Bevalling van onze zoon (te vroeg, te klein)

Woensdag 25-11 hadden wij onze laatste echo (dachten we) dit was een groei echo. Uit de echo bleek dat onze zoon onder gemiddeld was gegroeid. Maar niets om me zorgen om te maken volgens de echoscopist. Maar ik maakte me wel zorgen de volgende dag bleek dat dit terecht was. Ik moest naar de gynaecoloog in het ziekenhuis ze ging even overleggen nadat ze een echo van mijn buik had gemaakt. Ik zou of thuis controle krijgen of ze zouden me opnemen inmiddels had ik ook de verloskundige gesproken en iedereen had me gerust gesteld niets aan de hand gewoon een paar keer melden in het ziekenhuis.
Maar na een paar minuten was ze al terug met de vraag wanneer ik terug kon zijn in het ziekenhuis. Ik zou dus opgenomen worden dit was een flinke schok en de tranen kwamen ook snel want dit had ik niet verwacht.
Eenmaal thuis heb ik nog een aantal mensen gebeld toen kwam mijn vriend thuis om mij weg te brengen. Weer huilen... ( en ik dacht maar een paar dagen te blijven).
Eenmaal daar ging ik direct aan de CTG scan (hartfilmpje van de baby en mijn baarmoeder). Hier kwam niets bijzonders uit en dat zou er de komende 2 weken ook niet komen.
De dokter vertelde me dat ze onze zoon op de dag dat ik 37 weken zwanger was zouden halen (14-12). Dit werd na 2 dagen weer ingetrokken de eerste echo van de navelstreng was namelijk heel slecht maar de 2e veel beter. Niet gek als je een week alleen maar in bed ligt.
Dus ze zouden wel zien dit maakte het allemaal heel onzeker en heel vervelend. Want geloof me je verveelt je dood! En mijn vriend slaapt natuurlijk gewoon thuis gelukkig heb ik best veel visite gehad .
Ik zal jullie besparen hoe ik me heb vervelend wel kan ik vertellen dat ik op een 4 persoons kamer lag waar vrouwen vooral kwamen omdat hun vliezen waren gebroken of overtijd waren zodat ze hoogstens 2 dagen bleven. Of dames die midden in de nacht bevielen dan slaap je niet!!
Na 6 dagen mocht ik naar een 2 persoons kamer en lig ik met een meisje van 17 die hetzelfde probleem had als ik. Zij bleef 3 dagen en toen werd ze ingeleid (doordat zij rookte werd het niet beter).
Na 1,5 week had ik eindelijk weer een groei echo hier werd bevestigd wat ik al die tijd dacht. Onze zoon was 0,0 gegroeid!!
Nu werd echt afgesproken om hem 14-12 te gaan halen.
Dus ging ik die nacht heel blij slapen mijn kleine mannetje zou over een week geboren worden. 's nachts moest ik naar de wc maar verloor ik al vocht onderweg niet heel veel maar toch. Toch heb ik de verpleegster geroepen ik moest haar helaas wel uitleggen dat het misschien vruchtwater was, beetje dom...
En wat bleek, het was vruchtwater mijn vliezen waren gebroken, onze zoon liet zich niet vertellen wanneer hij kwam!!
De zusters zeiden dat ze me toch zouden laten wachten tot 14-12 omdat ik pas 36 weken was. Maar om 08:30 kwam de arts assistent, ze had overlegd en ik werd NU ingeleid!!
Ik wilde even bijkomen en mijn vriend bellen dat mocht wel... En zo lag ik om 11:30 aan een infuus om mijn weeën op te wekken. Eerst kreeg ik harde buiken en daarna weeën. Ik had toen ik begon al 2 cm ontsluiting dus ik dacht zo eitje... Na een uur 3 cm helemaal goed. Maar toen werden de weeën onwijs heftig ik kreeg geen rust meer. Na 3 uur kwam de arts assistent weer checken en wat bleek... een krappe 4 cm . Toen wilde Adriënne pijnstilling, dit werd een ruggenprik na een lang half uur kwam de anesthesist de verdoving deed heel veel pijn en in mocht niet bewegen wat nogal moeilijk was tussen de weeën door. Maar uiteindelijk kon ik een beetje ontspannen. Helaas werden de weeën na 1,5 uur weer super heftig.
De arts assistent kwam weer checken of de ruggenprik omhoog mocht (verdoving). Ze keek heel verbaast en zei net zo verbaasd 10cm!!!
Tijd om te persen nou dat liet ik me geen 2x zeggen. De gynaecoloog kwam en hielp me heel goed. Na 20 minuten moest onze zoon er echt uit en werd hij gehaald met de vacuümpomp. En kreeg ik mijn kleine prins op mijn buik.
Onze zoon woog 1800 gram en was 42 cm lang. Erg klein dus hij werd direct in een zak gedaan en op mijn buik gelegd. Na een half uur moest hij naar boven in de couveuse. Inmiddels is hij begonnen met aan komen hij is gelukkig maar 60 gram afgevallen. Vandaag woog Onze zoon 1868 dus het gaat heel goed. Hij is ook al 2 dagen uit de couveuse en ligt in een ruimte waar het constant 28 graden is. Hij heeft zijn infuus al achter de rug hij heeft alleen nog een sonde. Ook werd hij geel maar ook dit is alweer voorbij .
Dus het gaat harstikke goed hopelijk is hij thuis voor oud en nieuw. We mogen daar ook blijven slapen maar ik ben pas sinds vandaag uit het ziekenhuis ontslagen een paar dagen werden dus 3 weken!! Morgen gaan we weer naar onze zoon. Het is een prachtig en tevreden mannetje, onze zoon.
Liefs Adrienne
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.