Dit is het eerste artikel dat ik schrijf over mijn leven in Frankrijk.

Ik woon in Frankrijk met mijn ouders sinds juli 2006, ik was 12 toen we onze koffers pakten, veeeeele koffers.

Ik heb mijn 1e middelbareschooljaar in Nederland gedaan, en aan 't begin van de zomervakantie zijn we verhuisd naar het wat warmere Dordogne (zuid-west Frankrijk).

Vakantie?

De eerste 1,5e maand waren een beetje raar, aangezien ik dus nog zomervakantie had, en pas begin september naar school hoefde. Ik woonde dus in een ander huis, een ander land, maar toch had ik nog een vakantie gevoel. Het huis was nog niet helemaal ingericht, en dus ook mijn kamer voelde nog een beetje leeg, wat het ‘huurhuisje op vakantie’ gevoel nogal versterkte. We hebben die eerste paar weken veel van de buurt gezien, de typische rommelmarkten op zondagen bezocht, de plaatselijke markt op vrijdag ochtend etc.. Ik voelde me eigenlijk al snel thuis is dit land. Maar toen in september begon de school, ik ging naar de cinquième.

Het Franse schoolsysteem

Ik zal even een spoedcursus Frans school systeem geven: Na de basisschool ga je naar het ‘collège’, dat is een soort van middelbare school, al is het niveau heel anders. Iedereen gaat hier naartoe, en is hier dus nog geen niveau verschil. Het collège duurt 4 jaar, en begint met de sixième (6e) en gaat tot de troisième (3e). In de 3ème is ‘r een examen dat ‘t ‘brevet’ heet. De rest van het schoolsysteem wordt in mijn volgende artikelen uitgelegd, die zullen onder andere gaan over mijn leven op school hier.

 

Met de schoolbus

De eerste dag moest ik om 7u25 op het pleintje in mijn dorp zijn, waar de schoolbus me op zou komen halen. Er kwamen nog een aantal kinderen aan, en vlak daarna kwam de bus. Ik moest mijn schoolbuskaart laten zien, en de buschauffeur zei bonjour, en daarna nog wat, waarschijnlijk van ‘zoek

 

maar een plaatsje’ ofzo... Ik kende alleen basis Frans, en had wel extra lessen gehad met mijn ouders, maar die fransen praten toch wel snel en onduidelijker dan op die CD’s die we gebruikten in de les haha. Een aantal kinderen die voor me zaten begonnen tegen me te praten, en het lukte me ze duidelijk te maken dat ik nederlands was. Ze gaven het snel op, want in het engels kwamen ze niet verder dan ‘hello, my name is...’.
 

 

Toch wel wat anders dan de Nederlandse school!

Op school aangekomen stormde iedereen de bus uit en het school gebouw in, en ik volgde maar gewoon. Ik liep naar het kantoortje toe waar ik naartoe was gegaan voor de inschrijving, aangezien ik alleen dat kende, en werd door een aardige mevrouw geholpen die gelukkig engels sprak! Ik werd naar buiten gebracht met de tekst ‘wacht hier maar tot je mentor je klas komt halen’, ik zei braaf oké en bleef daar in m’n uppie staan. Toen ging iedereen in de rij staan om me heen, ik stond dus blijkbaar in het goede vak voor mijn klas, en toen kwam dus onze mentor boven aan de trap, en mochten we naar binnen. (Ik vond dit al raar, in Nederland sta je alleen op de basisschool in de rij...), voor het lokaal moesten we weer in de rij, en toen we in het lokaal kwamen ging ik gewoon zitten. Iedereen bleef staan, en ‘r werd mij duidelijk gemaakt dat ik dat ook moest doen... Toen ik goed en wel stond, mochten we gaan zitten.

Met mijn basis Frans en hun bijna-basis engels, ben ik de dag doorgekomen, al had ik flinke hoofdpijn
’s avonds.. Vermoeiend hoor, die vreemde taal, die andere gewoontes, het warme eten in de kantine...

Dit was het wel voor dit artikel, wil je meer weten over hoe het hier in Frankrijk gaat? Lees dan mijn volgende artikelen, ze zullen binnenkort online staan.
Als je nog vragen hebt over bepaalde dingen in Frankrijk, stuur dan even een berichtje, en ik zal er dan in een volgend artikel op proberen te antwoorden.

Au revoir!

Ps: Het 1e vervolg artikel staat online, lees het hier.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.