Dit is een verslag van mijn �Maria Inmaculada� foto project dat bij toeval ontstond in Argentini�.

Hallo, ik ben Dik Laan, het is 2008, mijn zwager heeft pioenroos stekken geleverd voor een proef in Argentinië. Het proefveld is na twee jaar voldoende gegroeid om te oogsten. Trevelin is de enige plek in Argentinië waar momenteel Pioenrozen geteeld worden. Daarom zijn wij naar Argentinië gereisd om de mensen daar te leren hoe ze de bloemen moeten oogsten en transportklaar maken.

Het Inmaculada verhaal begint eigenlijk al in Nederland, jaren geleden, tijdens mijn studie spaans, kom ik in een zin “Maria Inmaculada ” tegen, Inmaculada betekend onbevlekt en ik attendeer mijn vrouw op dit opvallende woord. Nu, jaren later, ben ik voor het eerst in een Spaanstalig land geland en het eerste wat ik zie in Argentinië, als we uit de luchthaventerminal naar buiten lopen, is een groot beeld van Maria Inmaculada. Ik zeg tegen Mijn zwager dat dit beeld Maria Inmaculada voorstelt en dat zij volgens mij hét symbool is van het katholieke Argentinië. Het zegt hem niet zoveel want hij is niet , zoals ik, katholiek opgevoed. Ook in de stad komen wij een beeld van Maria Inmaculada tegen, gedragen door twee mannen op een draagbaar.

We rijden vervolgens 2200 kilometer naar het zuiden en komen op zondag aan in Esquel, dichtbij de pioenrozen, daar zie ik op een berg een hele grote rotstekening van de zonnegod van de indianen die hier oorspronkelijk als eersten woonden en deze rotstekening lijkt als twee druppels water op het beeld van Maria Inmaculada wat hier algemeen gebruikt wordt.

Het is 30 graden dus we rijden meteen door naar de pioenrozen want die moeten zo snel mogelijk geoogst worden en we hebben meteen de mensen daar geïnstrueerd en de hele dag begeleid.

’S avonds na het werk gaan we het stadje verkennen en wandelen we naar het stadsparkje waar het een drukte van belang is van gezinnen die er picknicken, een groep musicerend muzikanten en veel spelende kinderen. Al met al een gezellige drukte.

Na dat allemaal rustig bekeken te hebben lopen we langs de hoofdweg naar de andere kant van het stadje. Daar komen we een souvenirwinkel tegen en we gaan naar binnen en ik zeg tegen mijn zwager dat ik op zoek ben naar iets met Maria Inmaculada om mee naar huis te nemen. Er staan wel een paar kitscherige beeldjes maar dat vind ik niet je dat. We lopen weer verder langs de hoofdstraat en ik zeg; “laten we van de hoofdstraat afgaan dat kleine straatje in, want in Nederland doe ik dat ook altijd, zo heb ik op de meest onverwachte plekken de mooiste bloemen gefotografeerd”. Dus we lopen een klein straatje in richting de bergen, ik neem een foto van een gezin dat naast een eenvoudig hutje buiten zit te eten en we lopen verder.

Bij de volgende kruising zeg ik, ik wil nog wel even verder de berg op. Mijn zwager is niet zo’n dolle en hij zegt dat hij heel nodig naar de wc moet dus dat we maar linksaf moeten gaan richting het hotel. Ik vind dat verder geen probleem en we gaan dus linksaf. Ik neem nog een paar foto’s van onverwachts mooie huizen tussen alle schamele bebouwing en dan hoor ik: “Ave Maria, gratia plena, Dominus tecum, etc” ofwel “Wees gegroet Maria, vol van genade etc.” Ik herken dit gebedje uit mijn jeugd en loop nieuwsgierig naar het kleine kerkje, doe de deur op een klein kiertje, kijk naar binnen en doe hem na een paar tellen zacht weer dicht. Rechts in het voorportaaltje van de kerk is een langwerpige nis met, achter glas, een beeld van Christus, liggend op zijn doodsbed.

Ik neem daar net een foto van als mijn zwager zegt, “hé, een pioenroos”. Ik draai me om en aan de andere kant staat in een kleinere nis een vaas met één witte pioenroos. Hoe komt die hier nou, vragen wij ons af, hij zal wel van ons veld vandaan komen denken wij. Dan gaat de deur van het kerkje open en komt er een vriendelijke non naar buiten die ons uitnodigt om binnen te komen. Wij hebben echter onze korte broek aan en een mouwloos T-shirt dus ik zeg dat ik dat geen gepaste kleding vind om een kerk binnen te gaan. De non zegt dat dit geen bezwaar is maar ik houd voet bij stuk. De non blijft buiten en ik vraag haar waar die mooie witte pioenroos vandaan komt. Ze vertelt ons dat ze drie jaar geleden een stek van een Nederlander heeft gekregen en ze neemt ons mee naar haar tuin.

Op het bord voor de tuin lees ik “Parochia Inmaculada”, weer frapant. We komen in een hele mooie tuin met tulpen, lelies,etc. en een prachtige witte pioenroosplant met reusachtige bloemen. Ik vraag mijn zwager of hij weet wat voor soort het is en hij zegt; “volgens mij heet deze soort "Immaculee”.

Ik neem een hele mooie foto en denk, “dit is toch ongelooflijk, op zoek naar Maria Immaculada, het symbool van Argentinië en dan kom je haar zo tegen als pioenroos in de tuin van de “Parochia Inmaculada” en erachter staat een onbevlekte vrouw die Maria heet.
‘S nachts in bed lig ik er over te denken en hoe meer ik er over denk hoe bijzonderder ik het vind. Ik denk ik wil iets met deze foto gaan doen. Dan bedenk ik dat ik er een project mee wil maken met daarin ook een foto met een Maculada ( bevlekte vrouw )met een rode Pioenroos.
Ik vertel dit idee de volgende ochtend aan mijn zwager en onze Argentijnse gids.

Een paar dagen later lopen we ’s avonds door Bariloche op zoek naar het restaurant van de broer van Maxima, als we het hebben gevonden blijkt dat het er helemaal leeg is om 11 uur ’s avonds dus niet echt de moeite om naar binnen te gaan.

We lopen weer terug op zoek naar een leuke tent. Dan worden we aangehouden door een man die vraagt of we willen dansen. Dat lijkt ons wel wat en hij neemt ons mee naar een dansgelegenheid. Onze gids betaald de entree en we gaan naar binnen. Het is er erg gezellig want er komen meteen heel schaars geklede dames op ons af voor een drankje, een praatje en eventueel meer. Dan zegt onze gids, “Dik jij had toch een plan”? Ja zeg ik, voor die foto ben ik op zoek naar een donkere dame met een wit onderjurkje. Hij legt het uit aan een hele mooie blanke dame en die gaat op zoek naar een donkere collega die op de foto wil. Eigenlijk willen ze allemaal niet maar één donker meisje dat net twee dagen geleden uit Colombia is gearriveerd is bereid het te doen. Haar blanke collega gaat daarop naar een winkel en koopt daar een mooi onderjurkje voor haar. Ik betaal 50 euro en mag daarvoor twee foto’s nemen. We gaan naar beneden naar de kelder waar de kamertjes zijn. We gaan een kamertje binnen en ik schrik van die schaars verlichte zwijnenstal. Het meisje is doodzenuwachtig en gaat naar de kleine doucheruimte om zich te verkleden. Even later komt ze in haar nieuwe onderjurkje en vraagt of ze haar schoentjes aan moet, ik zeg ja en ik leg haar uit dat ik een hele mooie foto wil waar ze heel toonbaar op staat en waar ik een rode pioenroos aan zal toevoegen. De vierde foto is goed. Ik wis er twee, want ik mocht er maar twee maken en dat was het. Ik bedank haar en vraag of ze een e-mail adres heeft waar ik het eindresultaat naar toe kan sturen. Het uiteindelijke eindresultaat ziet u hier.

Bedankt voor het lezen van mijn artikel:

Graag lees ik je reactie, positief of negatief, ik waardeer elke reactie want daar leer ik zelf weer van. Vind je mijn artikel het lezen waard, stuur de link dan a.u.b. door naar je contacten. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn andere artikelen.
M.vr.gr. Dik Laan