Zo weinig mannen in het onderwijs. Dat was wat je vorig jaar erg vaak hoorde op het nieuws. Hoe komt dit,en is het echt zo slecht als zeiden dat het was?

Wat doe jij tegenwoordig? Dat is de vraag wat iedereen krijgt als je een oude bekende tegenkomt in de supermarkt. Iedereen zijn antwoord is natuurlijk anders. Die van mij is; ik ben meester op een bassischool.

De reacties die je krijgt zijn zo verschillend als dag en nacht. Wat ik van vriendinnen van vroeger te horen krijg is dat ze het heel leuk en heel schattig vinden. Ja Schattig is niet echt het juiste wat ik wil horen. Ik wil stoer gevonden worden. Maargoed met 20 kwijlende kleuters in de klas die je elke donderdag hebt is nou niet echt bepaald stoer. Ook als ik maatjes van vroeger spreek krijg ik leuke reacties. Ben jij Meester? Ik dacht dat het beroep uitgestorven was en dat er alleen nog maar vrouwen voor de klas stonden die zich meer druk maken over wat ze aantrekken dan welke tafels de kinderen uit hun hoofd kennen.

Ja jullie lezen het al. Wat ik allemaal moet pikken van mijn 'vrienden'. Maar begrijp mij niet verkeerd. Het is het leukste beroep van de hele wereld. En ik zou het voor geen goud willen ruilen voor een kantoorbaan. Nee hoor geef mij maar die heerlijke vakanties om de 2 maanden!

Maar hoe kan het dat er zo weinig mannen in het onderwijs zitten?

Op de pabo’s zijn mannelijke studenten ondervertegenwoordigd. Van de studenten, die in 2006-2007 instroomden op de pabo, was minder dan 19% man.
Relatief veel mannelijke studenten verlaten voortijdig de opleiding. In 2005 verliet 44,6 % van de mannen na het eerste jaar de pabo. Het percentage vrouwelijke pabo-uitvallers na het eerste jaar lag in dat jaar op 28,2 %.
Eenmaal voor de klas haakt een relatief groot deel van deze jongens binnen vijf jaar af. 

Een verklaring voor het feit dat er weinig mannen in het basisonderwijs werken, in in de eerste plaats de Pabo. Het is een knip- en plakschool, "Vrienden van mij, die op de Heao zaten, waren bezig een beleidsplan te schrijven terwijl ik bladeren aan het verzamelen was in het bos. Dan voelde ik me nogal belachelijk. Of dan zijn er dramalessen waarbij je moet doen alsof je een pluisje in de wind bent. Je moet een bikkel zijn om daar doorheen te komen."

Maar de opleiding op zich is niet het enige probleem. Het beroep van leerkracht heeft een imagoprobleem. Veel mannen denken dat mannen in het onderwijs watjes, weke mannetjes zijn. Als ik vertel dat ik voor de klas sta, zijn mensen heel verrast. Je moet je altijd verdedigen.

Heeft het gevolgen voor de kinderen?

Meisjes halen betere resultaten, blijven minder vaak zitten, halen hun diploma sneller en stromen vaker
door naar het hoger onderwijs dan jongens. Over de redenen voor deze verschillen wordt vooral gespeculeerd en regelmatig wordt de suggestie gewekt dat het grote aantal vrouwen dat in het onderwijs
werkzaam is hier een aandeel in heeft. Onderzoek wijst echter uit dat het geringe aantal mannen in het
basisonderwijs niet leidt tot slechtere prestaties van jongens, ook in onderwijssectoren waar veel
mannen voor de klas staan presteren jongens slechter. Toch is het belangrijk dat er meer mannen voor de klas komen dan nu het geval is. Het is goed voor kinderen als zij gedurende hun schoolloopbaan
met verschillende leerkrachten in aanraking komen en diverse rolmodellen ontmoeten. Uit onderzoek
van het SBO (Paboys gezocht! 2004) weten we bovendien dat jongens zich in hun studie- en beroepskeuze laten beïnvloeden door de beeldvorming over het beroep en door hun omgeving en dat zij deze keus al op jonge leeftijd maken. Meer mannelijke leerkrachten in het basisonderwijs kunnen een positief effect hebben op het aantal jongens dat kiest voor het beroep van leraar. En ook voor de school als arbeidsorganisatie is het goed als het aandeel mannen en vrouwen beter in balans is.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.