Vannacht was het een rare nacht. Ondanks dat ik met pensioen ben, deed de hulpofficier in den Haag onverwachts een beroep op mij als –invallend pro Deo- Raadsman voor Humanitas.

Vannacht werd ik gebeld door Humanitas, met de vraag of ik beschikbaar was om een opgepakte, voorts in nood verkerende arrestant bij te staan in den Haag. Zoals u allen weet, ben ik tezamen met mijn Isabel  aan het pogen van ons pensioentje te genieten. Echter het is óók bekend, dat ik als oud advocaat, alsmede als oud Raadsman, het mijn plicht vindt waar nodig- op te komen voor een ieder die op de één of andere manier in de problemen is geraakt.

Mens of dier, ieder levend wezen op deze Aardbol heeft mijn inziens recht op Rechtsbescherming. Fout of niet fout, dat is niet aan ons, en daarbij staat het onomstotelijk vast dat iemand pas schuldig is bevonden, indien daar binnen onze rechtspraak een bindende uitspraak over is gedaan. Zo is het, en zo zal het moeten blijven. Natuurlijk laat ik wel eens een traantje –aan de keukentafel waar dan alleen mijn lieve Isabel bij is- over ónbegrijpelijke uitspraken, alsmede het onrecht welke dan een slachtoffer of diens familie vervolgens moet ervaren.

Maar goed- dát wordt een zaak voor het Schaduw Kabinet. Er wordt zo links en rechts hard gewerkt de boel over te nemen in Den Haag. Dat deze gedachte u de komende tijd maar mag steunen! Een overname van den Haag vergt veel voorbereiding. Daarbij iemand die snel hoogt vliegt, kan ook snel naar beneden donderen, vergeef mij het laatste!

Enfin, beste Xead vrinden, deze oude Albert Heijn van der Schaft, zat dus al rijdende, een sigaar testende, van Middelburg naar Den Haag te prakkiseren, waarom toch notabene juist ík, deze nacht nodig was in Den Haag. Gelukkig viel het weer mee, af en toe een paar bliksem schichten, en gedonder in de lucht, - misschien een voorbode voor wat komen zou? Ik heb gelukkig niet de voorspelde hagelbuien moeten ervaren.  

Ik werd absoluut verwacht op het hoofdbureau te s’Gravenhage. De Piket agent van dienst stond bij de hoofdingang al op deze oude baas te wachten.  Mij werd verzocht – notabene zonder verificatie der persoon gegevens -mee te lopen naar de arrestanten ruimten.

De stalen deur werd geopend en mijn bek- vergeeft u mij nogmaals- viel open van verbazing.
Daar zat notabene geheel verslagen, zachtjes snikkend onze Minister President Mark Rutte.

 

Zelfs deze oude door de juridische wol geverfde grijsaard schrok daarvan! Dat u dat maar weet. Ik ben zowaar absoluut geen fan van deze nietszeggende overal jaknikkende man, maar dit had zelfs ík niet verwacht.

Wat te doen?

Ik koos voor de liefdevolle, luisterende confrontatie.

Mark vroeg ik,- wat is er hemeltjesnaam gebeurd ? -Ik sprak niet tegen de Minister President of excellentie, neen………….. tegen een goed gestudeerde, alleen staande jongeman, die geheel verslagen op een cellen bankje zat te huilen. Ik blijf hem altijd een soort zielig vinden. Hij heeft kind nog kraai. Hij mag alleen maar jaknikken en interessant doen om namens Nederland- in Brussel enig aanzien te behouden.

Het is een soort nepburgemeester van dit land geworden.

Hij snikte een soort wartaal, hij had het niet zo bedoeld, het had anders gemoeten begreep ik.

Vervolgens kon ik opmaken dat hij er spijt van had, zich met opruiende praat te hebben laten meeslepen door Europesche collega’s’- sterker nog- eigenlijk helemaal niet hád willen meedoen.

Jaaa…aaa….aaannnnn Kees de Jager, heeee…...eeee……eeeeft  zo snikte hij, mij ook overgehaald om weer geld in de pot te storten. Ik had meer naar het  Schaduw kabinet moet luisteren, iiiii…iiiiiiik, -met grote snikken-, haaaaa………aaaa…..dddd nooit zo ver mogen gaan. Ik haaa……aaaaa…d, meer naar het volk moet luisteren.

Ik ging naast hem zitten. Ik legde mijn hand op zijn schouder. Hij werd rustiger. Gelukkig nu konden we praten. Mark luister, iedereen weet dat jij en vele Kamerleden de geest niet onder controle hebben.  Iedereen weet dat jullie met een verkeerde trots leven. Natuurlijk weet ik ook dat Nederland failliet gaat. Maar het is niet alleen jouw schuld !

Nu werd de zakdoek gepakt en ik zag hem zowaar even glimlachen, de tranen stopten. Gelukkig maar. 

Jongens zoals jij, Balkenende, en al je overige voorgangers leven in een ruche, jullie weten niet wat er op straat gebeurd, jullie hoefden nooit bij de sociale dienst op een bankje te wachten.  Het verschil is te groot Mark, maar geloof mij het gaat goed komen.

Ondanks al je fouten jongen, hier moet je in ieder geval weg. Hoe kom je eigenlijk hier?

Mark vertelde dat een aantal oude bejaarden, gezamenlijk een georganiseerde aangifte hadden gedaan op gronde van artikel 255 uit het wetboek van strafrecht.

Hij vertelde verder;
Men kon niet begrijpen dat wij ons druk maken om al die Europesche toestanden, dure auto’s op het binnenhof hebben en nog veel meer. De hulpofficier is het aan het uitzoeken,  en nu ik hier zo zit, hij begon weer te snikken, weet ik dat we het niet goed gedaan hebben…………………………die mensen vinden dat ik verantwoordelijk ben als Minister President…………….misschien hebben ze wel gelijk snikte hij……………………

Ik heb lang gewacht op de hulpofficier, ik wacht nog verder af………………

 

Deze oude grijsaard is eerst nog maar een sigaartje gaan testen op het binnenplein, men wil nog geen verder commentaar geven in deze akelige zaak!

 

 

 

 

 

 

       

anders belicht;  > http://www.xead.nl/agent-de-jong-vertelt-over-zijn-ontmoeting-met-mr-van-der-schaft-raadsman

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.