Toen ik bij de politie kwam, kreeg ik een van dienstwege verstrekt vuurwapen, een FN (zie foto) De eerste keer dat ik deze trok was bij een lid van een knokploeg, zoals ik eerder heb geschreven. Het gebeurde later nog eens, toen er een taxiopstand was in de stad. Er werden steeds taxichauffeurs beroofd en geslagen en men was het spuugzat. Heel begrijpelijk en de politie deed er ook van alles aan om hier een vinger achter te krijgen. Hoe, dat zijn details die bij de politie blijven. Maar er werd van alles gedaan, geloof me.

Taxichauffeur mishandeld
Het was in mijn nachtdienst en ik had plotdienst. Dat is het mobilofoon en portofoon verkeer afluisteren van de collega's. Opeens hoorde ik over de mobilofoon dat er collega's naar het CS gingen, in verband met een beroving van een taxichauffeur. In nowtime werden die collega's omringd door woedende taxichauffeurs. Er was een taxichauffeur met een steen op zijn hoofd geslagen, maar de chauffeur kon alarm slaan. Zodoende had men de verdachte al snel in het vizier. De collega's waren toch ff iets sneller en ze hadden die mafkees in de pitauto gestopt en met een rotgang naar het HB.
Men had al snel door dat deze dader zou worden gelynched door de chauffeurs. Via de mobilofoon hoorde ik dat de collega's via de Marnixstraat naar het HB gingen. En de Marnixstraat lag vlak bij mijn bureau Lijnbaansgracht.
Actie
Opeens hoorde ik dat de collega's werden klem gereden op de Marnixstraat. Ik riep mijn collega en ik zei tegen de brigadier dat wij die kant op zouden rennen.
Daar gekomen zagen wij dat de collega's uit de pitauto waren en de woedende chauffeurs op afstand probeerden te houden. Ik zag direct dat ons dit niet zou lukken door een tactisch gesprek. We trokken onze wapenstok, zo'n lullig klein meegevend stokje, maar ook dat maakte geen indruk. Ik zag in ieder geval dat het uiterste middel gebruik moest worden en ik trok mijn FN, laadde die door, en richtte op de chauffeurs en schreeuwde dat ze achteruit moesten gaan. Ik begreep dat de collega's ook hun vuurwapen hadden getrokken. Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen handelen en schrijf ook hoe ik het beleefde. Gelukkig zag ik dat wij vermoedelijk toch tot de chauffeurs doordrongen en men bleef staan en wilde niet meer de dader pakken. Heel begrijpelijk van die chauffeurs, maar niet als de politie er bij is. Het is onze plicht om hulp te verlenen aan hen die dat behoeven, maar ook om een ander te beschermen tegen geweld cq de dood.
De dienders konden weer weg rijden en de dader kon achter slot en grendel. En het bleef nog lang onrustig in de stad. Afdeling Taxizaken van de politie, heeft de taak op zich genomen om de rust terug te krijgen. Een dag later hoorde ik van een rechercheur, dat hij blij was dat er niet was geschoten door ons. Er was namelijk een chauffeur, die ook een vuurwapen bij zich had.
In ieder geval was het erg spannend en een persmuskiet, had toch kans gezien om dit te fotograferen en die foto stond de volgende dag in de krant. Daar zag ik dat ik ook nog een shaggie in mijn mond had!

Beter een ons geluk dan een pond wijsheid.