Al heel lang ben ik op zoek naar de manier om veel geld te verdienen. Je zou bijna zeggen wie niet. Iedereen wil wel een centje extra verdienen. Opeens had ik een briljant plan. Nu gaat het lukken.

Ik had van alles geprobeerd. Ik had de hoop al opgegeven dat ik ooit iets zal ontdekken om echt stinkend rijk mee te worden. Toen opeens was hij daar, de brainwave. Eerst had ik de brainwave niet herkend, zo simpel is het idee eigenlijk. Maar gelijk is het ook een heel slim idee. Briljant gewoon, waarop ben ik daar niet eerder op gekomen. Ik kan het niet geloven dat er zo een idee uit mijn brein kan spatten. Ongelofelijk. Ik ben slimmer dan ik zelf voor mogelijk heb gehouden. En dat overkomt mij allemaal terwijl ik zo bescheiden ben. U begrijpt dat ik erg trots op mezelf ben. Zo trots dat ik het graag met u wil delen.

Het plan uitwerken

Nu ik een idee heb moet ik dat nog wel gaan uitwerken. Aan een idee alleen heb je niets. Of zal ik het idee verkopen aan de hoogste bieder. Nee, dat is niets besluit ik. Ik ga er zelf mee aan de slag.

Als eerste moet ik het materiaal kiezen. Van wat voor materiaal zal ik mijn idee gaan uitvoeren. Het moet stevig zijn, maar mag ook weer niet te zwaar zijn. Dat is niet gemakkelijk.
Eerst maar even een kop koffie. Dat helpt bij mij altijd. Wie weet wat er nu weer bij me opkomt.
En ja hoor daar komt het al, ik kies voor roestvrij staal. Dat is niet zwaar en toch stevig. Ik ben er dus uit. Tijd voor een tweede kopje koffie.  Terwijl ik aan de koffie zit bedenk ik me dat het oog ook wat wil.

 

 

De werkplaats

 

Roestvrijstaal ziet er niet zo mooi uit. Maar wat dan? Het is perfect materiaal voor mijn doel. En dan vind ik zowaar alweer een oplossing. Ik laat het staal verchromen. Dan gaat het mooi glimmen.

Nu ik het besluit heb genomen ga ik aan de slag. De keuken wordt verbouwd tot een werkplaats, waar ik iedere avond tot groot ongenoegen van mijn vrouw aan het werk ben. Wacht maar tot ik rijk ben zeg ik tegen haar. Dan zal je blij zijn dat jij de keuken hebt geofferd. Mijn vrouw kent me, en kijkt me dan sceptisch aan. Jaja, komt er dan zuchtend uit. Eerst zien en dan geloven. Mijn zoon is wel erg blij met me. Omdat de keuken tot werkplaats is omgebouwd eten we vaak pizza, zijn lievelings gerecht.

 

Het resultaat

Tevreden kijk ik uiteindelijk naar het resultaat. Het ziet er mooi uit. Het is het wekenlang zwoegen waard geweest.  Ik neem het in mijn hand om het gewicht te voelen. Ook dat valt wel mee. Het ligt lekker in de hand en is niet te zwaar. Precies zoals ik het had bedoeld.

Nu heb ik slechts 1 exemplaar. Daar heb ik nog steeds niets aan. Ja, ik kan het voor mezelf gebruiken, maar dat is niet echt de bedoeling. De bedoeling is dat iedereen het kan gebruiken. Iedereen zal het binnenkort nodig hebben.
Hoe ga ik dit nu aanpakken. Ik kan moeilijk op het aanrecht een massa productie starten. Mijn vrouw zal dit niet waarderen, bovendien moet er nu eens echt gegeten worden. Nee, dit gaat het niet worden. Ik moet iets anders gaan bedenken.

De Financiën

Ik kan natuurlijk en fabriek de opdracht geven om mijn idee in productie te nemen. Maar zoiets kost geld. Heel veel geld. Zoveel geld heb ik gewoonweg niet. Ik moet nog rijk gaan worden.  Zal een goed idee nu door geld gebrek sneuvelen? Nee, dat mag niet. Dan maar naar de bank om geld te lenen.

Hoor ik mezelf nu goed? Naar de bank om geld te lenen, zei ik dat echt? Geld lenen in deze tijd. Midden in de financiële crisis geld lenen, daar moet je echt gek voor zijn. Dus deze optie is geen goede. Maar wat nu.
Uit frustratie besloot ik maar een straatje om te gaan. Een wandeling in de frisse lucht is goed voor de bovenkamer. Even de gedachte weer op een rijtje zetten.

De teleurstelling

Toen gebeurde het. Mijn probleem was in een klap opgelost, maar mijn droom lag in duigen. Nee hoor, deze jongen gaat niet rijk worden. Een ander had mijn idee al gekaapt.
Tijdens mijn wandeling kwam ik langs een speelgoed winkel. En daar in de etalage lag mijn uitvinding.

 

Gewoon voor iedereen te koop. In een speelgoedwinkel nota bene. Hoe kon ik zo dom zijn!!!
Daar lag, vlak voor me in de etalage een speelgoed conducteurs setje. Met een kniptang. Ja, u leest het goed, een kniptang.

 

De broekriem aanhalen

Ik heb de kniptang opnieuw uitgevonden. Niet voor een kaartje in de trein, maar voor de broeksriem.
Vanaf volgend jaar moeten we allemaal de broeksriem aanhalen. Daarvoor moeten we een of meer gaatjes erbij maken in de broeksriem. En daarvoor komt mijn tang goed van pas.

 

Daar gaat mijn idee. Ik zal dus niet rijk gaan worden. Overal kan je een gaatjes tang kopen. Ik zal  volgendjaar de broeksriem dus ook moeten aanhalen. Komt mijn tang toch nog te pas.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.