Mijn hond is zo zelfstandig, zo vindingrijk en zo creatief dat ze zelf voor haar lunch zorgt! Je gelooft het misschien niet maar het is toch echt waar. Wil je weten hoe dat kan...lees dan snel verder!

Dat plastic broodtrommeltje...

Kent u het nog? Dat broodtrommeltje van vroeger dat je meenam naar school? Met daarin boterhammen door moeder gesmeerd. Doorgaans zaten daar normale bruine of witte boterhammen in (althans, bij mij wel) belegd met kaas, jam, pindakaas, chocoladepasta of hagelslag. En als je geluk had waren je boterhammen wel eens belegd met vleeswaren. Een stukje fruit hoorde er ook bij; een appel, een sinaasappel of een banaan voor de nodige vitaminen.

Verleidingen...

Als moeder uit haar humeur was dan wist je dat ook meteen: de boter op het brood ontbrak of er zat een appel bij die al bruinige plekjes vertoonde. En wat er toen wel eens gebeurde...(ik geef het eerlijk toe) was dat je in je broodtrommeltje keek en dacht: g a t v e r....   Een  kleffe smurrie meurde je tegemoet of de kaas op het brood was gaan kwijlen...Een snel bezoekje aan de snackbar deed wonderen... en het brood gooide je (destijds nog braaf) in de vuilnisbak bij school zodat moeder er niet achter kwam.

Een afvalbak, wat is dat?

Iedere dag wandel ik naar het park vlakbij mijn huis. Samen met mijn hond. In het park staat een school voor voortgezet onderwijs. Deze school heeft een schoolplein. En het schoolplein heeft afvalbakken. U weet wel... van die gekleurde ijzeren gevallen met een klep  of gat waar je rommel in kunt doen.... Deze leerlingen van tegenwoordig herkennen ze niet meer. Ze gooien hun lunchpakket in de struiken rondom school of NAAST de afvalbak en gretig happen ze in gevulde koeken of marsrepen. Het liefst racen ze naar de dichtsbijzijnde snackbar voor een patatje Joppie.

Zo doet mijn hond dat

En zo komt het dat mijn hond in de bosjes rondom deze school de meest heerlijke verrassingen vindt... wat zal het deze keer zijn? Verse kadetten of een roombotercroissant? Tijdens het wandelen is zij ineens verdwenen in de struiken; haar neus heeft alweer een lekkernij geroken.Triomfantelijk komt ze met haar vondst uit de struiken; kop en staart fier omhoog! Op deze wijze zorgt mijn hond helemaal zelf voor haar lunch. In haar bek glinstert een pakket van zilverfolie in het zonlicht. Dat belooft meestal een vorstelijke lunch; een kwart of half stokbroodje met smeuïge boter en dik beleg. Boterhammen verpakt in zo'n lullig plastic zakje zijn vaak die "gewone" bruine boterhammen met kaas, jam of pindakaas; daar is zij inmiddels al wat minder enthousiast over. Ze heupwiegt naar huis met die zalig geurende trofee in haar bek. Deze hond eet namelijk niet op straat!

Wat gooit men zoal weg

waar mijn hond heel blij van wordt... In de eerste plaats heeft zij iedere dag vers brood met beleg, keurig verpakt in plastic of folie. Wat zag ik allemaal voorbijkomen? Vers knapperig stokbrood belegd met plakken kipfilet, tonijn, rookvlees, salami, rosbief of ei. Luxe broodjes met ham en kaas, leverworst of zalm, een broodje pastrami....(he nou niet overdrijven Verbijsterend) dat laatste dus nog net niet....

Het ritueel..

Ze neemt het mee naar binnen en gaat er helemaal voor zitten. Voorzichtig scheurt ze met haar tanden de folie eraf en daar ligt een heerlijke maaltijd: een knapperig stuk stokbrood met zelfs een blaadje sla onder de eiersalade. Vanaf dat moment houdt ze het niet meer..... Uitbundig schrokt ze het naar binnen en kunt u nagaan, ondertussen zit ik met een "gewone bruine boterham met kaas" (da's gezonder, zegt men). Ze laat een flinke boer en slobbert nog wat water na. Vervolgens ploft ze in haar mand en slaakt een diep tevreden zucht.

Nog 2 waargebeurde anekdotes

Nog twee leuke waargebeurde anekdotes die mij onlangs ter ore kwamen over bijzondere honden.

De hond die zelf zijn brood roosterde

Deze hond woonde in Suriname waar de zon intens schijnt. Zodra deze hond een boterham kreeg schoof hij deze met zijn poot in de zon zodat het geroosterd werd. Hij zorgde ervoor dat het broodje met de zon meeschoof. Vervolgens at hij het knapperige bammetje heerlijk op of bewaarde het als "broodje voor de dorst". En hoe slim dat is: heel slim, want geroosterd brood blijft langer goed.

De hond die in zijn eentje iedere dag de tram pakte naar de Albert Cuyp

Deze hond Tommy was woonachtig in Amsterdam en ging elke dag zelfstandig naar de Albert Cuypmarkt. Niet lopend, maar met de tram. Deze tram stopte vlak voor het huis van zijn baasje en daar stapte hij op. Op het punt waar de tram op de Albert Cuyp stopte stapte Tommy weer uit. Hoe hij dat wist? Dat kon hij al  van kilometers afstand ruiken..Urenlang scharrelde hij daar rond en genoot van vissenkoppen, half opgegeten bakjes patat en overgebleven hamburgers. Zo tegen de avond kwam hij altijd per tram ook weer terug, heerlijk volgegeten. Een beetje dik werd ie wel....

 

Tot slot: wanhoop niet!

Mocht u onverhoopt en onverwachts zonder voedsel komen te zitten (u weet maar nooit in deze barre tijden) dan weet u waar u het zoeken moet... Of wat denkt u van een heerlijk lunchpakket persoonlijk opgehaald door mijn hond? Wel op tijd reserveren s.v.p. Uiteraard blijft het verrassingselement erin wat u op uw bordje krijgt...!

 

http://www.schrijfatelieralicia.nl

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.