Afgelopen maandag kreeg ik de schrik van mijn leven. Lees hieronder hoe dat ging en hoe het afliep.

Beste ramptoeristen en weggebruikers,

Inleiding

Afgelopen maandag kreeg ik de schrik van mijn leven. Nietsvermoedend vertrok ik rond 7.20 uur per auto naar mijn werk. Een ritje van zo´n 35 minuten. Ik rijd niet overdreven hard, maar van treuzelaars op de weg moet ik niks hebben.

De gebeurtenis

Een tijdje reed ik achter zo´n treuzelaar (verboden in te halen weet u wel ;)........), op een weg waar je 100 mag, reed hij/zij 85 kilometer per uur. Ik besloot hem/haar gelijk in te halen op het moment dat dat weer mocht, en zo deed ik het. Echter bij mijn inhaalmanoeuvre reed ik over de onderbroken witte strepen op het wegdek en die waren spekglad (hetgeen de voorgaande 20 minuten van mijn trip totaal niet het geval was!). Mijn Alfa Romeo begon vervolgens als een gek te slingeren en ik hield al met de allerergste gevolgen rekening (over de kop slaan, tegen een boom klappen, op een tegenligger knallen enz.). Ik bedacht mij echter ook dat ik sowieso niet op de rem moest trappen omdat ik dan zeker over de kop zou slaan (al deze gedachten baanden zich een weg in een fractie van een seconde).

Er bleef uiteindelijk maar één optie over en dat was de auto de berm in sturen. Dat deed ik dus en in de berm trapte ik op de rem, de auto draaide 180 graden en ik kwam er zonder kleerscheuren vanaf.

Vervolgens startte ik de auto opnieuw, reed ik uit de berm weg en vervolgde ik mijn reis. Een halve kilometer verderop stonden er politie-agenten het verkeer te regelen en zag ik de ene auto na de andere in de berm of in de sloot liggen of staan.

Tot slot was ik tot drie uur later volledig de kluts kwijt, maar ik besefte wel: vandaag had ik meerdere engeltjes op mijn schouders zitten en kleine, alledaagse problemen zijn sowieso overkomelijk ;)..............

Beste lezers, wees gewaarschuwd voor de rest van de winter!!!!!