast van een huis
• Zit je hoogstwaarschijnlijk in de poeier…

En noem zo nog maar het één en ander op, en dat is niet altijd even fijn.

Onze oudste dochter wordt in de klas door haar klasgenoten, en soms ook door de leraar, uitgemaakt voor verwend nest, of wanneer het gaat over problematiek van financiële aard bij bijvoorbeeld de Economie les, wordt er meteen gemeld dat dat voor onze dochter niet geldt.
Zij heeft immers “rijke”ouders.

Zij hoeft zich niet druk te maken. Krijgt toch wel alles van haar pappie.

Deze stempel weegt voor mij niet op tegen het bezitten van een mooie auto.
Ik vind het vervelend al beoordeeld te zijn voordat ik ooit een woord met iemand heb gewisseld, en al helemaal wanneer die persoon zelf al bedacht heeft dat IK dat niet zou willen.

Onze buurman, een Peugeot- rijder, zei laatst “Als ik toevallig buiten ben, en jij rijdt net weg, dan blijf ik altijd nog even luisteren naar het geluid van die auto, Prachtig”

Ik kan me er niets bij voorstellen maar zou ondertussen best van auto willen ruilen met hem.
En hij, weet ik zeker, zou best van auto willen ruilen met mij.
Maar mijn man wil het niet………..

“Vind jij het dan niet vervelend als ze je een patser vinden?’, vraag ik.
“Ik niet” zegt hij “Als ze me patser noemen geef ik gewoon een beetje extra gas, dan hoor ik ’t niet”

Voorlopig heeft mijn man dus nog even een hobby………. En ik een Maserati……..
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.