Wat doe je als je je gevoelens nergens kwijt kunt? Emotionele trauma's kunnen heel lang voort leven.

Een gebroken been heelt en je weet als het geheeld is, dan is het zo. Met de trauma's van de geest ligt het helaas anders. Je weet nooit zeker of ze over zijn. Soms denk je van wel, maar zodra er wat mis in je leven gaat, dan zijn ze er weer. Dus hoe kun je de draak verslaan en wanneer weet je dat die dood is? Voor mezelf moet ik het nog uitzoeken.

Toch soms lijkt het dat je al alles geprobeerd hebt en je hebt het gevoel dat je er niets mee opschiet...

Mijn emoties zoeken een uitweg en vinden het soms in de form van lyrics. Nee het zijn geen gedichten, het zijn teksten voor heftige metal nummers. Soms hoor ik zelfs de muziek erbij, maar gezien ik geen noten ken en geen muziek instrumenten bespeel, blijft het voorlopig bij teksten. En ik wil niet langer dat ze in mijn schrift blijven. Ik wil dat mensen ze lezen en misschien ook zichzelf in herkennen.

De eerste lyrics die ik wil publiceren heet ''Lost in the darkness''. Het gaat over de mensen die in het nauw gedreven worden door psychische trauma's. Het eerste deel is geschreven vanuit de perspectief van iemand die geen andere uitweg ziet dan zelfmoord plegen en tweede deel is geschreven vanuit de perspectief van een seriemoordenaar.

Hoe worden dat soort mensen meestal beoordeeld?

De eerste als zelfzuchtig, de andere als monster. Maar wees een eerlijk, als jij je echt down voelt, wens je nooit dat je niet meer zou leven? En als je je echt kwaad en gefrustreerd voelt, heb je nooit de gedachte '' Ik wil iemand pijn doen. Just give me a reason!'' Natuurlijk is het pijnigen van andere mensen op welke manier dan ook is niet goed te praten, maar een ding is zeker – het zijn geen gelukkige mensen. Een gelukkig mens wil niemand pijn doen.

En toch blijft het een mysterie.

Terwijl er miljoenen mensen zijn die op een of andere manier mishandeld zijn, wordt niet iedereen een maniak en pleegt niet iedereen zelfmoord. Toch vaak bewust of onbewust veranderen ze in verbitterde mensen die op zijn best vaak depressies hebben en op zijn slechtst behandelen ze hun kinderen, partners of iemand anders zoals ze zelf werden behandeld of ze kwetsen mensen op een andere manier. Soms merk je het zelf niet dat je een monster wordt of dat je een ander monster creëert...

Lost in the darkness

I'm neither alive nor am I dead
With monsters still running in my head
All those demons are living so deep within
How come I've become what I've never been?
Am I forsaken, forgotten, forlorn?
Or is it just a thorn
That makes me bleed to death?

I am beyond the saving
I am beyond the forgiveness I know
I vagely remember there's another path,
But I'm way to far, I can't let it go

Heaven is not for me
And on earth I've been denied
Look what you've done to me!
Are you really satisfyed?
I have tried to kill you,
But you seem immortal to me
Oblivion only can set me free

I'm neither captured nor am I free
Got lost in the maze you created for me
All the way it's dark so deep within
I've become a monster that I've never been
I destroy you again and again
Though it's all in vain
But I'll make you bleed to death!

I am beyond the saving
I am beyond the fogiveness I know
There is no other path anymore
And I am way too far with nowhere to go

Heaven is not for me
And on earth I've been denied
Look what you've done to me!
Are you really satisfied?
I tried to destroy you
But you are immortal to me
Only their blood can set me free

Somewhere deep inside I still want to be saved
Break out of this madness to feel the warmth again
Is there still something that can bring me back to life
Oh, please I am so tired of this never-ending strife

I want to find the saving
Though I can't be forgiven I know
I want the pain to vanish
So tired of having nowhere to go

Heaven, all I ask for
Is to find some peace inside
I want this nightmare to end
I want to see the light
The demons tear me apart
They seem so immortal to me
All I want is to be free!

Vertaling:

Verdwaald in het donker

Ik ben niet levend maar ook niet dood
Met al die monsters die rennen in mijn hoofd
Al deze demonen leven zo diep in mij
Hoe komt het dat ik geworden ben wat ik nooit geweest ben?
Ben ik verlaten, vergeten, verloren?
Of is het alleen een doorn
Dat me dood laat bloeden?

Ik ben te ver van de redding
Ik ben te ver van de vergeving ik weet het
Ik herinner het vaag dat er een andere weg was
Maar ik ben te ver, ik kan het niet laten

Hemel is niet voor mij
En op aarde was is geweigerd
Kijk wat je met me gedaan hebt?
Ben je echt tevreden?
Ik probeerde je te vermoorden,
Maar je lijk me onsterfelijk
Vergetelheid alleen kan me bevrijden

Ik ben niet gevangen, maar ook niet vrij
Verdwaald in het doolhof die je voor me gecreëerd hebt
Het is de hele weg zo donker diep binnen
Ik ben een monster geworden dat nooit geweest ben
Ik vernietig je weer en weer
Ook al is het voor niets
Maar ik laat je doodbloeden!

Ik ben te ver van de redding
Ik ben te ver van de vergeving ik weet het
Er is geen andere weg meer
En ik been te ver weg en kan nergens heen

Hemel is niet voor mij
En op aarde was is geweigerd
Kijk wat je met me gedaan hebt?
Ben je echt tevreden?
Ik probeerde je te vernietigen
Maar je bent onsterfelijk voor mij
Alleen bloed kan me bevrijden

Ergens diep van binnen I wil nog steeds gered worden
De gekheid ontvluchten en weer de warmte voelen
Is er nog steeds iets dat me terug naar het leven kan brengen
Oh, alstublieft ik ben zo moe van deze nooit eindigend gevecht

Ik wil de redding vinden
Ook al weet ik dat ik niet kan worden vergeven
Ik wil dat pijn verdwijnt
Zo moe dat ik nergens heen kan

Hemel, alles wat ik vraag
Is het vinden van vrede in mezelf
Ik wil dat deze nachtmerrie eindigt
Ik wil weer het licht zien
De demonen verscheuren me
Ze lijken me onsterfelijk
Alles wat ik wil is vrij zijn