Staan we nog wel met beide benen op de grond?

 

Daar zit je dan. Een paar uurtjes voordat het werk roept nog even rustig internetten, Twitter op actief en een rustig muziekje op de achtergrond…. Totdat plots alles uitvalt en je verschrikt naar het beeldscherm van je laptop zit te staren. Na enkele seconden dringt het door; stroomuitval. Ach, dat zal zo wel weer opgelost zijn… Toch?

Geduld

Na tien minuten begint het toch wel vervelend te worden. Twitter zegt niets meer en zelfs de vrolijke muziek uit de radio die zo vaak onopgemerkt klinkt begin je te missen. En wat nu? De laptop geeft aan nog 89% vol te zitten. Tijd genoeg dus om daarmee te werken. Maar ja, zonder internet ben je al snel uitgekeken op het zinloze scherm.

 

Rust?

Eigenlijk is die rust ook wel te waarderen merken we na een tijdje. Stilte, rust. Tijd om dingen te doen die anders minder belangrijk zijn en lager op je prioriteitenlijst staan als je wel de beschikking over internet hebt. Even rustig de was opvouwen, de vogelkooi schoonmaken, ja zelfs de container aan de weg zetten. Dan hebben we wel weer genoeg huishoudelijke en ‘nodige’ klusjes gedaan hoor! We kruipen in de bank met een goed boek, of misschien zelfs wel een werkje om onze handen bezig te houden. Allemaal leuk en aardig, maar hoe langer het duurt, des te minder inhoud blijken deze activiteiten aan ons leven toe te voegen. De tijd gaat traag, verveling slaat toe en ergernissen groeien. Vooral wanneer er nog meer mensen thuis zijn, die langzamerhand net zo verveeld raken als wijzelf. Nog maar een lekkere pot thee zetten dan, met een lekker sigaretje. Oh nee! Water kan moeilijk koken zonder stroom… En als we zo door blijven paffen hebben we straks niets meer, omdat we geen geld meer kunnen pinnen bij het pinautomaat. Langzamerhand beginnen we te beseffen dat we eigenlijk ook geen kaarsen thuis hebben voor als het straks alweer vroeg donker wordt. Vroeg te bed dan dus maar, er zit niets anders op. Kopen in de winkel blijkt ook geen optie, immers alle kassa’s en pinautomaten werken op stroom! En een radio op batterijen, zodat we het nieuws kunnen volgen over deze stroomstoring blijkt ook al in het huishouden te ontbreken. Want ja, wie koopt er nou een radio op batterijen als we internet hebben en de nieuwste flatscreen aan de muur die ons live het nieuws verkondigd? Ja, totdat de stroom niet meer toegankelijk is inderdaad…

 

What about us?

Staan we tegenwoordig eigenlijk nog wel met beide benen op de grond? We roepen het zo makkelijk, dat we alles overzien, dat we vooral niet meegesleurd worden in de nieuwste technologische ontwikkelingen en wat nog meer is; dat we zó dichtbij onszelf blijven staan. Is dat werkelijk zo? Door middel van een simpele stroomstoring, wat wij tegenwoordig ervaren als uitermate vervelend, komen we pas tot de ontdekking hoe makkelijk we meegesleurd worden in de ontwikkelingen van alledag. Want vergeten wij hierbij niet dat er elders in de wereld niet eens stroom is? En van een kraan, laat staan een kokend-water-kraan, hebben zij nog nooit gehoord. Wat een luxe leven wij in! En wat een ‘geschenk’ is zo’n stroomstoring om ons daar nog maar eens subtiel op te wijzen!
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.