Ja, ook ik heb wensen. Maar goed, het is toch meer voor de nabestaande, als ik ter overleiden kom. Never say never, wie weet ben je er morgen niet meer.
Regelen.
Ik zou graag alles zelf willen regelen, als ik dat kan, dan zou ik dat aandoen. Voor een moeder of vader is er niets erger om alles te regelen voor hun 'overleden' kind. Mijn kist, hoeft niet groot te zijn. Omdat ik zelf maar 1.57 ben.
Een goedkope bruine kist. Een taak aan mijn opa, die als laatste mijn wens dan nog kan vervullen. Mooi opschuren en roze schilderen. Fijn gevoel, dat hij hem dan heeft afgewerkt. Alles op mijn begravenis wil ik wit. Kleding is aan de mensen zelf, zou fijn zijn als het natuurlijk aan de kleur Wit is gepast, maar eigen wens, nog beter.
Mooie muziek, door mijn moeder uitgekozen. Mama is mijn nummer 1. Mijn trots.
Mijn mama is net een accu, ze vult alle leegte op. Degene die 's avonds stiekem komt kijken of je hartje nog wel klopt ... Ze is een mama, een papa, een vriendin, een lerares. Ze is een houvast in de storm, ze heeft die S op haar chest. Ze is 247 een superwomen, en dat kan geen papa evenaren. Mama staat achter je keuzes ondanks haar eigen bezwaren. Mama houdt van haar kind, ongeacht wat je ook doet. Ze kan klagen als de beste, maar bedoeld het elke keer weer goed. Mijn mama is Mijn leven, Mijn Vreugde, Mama mijn HELDIN ... En ook al draagt ze geen kroon, mijn MAMA is mijn KONINGIN ... Mama is mijn trots, Mama mijn nummer #1.
Even een gedichtje gepost voor mijn mama.

Hoe ik de dagen zou doorbrengen.
Gewoon lekker thuis, het leventje leiden samen met mijn familie. Nog een paar leuke avondjes beleven, en iedereen bedanken voor heel de jaren dat ik bij hen heb mogen zijn. Familie en mijn vrienden, de vrienden die ik op 1 hand kan tellen, die alles voor me betekenen, en familie kan noemen. Die mogen bij die avondjes komen.
Ik zou nog snel wat spullentjes gaan uitzoeken die ik uitdeel aan mijn 2 broertjes. Jason en Luuk. De enigste mannen in mijn leven, waar ik zoveel van hou.


We zijn geboren om weer dood te gaan. Maar hopelijk mag ik nooit te horen krijgen, dat ik maar een paar dagen te leven heb. Ik zou liever een natuurlijke dood hebben, op mijn oude dag. Mijn toekomst waar gemaakt, kinderen op de wereld, en een liefdevol gezin.
Ik brand een kaarsje voor de mensen, die de zin te horen hebben gekregen 'je hebt nog een paar weken/dagen'.
R, ik mis je. Je had nooit zo vroeg mogen gaan. De tijd was te kort, helaas heeft jouw ziekte je moeten wegnemen van hier. Rust zacht.
Ome henk, hoe kan het nou? Het was ons niet gegunt, je hebt het veel beter daarboven. Ik mis jou! Santa, wish me luck for my future x iloveyou!

Laat een reactie achter
claudia1972 schreef op 04 Dec 2011 om 12:47
wow, mooi geschreven en wat een lieve broertjes heb jij, leuk om foto's van jezelf erbij te doen, jouw wens is een kleine wens maar wel een hele mooie wens vanuit jouw hart. Wensen hoeven ook niet groot te zijn, als een wens maar vervult kan worden als je er zelf niet meer bent, maar je blijft gewoon nog even hier en schrijft nog zoveel mooie verhalen waar wij nog van kunnen leren.. duim
Lid sinds 1 jaar
652 reacties geplaatst
1148 artikelen beoordeeld
105 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
xduxkleinex beveelt aan
- Het was weer een dagje hoor....
- Twitter; geen volgers? Geen probleem… koop ze nu!
- Wat is Zout. Alle informatie en 10 weetjes over zout.
- Yes… mijn eerste 100 Xpoints zijn binnen!
- Haar haren hoofdhuid
- Mijn privé-bericht hier bij Xead
- Indonesisch recept: Spekkoek


Mereltje schreef op 03 Dec 2011 om 22:36
Goed geschreven, mooi gedichtje voor je moeder