Er is zo veel verdriet omdat jij besliste dat wij alleen verder moesten, je wilde niet meer ... je kon niet meer verder!
Dag lieve meid. Mama hier ... wat voel ik een enorme leegte, wat voel ik veel verdriet als ik naar de hemel kijk. Jij besliste immers van uit het leven te stappen en liet ons achter met zo veel vragen. 30 was en nog zo veel onvervulde wensen, zo veel onvervulde dromen en toch zei je 'stop, het is gedaan, ik wil niet meer, ik kan niet meer!'.
Ik probeer respekt voor je keuze op te brengen, ik wil je beslissing aanvaarden maar ik heb het zo moeilijk. Ik begrijp niet waarom ... en hierop ga ik nooit meer een antwoord krijgen.
Ik probeer met lettertjes, woordjes en zinnetjes mijn gevoelens vorm te geven. Ik probeer het allemaal een beetje van me af te schrijven ...
een woordje heel speciaal voor jou
het is donker, zo donker en duister om me heen
je liet ons achter met zo veel onvervulde dromen
voor altijd zal er die leegte zijn
de kilte, voor altijd verdriet
maar door m'n tranen heen komt een glimlach
voor al het mooie, voor al het fijne, voor al het warme
dat we van je kregen
voor elk uur dat we samen deelden, voor al de liefde die je gaf
maar de littekens op mijn hart, mijn gekwetste hart
zal dat ooit jouw grote stap kunnen begrijpen?
tot kijk ... misschien
Dag lieve meid. Mama hier ... het ga je goed, ik zie je graag ... voor altijd! Samen met papa stap ik weer op de mallemolen van het leven, samen proberen we ons leven te hervatten ... samen met jou, want je hebt voor altijd een warm plekje in ons hart! En de wereld ... die draait door, heel gewoontjes. En wij ... wij draaien mee, met vallen en opstaan, met een lach en een traan. De seizoenen komen en gaan. De donkere nachten maken plaats voor het licht van de nieuwe morgen. Even, heel even dachten we dat de wereld zou stil blijven staan zonder jou ... maar neen, de wereld draait gewoon door!
Delen
Laat een reactie achter
-0
verbijsterend62 schreef op 25 Oct 2011 om 16:49
Wat aangrijpend en mooi geschreven, veel liefs en sterkte!
-1
arcade2202 schreef op 25 Oct 2011 om 16:54
Hoe is het mogelijk dit zo te schrijven, prachtig geschreven , maar O ZO VERDRIETIG!Zelf , heb ik ook nare ervaringen gehad,opvolgend ,telkens werd ik op tijd gered, op zo een moment sluit je je ogen voor alles om je heen, ik ben blij er nog te zijn, ik wens je alle sterkte van de Wereld !
-0
kaninchen schreef op 25 Oct 2011 om 16:55
Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van jullie dochter.
-0
claudia1972 schreef op 25 Oct 2011 om 18:57
oh oh tranen.. wat mooi geschreven... mooie woorden voor jouw dochter... duim... en sterkte
-0
Sandra-Philippo schreef op 25 Oct 2011 om 21:05
oef.... Au. Maar wat heb jij dit schitterend mooi geschreven!
-0
Mereltje schreef op 25 Oct 2011 om 21:23
Pfff... Sterkte, ik ben er stil van. Heel mooi verwoord, je gedachte, prachtige plaatjes ook.
-0
Roswitha78 schreef op 25 Oct 2011 om 22:44
ik ben er stil van. ................. heel veel sterkte!
-0
madamex schreef op 25 Oct 2011 om 23:43
Weet niet wat ik aangrijpender vond om te lezen, dit bovenstaande of jouw profiel......
Ben niet zo'n goede bidder maar ik ga er één voor jullie zeggen.
-0
Kirsti schreef op 26 Oct 2011 om 00:06
Ik heb dit en ook je profiel gelezen en ik wens je heel veel sterkte. Je hebt het zo mooi verwoord een in en in trieste gebeurtenis terwijl je zelf ook vecht. Ik hoop dat het van je afschrijven je helpt, wij lezen en leven met je mee!
-0
Catootje68 schreef op 26 Oct 2011 om 10:07
Heel mooi opgeschreven voor je dochter.
Sterkte met het verlies!
-0
Zuidland schreef op 26 Oct 2011 om 10:17
Aangrijpend...ik kan het me amper inbeelden omdat ik zelf geen kinderen heb (ben zelf nog maar 23). Veel sterkte en ben blij dat je je sterk houdt!
-0
Kolina schreef op 26 Oct 2011 om 11:05
Wow! Heel veel sterkte en houdt de mooie herinneringen levend.
-0
zuudwoldgirl schreef op 26 Oct 2011 om 11:41
Helaas komt dit te vaak voor.... ik wens je heel veel sterkte !
-0
peetje1978 schreef op 26 Oct 2011 om 12:52
Wat een heftig verhaal. Een kind verliezen is toch de nachtmerrie van elke ouder.
Knap dat je het zo hebt opgeschreven.
Heel veel sterkte.
-0
Thalmaray schreef op 26 Oct 2011 om 12:59
Is waarschijnlijk het moeilijkste wat iemand kan overkomen, doch jullie emoties reizen nog verder over de regenboog van het leven heen, liefde is onsterfelijk !
-0
spiritlady schreef op 26 Oct 2011 om 13:43
wat ontzettend mooi geschreven, heel veel sterkte met dit verlies
-0
isalan schreef op 26 Oct 2011 om 14:56
ik weet wat je doormaakt en dit zijn geen loze woorden
het spijt me zo dat we dit als ouders moeten doorgaan
heel veel sterkte meid en wees blij dat je je man nog hebt en probeer toch om te aanvaarden wat je dochter niet meer aankon
heel veel sterkte ,
-0
Madje959 schreef op 28 Oct 2011 om 16:24
Tranen in mijn ogen, dit heeft mij erg geraakt. Heel veel sterkte, ik leef erg met u mee.
-0
Tascha schreef op 30 Oct 2011 om 13:39
jeetje, kippenvel krijg ik ervan! Maar ontzettend goed dat je erover schrijft. Veel sterkte...
-0
patje86 schreef op 31 Oct 2011 om 16:24
Sterkte. Gebeurtenissen als deze, met de gevoelens die er bij om de hoek komen kijken waren niet te verwoorden.. dacht ik. Maar het is jou, soort van, toch gelukt. Met veel pijn, verdriet en moeite denk ik. Nogmaals, veel sterkte.
-0
chesterlover schreef op 31 Oct 2011 om 19:57
Heel mooi geschreven en heeeeeeeeel veeeeeeeeel sterkte!
-0
Moytie schreef op 01 Nov 2011 om 17:35
Heel mooi verwoord met prachtige plaatjes.
Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van je dochter.
-0
maletosharewith schreef op 04 Nov 2011 om 16:49
Ik kan me goed in leven in wat je geschreven hebt ik heb een vriend gehad die zichzelf en daarbij zijn leven ontnam .Ik heb het een plek kunnen geven na jaren en ik hoop dat je toch ook al is het moeilijk verder kan.
-0
Bea68 schreef op 09 Nov 2011 om 10:34
Heel aangrijpend...
met een traan gelezen!
Diepe respect voor jou en je man!
één van de ergste dingen die je als ouder kunt meemaken,denk ik.
-0
Toontjehoger75 schreef op 15 Nov 2011 om 13:47
Heftig... Met een trillende buik gelezen. Wat moet dat erg zijn; niet te bevatten!
Fan/duim.
-0
Kitty schreef op 22 Nov 2011 om 17:58
Ohhh wat erg, wat moet het rot zijn als ouder om een kind te verliezen en dan op deze intrieste manier. Denk dat je soms als ouder vind dat je gefaald hebt al is dat niet zo natuurlijk, bij sommige mensen wel. Het leven is te hard voor jullie dochter en is hard voor jullie. Wat een lef moet je hebben om jezelf dit aan te doen. Vind het erg rot voor jullie, deed mij verdriet toen ik dit las. Duim, uit respect voor jullie en jullie dochter!
-0
Sorbotrol schreef op 26 Nov 2011 om 14:05
heftig!
Ik heb een ongeboren kindje verloren in week 26 van de zwangerschap. Dat was al enorm heftig en (nog steeds) zwaar. Maar als je je kind 30 jaar hebt meegemaakt.... Bah, dat moet echt ongelooflijk heftig zijn.
Gelukkig (klinkt raar), gaat het leven door. Daardoor moet je zelf weer in beweging komen. Weer dingen oppakken en doen. Natuurlijk zul je hier altijd bij stil staan. Er zijn van die dagen dat je er niet omheen kunt.
Heel veel sterkte en probeer er veel over te praten/schrijven!
-0
Avalon62 schreef op 26 Nov 2011 om 14:56
Diepe bewondering voor je omdat je het met ons hebt willen delen dit grote verlies. Heel veel sterkte voor jou en je familie!
-0
chrisrik schreef op 01 Dec 2011 om 20:53
ik word er helemaal stil van!
Zoiets is het ergste wat een mens kan overkomen! In juli verloor mijn vriendin haar dochter, maar niet op diezelfde manier.
Ik schreef erover in "vriendschap tussen collega's" .. ik zou jou ook zo willen bijstaan als ik in dat artikel geschreven heb.
Maar weet ... in gedachten ben ik bij je . Dikke knuffel en veel sterkt voor jou en de familie!
Uit respect voor je dochter en jou, dikke duim en je hebt er een fan bij!
-0
Berto-vd-Bij schreef op 08 Dec 2011 om 22:01
Heel veel sterkte met dit enorme verlies om een dochter te moeten missen. Maar wat heb je je emoties op een geweldige manier op papier weten te zetten zeg ook al is dit medium dan geen papier. Een enorme pluim van mij.
-0
Ben schreef op 10 Dec 2011 om 12:40
Een plus. Sommige besluiten begrijpen we niet en zullen dat ook nooit kunnen begrijpen. Om uit het leven te stappen is een stap uit nood geboren en het helemaal niet meer zien zitten. Put hier je kracht uit en veel sterkte. Daarom groet ik altijd met: Een GOED weekeinde. Goed omdat dat woord een betekenis heeft dat het, ondanks een tegenslag, toch goed kan zijn.
-0
FairLady schreef op 15 Dec 2011 om 12:23
Heel veel sterkte gewenst met je verlies. Ontzettend mooi verwoord en opgeschreven. Ik zou zeggen, praat dagelijks met haar in vorm van dagboek en schrijf zo je gevoelens verder van je af. Je zal er jezefl mee healen en het beter een plaats kunnen geven ! Mijn oprechte deelneming !
-0
Madnav schreef op 18 Dec 2011 om 18:46
Wat prachtig, ontroerend, aangrijpend. Wat mooi dat je er al zo over kunt denken en schrijven. Heel veel sterkte toegewenst!
-0
rattier schreef op 24 Dec 2011 om 18:22
echt prachtig kan er geen mooiere woorden voor vinden duimpje
-0
Rosee schreef op 26 Dec 2011 om 14:43
Door mijn dochtertje leef ik zelf nog. Ik wist en weet, dat ik het haar nooit aan mag doen. Heeeel veel sterkte, elk moment dat je verdriet hebt opnieuw. Duik dan in oude fotoalbums en herbeleef je mooie momenten opnieu. Die neemt niemand je ooit weer af.
-0
ashleyelema schreef op 29 Dec 2011 om 09:39
heel mooi geschreven, sterkte met het grote verlies!
-0
justme2011 schreef op 06 Jan 2012 om 00:44
De pijn, de intense pijn die je keer op keer voelt en herbeleeft dát is waar mij mee moeten leren omgaan het doet gruwelijk veel pijn en dan spreek ik nog niet eens over het verdriet vul maar in...waarom er komt nooit en te nimmer een daarom enkel de pijn en dan moet je ook nog dapper zijn en je eigen nooit de schuld eraan geven. Je hebt ( ik een leven gedeeld) geschonken. Dit is het aller ergste dat je als mens en moeder kan overkomen
deze pijn. Helaad spreek ik uit ervaring
-0
justme2011 schreef op 06 Jan 2012 om 00:50
Ik moet niet zoveel reageren en met ons allen moeten we dapper blijven maar ik weet dat jullie je precies zo verdorven voelen als ik helaas is daarna mijn kindje ook nog eens overleden5 maand er na... en dan de mensen om je heen en op straat ze doen hun best maar het voelen en ervaren da's heeeeeeeeeeeel iets anders weet dat je een goede moeder bent houd dat alstjeblieft in je hart ik leef met jullie mee ook met vader maar als vrouw heb je je kind onder je hart gedragen en vergeet je de eerste schopjes nooit meer. K0on iemand maar iets aan de pijn overnemen
-0
ruitertje schreef op 07 Jan 2012 om 17:04
Wat een prachtige verwoording van gevoelens... liet er wel een traantje bij vallen toen ik het las. heel veel sterkte
-0
leeuwinnetje schreef op 12 Jan 2012 om 14:45
Dit lijkt me het ergste wat een mens kan overkomen. Wat verdrietig en zwaar voor jullie. Ik wens jullie heel heel veel sterkte! A.
-0
lindsy schreef op 14 Jan 2012 om 13:38
veel sterkte ! Dit wens ik niemand toe, een kind verliezen lijkt me het ergste wat er is.
-0
Fryslan-boppe schreef op 20 Jan 2012 om 08:29
heel heel mooi, diep respect. Put energie en troost uit de gedachten, dat zij rust heeft gevonden en voor eeuwig dichtbij u is. Ik ben zelf niet zo gelovig, maar vind het wel een mooie gedachten dat dierbare altijd dichtbij blijven. Anders dan sterkte kan ik u niet wensen. Nogmaals heel mooi geschreven
-0
Miesje11 schreef op 22 Jan 2012 om 09:53
Heel veel sterkte! Prachtige geschreven, erg aangrijpend.
-0
Maax schreef op 22 Jan 2012 om 17:50
Ontroerend verhaal, kan het mij niet voorstellen om een kind te verliezen... Sterkte
-0
galaxy schreef op 23 Jan 2012 om 12:22
Ik weet niet goed wat ik moet zeggen.... Sterkte lijkt me het beste.
-0
Preben schreef op 26 Jan 2012 om 15:38
Zeer veel sterkte! Mooi geschreven, heb het ook meegemaakt.
-0
britisch-lady schreef op 27 Jan 2012 om 18:46
Mooi geschreven met gevoel.. Wens je veel sterkte
-0
Alyssa94 schreef op 27 Jan 2012 om 20:10
Heel mooi verwoord, het grijpt me echt! Heel veel sterkte.
-0
Emila29 schreef op 28 Jan 2012 om 18:07
Heel veel sterkte! wij hebben vandaag mijn neef begraven hij was nog maar 33 hart en epilepties aanval gehad afgelopen vrijdag...
-0
MeLWrite schreef op 06 Feb 2012 om 17:15
Dit raakt je tot op het bod. Je hebt het zo herkenbaar geschreven, ook al heb ik nooit een dochter verloren op die manier, je weet de pijn, het verdriet en de voorzichtige acceptatie (voor zover dat mogelijk is) heel raak weten neer te zetten.
Het is iets verschrikkelijks dat je je hele leven bij je draagt, maar je denkt gelukkig heel positief aan haar terug.
-0
Desiree schreef op 11 Feb 2012 om 20:02
Een brok in mijn keel en een traan over mijn wang, Wat een mooi maar ontzettend droevig verhaal! Duim
-0
Aicha1968 schreef op 17 Feb 2012 om 15:39
Oh, wat erg dit, ik wens jullie veel kracht en sterkte toe!
-0
oussamaz1 schreef op 20 Feb 2012 om 21:49
goo wat erg leef met je mee..goed geschreven dikke duim en fan erbij...
-0
BobBerserk schreef op 21 Feb 2012 om 19:43
zulke verhalen weerhouden mij hetzelfde te doen.
gelukkig is "love stronger than death" zoals Matt Johnson al song. Dikke duim.
-0
daan01 schreef op 27 Feb 2012 om 07:21
Een verlies als dit is zo verschrikkelijk.Hopelijk gaat de zon in jou leven ook weer schijnen. dikke duim en fan erbij
-0
DayeN schreef op 28 Feb 2012 om 23:57
ik vind het een heel aangrijpend verhaal. sterkte.
dikke Duim van mij :)
-0
Manon40 schreef op 02 Mar 2012 om 10:12
Wat heb je je gevoel prachtig verwoord. Wens je heel veel sterkte.
-0
Paardevisnetje schreef op 02 Mar 2012 om 13:24
Mooi verwoord, en deze tekst helpt mensen. Zelf als dochter en niet zeker weten wat te doen. Het heeft mij kracht gegeven en krijgt dan ook zeker een duim. Respect.
-0
juna schreef op 15 Mar 2012 om 22:19
tsjee. verdrietig maar mooi geschreven. een dikke duim en een fan erbij. heel veel sterkte
-0
Tiseenjanboel schreef op 29 Mar 2012 om 12:42
Tjonge wat een aangrijpend verhaal, sterkte met je verlies
-0
San-Daniel schreef op 31 Mar 2012 om 07:26
Zo blijf je dan altijd met veel vragen achter, die je moet laten voor wat ze zijn, koester de mooie gebeurtenissen samen en kijk er, natuurlijk, met weemoed naar terug. Omhels haar in je gedachten... geloof me het komt aan. Bless you
San Daniel
-0
madieku schreef op 05 Apr 2012 om 13:32
Heb er geen woorden voor. Ontzettend mooi geschreven! Duim en een fan.
-0
Nyn schreef op 06 Apr 2012 om 01:15
Oktober 2011, lees ik. Ik lees het nu, midden in de nacht, een paar maanden later en mijn hart staat even stil. Ik vind het zo sterk, zo ontzettend sterk dat je er na de eerste dagen met zoveel vragen, het zo kan beschrijven. Ik hoop dat dit nu nog steeds zo is en je af en toe kan glimlachen. Heel heftig. Sterkte voor elke dag, want dit voel je elke dag.
-0
xxroosxx schreef op 25 Apr 2012 om 11:26
hier word ik stil van! mooi geschreven en heel veel sterkte!
-0
Gedroomdelevens schreef op 05 May 2012 om 12:04
heel veel sterkte toegewenst..dapper dat je zo kan delen.
-0
Floekhead schreef op 09 May 2012 om 12:30
Heel veel sterkte, respect dat je hier over kunt schrijven. Laat nog maar eens zien hoe mooi schrijven kan zijn. Nogmaals sterkte!
-0
boogschutter schreef op 09 May 2012 om 22:06
Cliche, maar het leven gaat door, alhoewel tijdens het moment van herinnering staat de tijd injouw als mens zijnde wel even stil, sterkte.
-0
Tuimel schreef op 16 May 2012 om 15:03
Heel aangrijpend artikel. Erg veel sterkte en hopelijk kan je er ooit mee leven. Het gemis zal er altijd zijn, maar op een gegeven moment kan je weer terugdenken met een lach aan de mooie tijden.
-0
Angela1958 schreef op 25 May 2012 om 00:08
Respect. Mooi verwoord..........en dapper ook!
Ik heb mijn dochters allebei verloren, niet aan de dood, maar in mijn ogen nog erger. Ze leven, maar willen mij niet meer kennen!
Na klappen op mijn hoofd en de daarna ontwikkelde PTSS was ik erg negatief veranderd. Ik ging in therapie om het te verwerken, maar mijn tienerdochters niet. De ene ellende volgde op de andere en uiteindelijk vermoorde de jongste ons paard. Nu al bija 6 jaar geleden. Sinds die dag heb ik haar niet meer gezien en mijn andere dochter kreeg van haar zus en haar vriendin zoveel onzin te horen dat ze mij in de zomer van 2007 de deur wees omdat ze dacht dat ik haar dood wilde hebben........Een kind met gezond verstand, die zelfs psychologe had willen worden, die zoiets geloofde?
Begreep en begrijp het nog steeds niet! Wij waren na de scheiding in 1999, 6 handen op een buik, zoals iemand zo mooi wist te verwoorden en nu............geen kaartjes, geen telefoontjes, geen smsjes, geen FB of Linked, waar ze me geblokkeerd hebben.......geen knuffels meer.........O mijn god, wat mis ik ze........:(
Lid sinds 1 jaar
8 reacties geplaatst
0 artikelen beoordeeld
3 artikelen geschreven
Garfieldje schreef op 25 Oct 2011 om 16:44
Erg aangrijpend en heel mooi gebracht. Bij deze heel veel sterkte toegewenst.Duim!