Omdat ik wil voorkomen dat ik mezelf te zwaar belast op harde ondergrond, besluit ik afwisselend ook op de crosstrainer te gaan.

Niet vooruit te branden

3 december 2011, het is redelijk weer, mooi weer om buiten te gaan lopen, maar ik ken mezelf. Vorige keer rende ik iets van 16 kilometer, dan ga ik deze keer dus iets van 21 proberen te lopen. Een halve marathon. Terwijl ik een tijdje terug ook bij een ander bedrijf om wat informatie had gevraagd over de RopaRun en die ten onrechte dacht dat ik via hun mee wilde doen en reageerde met een 'ik weet niet of je wel aan onze eisen voldoet, want ons lopers lopen nu al wedstrijden en moeten in april in staat zijn om een halve marathon te lopen binnen de 2 uur.
Uhm, ik loop nu al bijna de halve marathon en binnen de 2 uur?

Maar goed, dan gaan we dus gestaag door met de training, maar ik ga ik mezelf niet over de kop rennen. Vandaag dus maar eens een flinke training op de crosstrainer.

Ik ben fier op u

Les 13 van Start2Run opgezet en starten maar, 'ze is fier op me', hoor ik via mijn koptelefoon. Nou mooi, ik ook op mezelf, proest.

Na een tijdje doe ik het grote licht maar weer eens aan en zie ik dat ik 15 minuten heb 'gelopen' en dat zou 2 kilometer geweest moeten zijn volgens het apparaat. 8 kilometer per uur? Nou, dat motiveert ook niet echt, maar aan de zweetdruppeltjes te zien, telt hij toch iets anders dan wanneer ik buiten aan het rennen ben.

Nu maar even niet te veel letten op wat het apparaat zegt, er nog een schepje erbovenop en de rest van de training uitgelopen.

In totaal heb ik 30 minuten op het apparaat staan zweten, en dat zou 4,5 kilometer geweest moeten zijn.

Mijn hartslag is op dat moment 130, ongeveer net zoveel als het aantal zweetdruppels op de grond.

Het was weer lekker.

Goedendag,
mijn verhalen staan vrijwel allemaal in het teken van de Roparun, een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam wat als hoofddoel heeft om geld in te zamelen voor mensen met kanker.
Met mijn verhalen laat ik anderen weten hoe het gaat met mijn voorbereidingen en alles wat daarbij komt kijken.
De Xpoints die ik opgebouwd heb aan de start, worden allemaal gedoneerd aan de Roparun.
Ik vind het leuk als je mijn stukjes leest, maar nog leuker als je reageert. Als je nog geen lid bent van Xead, kan je helaas niet reageren.
Lid worden is echter simpel, dat kan via deze link.
Als je dat doet kan je reageren, als je daarnaast binnen 2 weken zelf een artikel schrijft dat gepost wordt, dan levert dat extra xpoints op en steun je zelf dus ook de mensen met kanker!
Lees en schrijf je mee?!

1e artikel
vorige | volgende