Ik heb zo heerlijk gevlogen, gevlogen in de wolken.

Mijn dromen namen de mooiste vluchten

In mijn dromen vluchte ik even uit huis. Zalig vliegen met mijn vleugels. Maar na elke vlucht pak je ook weer je rust. Je gaat weer even naar de grond. Ik merkte al in mijn dromen dat ze dichter bij huis gingen komen. Vandaag droom ik in huis.

Stoute dromen, romantische dromen maar wat dacht je van realistische dromen. Zouden die niet het allereerst uit komen?

Ik schreef een heel persoonlijk verhaal, toch weer een stukje verleden, vervolgens kijk ik naar het heden. We hebben het zo vaak over het nu, het genieten van het moment. Maar heel eerlijk gezegd ik mis wel een vent.

Daarom verlies ik me nog steeds in dromen en hoop dat er één uit zal komen. Als ik eerlijk ben heb ik nu maar één wens, naast me op de bank nog een mens.

Kan mijn droomman zijn, of een vriendin of een vriend, die even met me mee griend. Ja die tranen zullen nog wel eens komen, maar ik wil me niet verliezen in dromen. Ik visualiseer de trap van XIRA en ga weer langzaam omhoog, mijn tranen op ik ben weer droog.

We blijven klimmen, vliegen en dalen, je leest het terug in meerdere verhalen.

Ik kijk eens rond in mijn huis, ach ja ook dit huis heeft zijn kruis. Maar ik wil alleen de mooie dingen zien, in één oogopslag zie ik er wel tien. Mijn telefoon ging net en ik sprak mijn zoon die nu bij zijn vader is, ja tuurlijk voel je even gemis. Maar ze hebben het daar ook fijn en ik wil nu dat hij even bij zijn vader wil zijn. Dus ik hou het kort en gebonden, ik heb daar een balans in gevonden.

Straks zijn ze weer bij mij en maken we elkaar weer blij. Nu wil ik dat hij daar geniet en mij even niet in zijn ogen ziet.

Ik mis armen om me heen, er is even niemand nee geeneen. Ik mag dat missen, ik mag even verdrietig zijn. Dat verdriet is er nu maar eigenlijk klein. Mooie plannen staan voor de deur, dus ik hou even op met dit gezeur.

Ik ga weer dingen doen en niet denken, ga zien wat voor moois deze dag mij gaat schenken.

In volle vertrouwen verder bouwen. Mijn lege nestsyndroom een plaatsje geven het hoort nu even bij mijn leven. Want ook na een scheiding kan je hier last van hebben deze lege droom, maar ik weet weer waar ik woon. Mijn huis die is van mij, ik kijk rond en voel me al best weer blij. De vrijheid voor mijn eigen ik daar heb ik nu ook alle tijd voor, ik ga gewoon lekker door.

Ik kan springen, zingen, huilen, slapen, schrijven, dichten, schilderen op mijn moment, het is gewoon belangrijk dat je je zelf goed kent. Dan weet je pas wat je wilt en waar je voor wilt gaan, dan krijg je volgens mij een gelukkig bestaan.

Ik spiegel mezelf de hele tijd en voel daarover nog steeds geen spijt. Een nieuwe vlinder zal weer komen en waarschijnlijk ga ik dan ook wel weer dromen.

het blijft een proces van verwerken een proces van groei, wacht maar totdat ik weer bloei.

 

 

Ik heb één keer in de zoveel tijd last van het lege nest sydroom, doe mijn best om het een invulling te geven. Soms lukt dit, soms even niet. Soms is mijn verlangen om altijd alles met iemand te delen sterker dan de rest!

 

Lege Nest Syndroom
Geef je leven een nieuwe invulling

Afscheid nemen van een kind dat uit huis gaat, is een emotionele gebeurtenis. Het huis, dat jarenlang een druk, gonzend nest was, is leeg. Alle kinderen zijn uitgevlogen. Sommige vrouwen worden daar depressief van. Zij lijden aan het Lege Nest Syndroom (Empty Nest Syndrome). Hoe kun je je leven een nieuwe invulling geven?

(qoute gezondheidsnet)
 

 soms voelt het alsof iedereen is uitgevlogen!

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.