Mijn worsteling met de ongemakken van het ouder worden..

Ik sta bij het bureau van mijn collega en halverwege mijn vraag voel ik nattigheid! Ik geloof het niet maar kan er niet onderuit! Met een rood hoofd maak ik mijn vraag af. Haar antwoord hoor ik maar half want ik ben al op weg naar het toilet. Ik plof op de bril en voel in mijn slipje. Ja, ik heb het goed gevoelt, mijn slipje is behoorlijk vochtig. Ik heb wat druppeltjes laten lopen en schaam mij zo ontzettend voor mezelf. Wat nu, ik kan helemaal niets doen. Ik loop niet met schone slipjes op zak en we hebben ze ook niet in ons assortiment bedrijfskleding! Ik prop een halve rol toiletpapier in mijn slipje en trek mijn broek omhoog in de hoop dat het niet opvalt. Gelukkig heb ik een zwarte broek aan zodat mijn natte kruis niet opvalt. Ik sluip terug naar mijn bureau en kijk direct naar de zitting van mijn stoel. Wie heeft ooit bedacht om de zittingen van oranje stof te maken? De meeste oranje stoelen in dit bedrijf hebben bruine vlekken van gemorste koffie, fruit en limonade. Mijn stoel was nog als nieuw, maar dat is nu over, dacht ik!! Nee, hij was nog schoon, wat een opluchting. Ik durfde niet te gaan zitten, maar staand mijn e-mails beantwoorden zou teveel opvallen! Ik ging dus zitten of eigenlijk hangen boven mijn stoel in de hoop dat ik snel zou opdrogen. Met argusogen keek ik om mijn heen maar niemand scheen iets op te vallen. Dit was mijn eerste ervaring met incontinentie. Natuurlijk had ik wel eens een paar druppels laten lopen als ik hard moest lachen of niezen, maar dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik durfde het niemand te vertellen, want dacht natuurlijk zoals velen anderen dat ik de enige was, niet denkende aan de winkels die vol liggen met Tena ladies in alle formaten. Totdat ik mijn lunchpauze wandelingetje maak met mijn collega. Zelfde leeftijd, zelfde problemen blijkt nu. We praatten onze 50+ praatjes en zo komen we tot de ontdekking dat we inderdaad dezelfde problemen hebben. De verhalen volgden zich in een sneltempo op en we waren plotseling bondgenoten. Wat een opluchting om te horen dat ik niet de enige ben. We praatten over diverse soorten en maten Tena ladies en inlegkruisjes. Op weg naar huis stopte ik bij de drogist en kocht stiekem een pak Tena ladies. Mijn man weet nog niet dat Tena ladies mij bescherming geven. Dit blijft het geheimpje van Tena en mij.