Vroeger, toen de gezinnen nog groter waren, kwam het zelden voor dat echtparen maar één kind kregen. De afgelopen decennia groeide het aantal enig kinderen. Natuurlijk zijn er voor- en nadelen aan enig kind zijn.

Waarom zijn er steeds meer gezinnen met één kind
 

LAT-relaties, BOM-moeders, echtscheidingen, werkende vrouwen en zwangerschap op hogere leeftijd zorgden ervoor dat er minder kinderen werden geboren en dat er steeds meer vrouwen zijn, die slechts één kind kregen. Soms was dat een bewuste keuze. Het is gemakkelijker om in je eentje voor één kind te zorgen, dan voor meer kinderen. Als je werkt, kun je werk en de verzorging van één kind beter combineren dan werk en de verzorging voor meer kinderen. Als je laat aan kinderen begint, is er soms geen mogelijkheid meer voor een tweede kind.

Vooroordelen over enige kinderen

Mensen hebben vaak hun eigen ideeën over enige kinderen. Negatieve en positieve. Ze zien zo´n kind als anders dan anderen. Het is zielig, want het is maar alleen. Een enig kind is een verwend mormel of een enig kind is een egoïst. Enige kinderen hebben niet geleerd op met anderen om te gaan en zijn a-sociaal. Toch hoor je ook andere geluiden, zoals een enig kind ontwikkelt zich goed, omdat het alle aandacht krijgt. Hun intelligentie is gemiddeld hoger en juist onder hen vind je veel genieën. Een enig kind is ook gewend initiatieven te nemen. Die ideeën gaan echt niet op voor elk enig kind, maar ze zijn wel vervelend.

Mijn ervaring als kind

Zelf ben ik een enig kind van ouders die na mij geen kinderen meer konden krijgen. Ook al wilden ze dat graag. Na de oorzaak hiervan kan alleen worden gegist. Ook medici hebben hiervoor geen verklaring. Het betekent, dat ik als kind niet heb geweten of ik enig kind bleef. Pas toen ik 14 was en mijn moeder 40, werd duidelijk dat ik enig kind zou blijven.

Ik had het leuk gevonden om een broertje of zusje te krijgen, maar heb het nooit echt gemist. Zielig heb ik me nooit gevoeld. Het was altijd gezellig bij ons thuis. Ieder had zijn eigen ruimte. Letterlijk en figuurlijk. Iedereen was ook welkom bij ons thuis. Mijn vriendinnen speelden graag bij mij. Mijn moeder verwende ons en gaf veel aandacht als we die wensten. We konden op veel plaatsen in en om het huis spelen. Mee-eten of blijven slapen was nooit een probleem. Ze maakte het zichzelf ook gezellig met haar vriendinnen.
Mijn beste vriendinnen kwamen ook uit een bijzonder gezin. Mijn vriendin Dina was veel jonger dan haar broer en zus. Haar zus trouwde al toen ze 4 jaar was en haar broer ging niet lang daarna in Groningen studeren. Toen was zij ook een soort enig kind. De ene zondag gingen Dina en ik met mijn  ouders mee, de andere zondag met haar ouders. Dat voelde goed. Mijn vriendin Mayke was het enige meisje in een gezin met zes broers. Haar ouders vonden het leuk als er nog een meisje bij was en ook bij haar was ik altijd meer dan welkom. Bij haar vierde ik Sinterklaas met lootje trekken.

Frustrerende opmerkingen

Wat was ik boos op mijn biologieleraar. Hij vertelde doodleuk dat enige kinderen, vooral meisjes, vaak ongewenst waren. Ouders van enige kinderen wilden meestal kinderloos blijven. Als er toch een meisje werd geboren, zouden zij abusievelijk gedacht hebben dat de vruchtbare periode van de vrouw voorbij was. Een meisje als enig kind, was dus meestal een ongelukje. Hij beweerde dat tegen de hele klas. Gelukkig was er nog een meisje in de klas dat enig kind was, zodat we het ter sprake konden brengen.

Ouder worden

Pas na de dood van mijn moeder zie ik nadelen aan het enig kind zijn. Toen zij overleed kon ik de pijn alleen met mijn vader delen. Maar hij heeft ook het eeuwig leven niet. Alhoewel hij zich nu nog prima redt, komt er een tijd dat het minder zal gaan. De zorg over hem kan ik niet met een broer of zus delen. Wel met mijn man. Maar dat is toch anders, omdat hij een heel andere achtergrond heeft. Mijn vader is ook veel alleen, want er is maar één kind dat langskomt. Een kind dat 50 kilometer bij hem vandaan woont, haar gezin en haar werk heeft, kortom een kind dat niet alle dagen bij hem langs kan komen. Ik ben dankbaar voor het feit dat hij zo zelfstandig is, maar zou hem meer willen ondersteunen. Anderen delen dit soort zorgen met broers en zussen. En mocht het zover zijn, dat hij er niet meer is, dan zijn mijn wortels weg en heb ik niemand meer om herinneren op te halen.

Enig kind, bijzonder kind

Enig kind zijn is misschien toch wel bijzonder. Veel enige kinderen hebben een belangrijke plaats gekregen in de maatschappij als wetenschapper, politicus of artiest. Als je hun verhalen leest, lees je niet over ellende, maar wel over een bijzonder leven met voor- en nadelen.  Wat de één ziet als nadeel, ziet de ander weer als voordeel, want ieder enig kind is anders. Maar welke positie binnen een gezin heeft geen voor- en nadelen en dat geldt ook voor de grootte van het gezin. Het is belangrijk dat je je situatie accepteert en als het kan een weloverwogen keuze maakt.

Reageren?