Een aanvulling, verwijzing vanuit Meervoudig zijn deel 5... Niet alleen was het een belangerijke stap, maar ook een bewuste keuze... Een van overgaven... LET OP ALSJEBLIEFT: Ik heb in mijn doop getuigenis een aantal dingen verteld, die heftig kunnen zijn, maar die ik wilde delen, omdat deze dingen gebeuren in de duisternis, en waar ik niet meer over wilde en wil zwijgen, maar een waarschuwing is wel op zijn plaats !

De conferentie heb ik beleeft, als in een roes

 Anders kan ik het niet omschrijven, wij kampeerde op het terein van het conferentie gebouw, en elke ochtend en avond was er een dienst, met steeds een andere voor ganger, die het woord bracht... Met er voor samen zingen en aan het einde, de mogelijkheid tot gebed...

Wat ik nog weet, heel helder terug kan halen van uit het geheugen, was een soort dans nummer, een stuk gespeeld zonder woorden... Gedaan door een man en vrouw, waarbij de man stond voor De Here Jezus, en de vrouw, was iemand die strijd voorde, het zo moeilijk vond om zich totaal over te geven... Eerst afstoten, er niets mee te maken willen hebben, dan de vraag, gedachten, is dit dan ook voor mij ? (Twijfel) en De Here Jezus, die zo bewogen is... Tot en met de overgave, waarbij De Here Jezus, haar in Zijn armen nam...

Verwarring, onrust en drukte van binnen...

De zangdienst, het samen zingen, loven en prijzen, vond ik geweldig, alleen van het woord, dat werd gesproken, begreep ik vaak maar de helft, maar had van onze liefdevolle Moeder geleerd, vast te houden, alles wat ik wel snapten, om het andere los te laten, was dan niet de juiste tijd, en kwam dan wel wanneer het nodig was, zo gezegd op Zijn tijd...

Alleen was er ook een kinderdienst, in een kleiner gebouw naast de Conferentie zaal, en wanneer wij er langs liepen, hoorde wij er muziek vandaan komen, hoorde wij kinderen lachen, en waren er momenten dat er een stem door de spiekers daar knalde, kwam ons bekend voor, gehoord op cassette bandjes, die Moeders thuis vaak voor ons draaide, namelijk Herman Boon...

Eigenlijk kan ik achteraf, terug kijkende, zeggen dat dat een van de eerste keren was, dat het grote, volwassen lichaam, een confrontatie was voor de kids uit de zwerm, want het liefste hadden zij daar naar binnen gelopen, om het feestje mee te vieren... Als ik heel eerlijk ben, en dat wil ik zijn, wilde ik er zelf ook het liefste naar toe... Want in het geloof was ik toen nog een kind, alleen het grote lichaam zat in de weg !

Zo brak de laatste dag aan, de doop dienst...

Aan het begin van de middag was er een bespreking, uitleg, hoe alles in zijn werk ging, waar de oudste van de gemeente, onze lieve Moeder, en de lotgenote, die ik op een vrouwen ochtend haar getuigenis had horen geven, bij waren... Zij stond samen met mij in het doopbad, samen met een broeder, en zij samen doopten mij dan ook daad werkelijk na mijn getuigenis, en legde mij de handen op, voor de doop, het gebed om de Heilige Geest, om in mij te komen wonen, en niet meer als voor heen slechts op bezoek, of om mij heen...

Wat duurde die middag in mijn beleving lang, maar eindelijk was het zo ver, stond alles klaar, een rond doop bad, in een soort houten arena, die er speciaal voor bedoeld was... Met mij werden er nog zo een 12 á 14 mensen gedoopt, en ik zat zeg maar aan het einde, met nog twee na mij...

Maar eerst moesten wij nog even wachten in de hal van de conferentie zaal, tot de groep compleet was, voor mij gebeurde er daar nog een klein wondertje, want in toe val geloof ik niet ! Er lag een blauw papiertje op de grond, vlak voor mijn voeten, waar deze vandaan kwam, weet ik nu nog niet... Ik pakten deze op, het was een kinder tekening, omtrent een onderwerp, van de kinder dienst, maar welke naam stond er op, in kinderhandschrift, juist mijn naam: Ingeborg... Zo mooi, een bevestiging, een wonder voor mij...

Vlak daarna was de groep compleet, vertrokken wij naar het doopbad, en sprak een andere broeder eerst een kort woord, dat het een bijzondere dag was, een geboorte dag, een verjaardag... Zijn naam weet ik niet, ben ik erg slecht in, wel weet ik dat hij twee vissen en een broodje op zijn arm heeft laten tatoeéren, en daar mee evangeliseerd onder jongeren... Bij zonder lijkt mij dat, om het zo te doen...

Daarna begon het dopen zelf...

Een voor een, stapten men het doopbad in, gaf zijn getuigenis, en werd op deze woorden en belofte, in De Naam van De Vader, De Zoon en De Heilige Geest gedoopt... Ging in het water graf en stond op in het nieuwe leven... Alleen kwam het die dag met bakken uit de hemel, iedereen schuilen onder een paraplu, en regen jassen aan... Tot het moment dat ik mijn trui uit trok, om mij klaar te maken, en zo het doopbad kon in stappen, geloof het of niet, op dat moment braken de wolken open en scheen de zon....

 

 

 

 

 

Nog even een waarschuwing, de volgende tekst, bevat heftige uitspraken, gebeurtenissen vanuit mijn verleden, die ik in de duisternis, heb moeten onder gaan, maar heb het overleeft !!!

Staande in het doopbad, heb ik de volgende getuigenis voorgelezen, wat de broeder na elke zin krachtig herhaalde, omdat hij meer stem volumen had dan ik, en zo iedereen het kon verstaan...

Mijn doop getuigenis...

Ik wil gedoopt worden, net als Johannes deed, de voorloper van Jezus Christus. Johannes deed het met water en Jezus Christus deed en doet het met water en vuur. en dan krijg je zijn Heilige Geest. Al ben ik nog niet bij de uitgang van de woestijn,  (Daar kom ik zo op terug) Maar ik weet met alles wat in mij is, dat Jezus Christus voor mijn erf zonden vanaf adam en eva en voor mijn eigen zonden uit mijn leven, op Gogotha gekruisigd werd ( en voor mij en alle broeders en zusters die Jezus Christus willen volgen.) De zonden van de wereld op zich nam omdat wij niet zonder zonden kunnen leven omdat we de satan, die een aap van De Here God en Jezus Christus is niet altijd door hebben. Jezus Christus is mijn leidsman, mijn genezer, mijn trooster, mijn vreind, eigenlijk mijn alles. Hem wil ik volgen, mijzelf geheel laten leiden door De Heilige Geest van Vader God en Jezus Christus, De Trooster. Ik wil net als Jezus Christus die aan het kruis stierf en na drie dagen op stond, door de dood in het watergraf opstaan in het nieuwe leven. Zodat Jezus Christus mij kan leiden op de weg die ik nog heb te gaan, door de woestijn. Die zal nog zwaar zijn, maar Jezus Christus leid mij naar de uitgang. Amen...

ik zit nog in de woestijn omdat ik nog veel te verwerken heb. Ik ben namelijk mijn hele leven sexueel misbruikt door mijn beide ouders. Het misbruik was op een satanische manier en er gebeurde veel rituelen, zodat ik zou zwijgen, zoals de hele dag vast gebonden op bed laten liggen. S'nachts vast gebonden als een hond op het balkon. en nog meer van deze rituelen waar ik liever niet verder op in ga

Vanaf ongeveer mijn 5de jaar (Ik weet nu dat het eerder was) hebben mijn ouders mij mee genomen naar een satans groep, waar de sexuele mishandelingen nog erger werden. Daar werd de satan aanbeden, en werd er voor de satan ge offerd, waar veel bloed bij vloeide van veel al onschuldige dieren, bij deze rituele hoorde ook bijvoorbeeld, het drinken van bloed en het eten van uitwerpselen. Er zomaar uitstappen was niet mogelijk, dan werd die persoon ge offerd. Ieder jaar werd er via een ritueel bekeken of je nog een jaar moest blijven. Ieder jaar werd dit goed gekeurd omdat ik zeer vruchtbaar was...

Waarom ik dit vertel ? Niet omdat ik het koester of vast houd of zo... NEE, alleen omdat het een wonder van De Here God is, dat ik hier nu sta en mijn verhaal kan vertellen. Hem komt alle eer toe en niemand anders dan De Here.. Toen ik ongeveer acht jaar was, vertelde een mevrouw uit het bejaarden huis van mijn Oma over De Here God (Mevrouw was katholiek)  Vanaf dat moment heb ik steeds tot De Vader gebeden als het moeilijk was en heb vaak ervaren dat De Here mij hielp...

Vaak bad ik of De Here mij weg wilde halen bij mijn biologische ouders vandaan... Toen ik in 1990 op vakantie was in Spanje, gingen we naar Monserat. (een bedevaard plaats) Ik zag even kans om weg te gaan, Ik wandelde naar een klein gesloten kappelletje en was boos op De Here, omdat ik al zo vaak gebeden had om redding. Nu vroeg ik De Here wanneer gebeurd er nu eindelijk iets ? Toen kreeg ik een beeld (een visioen) in dat kappeletje te zien. Van drie ramen en in het middelste raam stond een vrouw, die steeds duidelijker werd en De Here sprak deze woorden: Deze vrouw gaat je helpen !

Ik ben nu 1 1/2 jaar bevrijdt door De Here en ben door De Here op het pad gezet van een hele lieve vrouw, die nu mijn moeder is geworden door De Heilige Geest. Door haar word ik Liefde opgevangen.. Ik was net een week bij mijn nieuwe moeder ( Toen ik met haar toestemming)  S'nachts toen ik niet kon slapen haar doop-foto's bekeek. en tot de ontdekking kwam. dat dat de zelfde vrouw was, als uit het beeld in Spanje. ( Dat komt doordat mijn moeder er nu heel anders uit ziet ) Dus zolang is De Here al met mijn bevrijding bezig. Amen.. Prijs De Heer ! 

Ik wil besluiten met de broeders en zusters te bedanken, die mij steunen in deze moeilijke weg door de woestijn.. Het zijn er niet veel, omdat het moeilijk te bevatten is, Maar die toch ondanks alles naast mij staan BEDANKT....

(Dit geld ook voor alle lieve mensen hier op Xead)

 Hier na, kruisde ik mijn handen voor mijn borst, sprak men de woorden: Op deze belofte en getuigenis, mogen wij je dopen in de naam van De Vader, De Zoon, en De Heilige Geest..

Direct ging ik achter over het water in, door het water graf, stond ik op het moment dat ik weer omhoog kwam, stond ik op in het nieuwe leven... Het ging met zo veel liefdes kracht, dat ik bijna voor over ging, het was een wonderlijke dankbare ervaring...

Hierna werd mij de handen op gelegd, vroeg men of De Heilige Geest in mijn hart wilde komen wonen, mij wilde leiden, in het nieuwe leven, aan de hand van de Heiland, en De Hemelse Vader...

Hierna werd mijn dooplied gezongen...

Dit was ook zo een bijzondere ervaring, hoe ik tot dit nummer gekomen was, beter kan ik zeggen, dat het in mijn hart werd gelegd... Moeders vertelde namelijk thuis al hoe een doop in zijn werk ging, wat er in De Bijbel staat en dat er een lied gezongen werd na afloop... Direct melde ik Opwekking 411... Terwijl ik helemaal niet wist welk nummer dat was, en toch voelde het goed, pasten het helemaal... Namelijk:

GEPREZEN ZIJ DE HERE

Geprezen zij de Here.
Dag aan dag draagt Hij ons;
die God is ons heil.

Want het geknakte riet verbreekt Hij niet
Al wat beschadigd is herstelt Hij op den duur.
Wat walmt dat dooft Hij niet,
want Hij kent ons verdriet.
Barmhartig schenkt Hij ons
zijn warmte en zijn vuur.

Want een verbroken hart veracht Hij niet.
Al wat vernederd is, verhoogt Hij op zijn tijd.
Hij troost de treurenden,
de zwakke beurt Hij op.
Barmhartig schenkt Hij ons
zijn goedertierenheid

Geprezen zij de Here.
Dag aan dag draagt Hij ons;
die God is ons heil.

...Amen...

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.