In ons leven hebben we de keuze uit 2 mogelijkheden, Of we kiezen voor de LIEFDE, of we kiezen voor ANGST
Als we gaan kijken hoe ons leven is, en naar de dingen die we er niet fijn aan vinden, merken we zelf wel wat onze keuze is geweest, en voor welke kant we hebben gekozen. We zien het terug in ons dagelijks leven, in onze reacties op anderen en onze reacties in situaties. Een keuzes uit LIEFDE, laat ons niet twijfelen, laat ons niet afvragen of het wel goed, of fout is. We WETEN gewoon dat alles wat met die keuze te maken heeft, en op ons pad komt, goed voor ons zal zijn.
Het is niet gemakkelijk voor jou,
om mijn keuzes te begrijpen.
Het is niet gemakkelijk voor jou,
om de weg te accepteren die ik ga.
Je vraagt me om een antwoord.
Je vraagt me om een reden.
En je verteld me wat jij denkt,
wat ik moet doen.
Je verteld me wat je rond je heen ziet.
En je verteld me dat ik mijn verantwoordelijkheid moet nemen.
Maar ken jij werkelijk,
de keuze van jou en mijn ziel?
Heb je ooit gezien,
waarom we dit spel samen spelen.
Ben niet boos op me.
Ben niet verdrietig.
Op een dag zal je begrijpen,
Wat onze ziel werkelijk bedoelt.

Een keuze uit angst echter brengt altijd vertwijfeling, en is vaak gebaseerd op oude overtuigingen die ons opgelegd zijn, door opvoeding, geloof en scholing. Hierdoor reageert men ook vanuit eigen onzekerheid. Het eigen innerlijk en het verstand blijven constant met elkaar in gevecht, wat zich ook manifesteert in situaties in ons leven. Men projecteert zijn eigen angsten op anderen, en geven de ander vaak ook de schuld van de situatie. Hierdoor komen we ook in een slachtofferrol terecht, We zien niet langer ons eigen stuk van creatie in de situatie, Het is zo gemakkelijk de ander de schuld te geven van de verwarring die er in je ontstaat. Het is zo gemakkelijk om gewoon maar in de "oude" situatie te blijven zitten ook al brengt het alleen maar kommer en kwel, dan de verantwoordelijkheid op je te nemen en nieuwe stappen te ondernemen.
De grootste angsten die we vaak hebben is de angst voor verlies en afscheiding. Verlies van een relatie, verlies van onze baan, verlies van inkomen. We proberen zo halsstarrig vast te houden aan de dingen die bekend zijn, mensen die bekend zijn, ook al kwetsen ze of mishandelen ze ons keer op keer, We houden vast aan een baan die ons verveeld, maar waar we iedere dag toch maar weer heen gaan. Het loslaten van alle zekerheden brengt een hoop angst met zich mee, omdat het nieuwe nog onbekend is, en we niet weten wat het zal brengen. Hierdoor creëren we steeds opnieuw een angst voor de angst, en maken we keer op keer daar van uit dezelfde keuzes, en gieten ze alleen in een ander jasje. Het leven is dan niet meer waar het voor bedoeld is, maar wordt overleven, met een constante strijd met onszelf, en de omgeving, waarin het zich fysiek manifesteert.
We blijven dan in een cirkel ronddraaien, trekken mensen aan met dezelfde angsten, die hun angst weer op onszelf projecteren, waarmee we een bevestiging krijgen van zie je wel, dat ik dat niet moet doen, want dan gebeurt er ........ Maar ook trekken we mensen aan die onze eigen angst terug reflecteren aan ons. Deze zien we echter eerder als de vijand dan als degene die ons juist kunnen helpen om door de angst heen te breken. Vaak ontstaan er met deze mensen confrontaties, omdat ze de angst die we zo diep in ons proberen te verbergen steeds opnieuw naar boven brengen, waardoor ook andere verborgen emoties op de voorgrond kunnen komen.
Het enige wat je nodig hebt om uit de cirkel te stappen is moed om je eigen angsten te onderzoeken, moed om je eigen handelen in situaties te onderzoeken en te beseffen dat niemand anders dan jijzelf verantwoordelijk bent voor de situatie waar je in terecht bent gekomen. Niemand kan jou leven veranderen, dit kan je alleen zelf doen, door nieuwe stappen te ondernemen. Hierbij zal je ook gaan ontdekken dat door het nemen van de nieuwe stappen je onzekerheid, je angsten, en ook lichamelijke ongemakken steeds meer gaan verdwijnen.

In het leven in dualiteit zien we Angst als de tegenhanger van Liefde. In de eenheid van Alles wat is, is het echter niets anders dan een onderdeel van Onvoorwaardelijke Liefde die er voor zorgt draagt dat we meer en meer bewust worden van onze eigen creaties en ons de weg toont hoe we zelf hierin veranderingen aan kunnen brengen. Uiteindelijk zal je gaan merken dat het verandering zal brengen in alle facetten van je leven. Je zelfbeeld zal totaal veranderen, maar ook je kijk op de wereld rondom jou zal totaal veranderen. Niet langer zal jij je gevangen voelen in een "onbegrepen" wereld buiten jezelf, maar door de wereld met zijn vele facetten in jezelf te leren kennen, wordt ook het beeld van de buitenwereld veranderd, en trek je steeds meer mensen en situaties aan die deze vrijheid zullen weerspiegelen in je leven.
Steeds opnieuw daalde ik af,
in het grote spiegelland
En ohhh ik kon er niet genoeg van krijgen
om steeds opnieuw in de spiegel te kijken
Wie zou ik vandaag zijn,
Wat zou ik vandaag doen,
Alles werd bepaald door de beelden
die ik in de spiegels zag.
Maar spiegel voor spiegel
werd gebroken,
in al die jaren
werden de beelden steeds waziger
totdat ik besefte, dat wat ik in de spiegel zag
niets anders was dan wat ik dacht te zien
Er is nog maar een spiegel in spiegelland
zonder beeld, maar een waar ik gewoon
doorheen kan stappen
Niet langer heb ik de spiegel nodig
om te zien wie ik werkelijk ben
Niet langer heb ik de spiegel nodig
om mezelf een gevoel van bestaan te geven
Niet langer heb ik de spiegel nodig
om te zien wie jij werkelijk bent
Copyright 2010© Nederland Gerda Verstraeten
Laat een reactie achter
Taco-Veldstra schreef op 01 Dec 2011 om 11:45
Diepzinning inderdaad sluit goed aan op mijn artkel: Ik geef de pen door aan no 12.
Duim Taco
Jack-Hage-Sr schreef op 01 Dec 2011 om 11:57
Dat laatste stuk eens op muziek zetten hier ! kan ff duren maar gaat gebeuren! D
claudia1972 schreef op 01 Dec 2011 om 14:56
Mooi geschreven, wij kijken vaak naar anderen en keuzes moet je zelf maken, anderen kunne jou alleen maar adviseren, wat een prachtige gedichten trouwens...
Chayenna schreef op 01 Dec 2011 om 15:13
@ Yrsa Ja dat is de manier waarop ik tegen het leven kijk.Leef vandaag,morgen kan alles voorbij zijn. Waarom je druk maken over dingen uit het verleden, die zijn geweest,waarom druk maken om morgen. Makkelijker is het gewoon te genieten van vandaag
Chayenna schreef op 01 Dec 2011 om 15:16
Dank je Alleen 16, Stormerwout, Rose-love, Taco, Roswitha, en Romylisa voor jullie reacties
Chayenna schreef op 01 Dec 2011 om 15:17
Dank je Claudia, de gedichten komen uit mijn gedichtenbundel, Voorbij de Regenboogbrug
doortje schreef op 01 Dec 2011 om 18:22
Het verleden ligt vast, de toekomst kun je nog vormen. Ik heb ook enorm genoten van je gedichten en je afbeeldingen
Chayenna schreef op 01 Dec 2011 om 20:27
Dank je doortje. Ja de toekomst kunnen we vormen door bewust te zijn welke keuzes we maken. Datgene waarop we ons focussen wordt onze werkelijkheid.
Sandra-Philippo schreef op 01 Dec 2011 om 23:42
wat was is voor mij een lege rugzak geworden
een lege rugzak tot een toren van Babel geworden
beklommen en deze in het vuur gegooid
met oude schrijfsels in teer gelooid
zo begon ik het nwe millenium... op een feest op de vlakte van Ruigoord waar ons eigen gebouwde bouwwerk, de toren van Babel in vlammen opging.
Daar verbrandde ik en velen het oude zeer waar wij vanaf wilden
mensen van Groenoord die in de bomen hingen
in gevecht moesten met de ME
kuilen graven voor de draglines van maandag
wat klaagden ze wel en wee
dat voor een droom een ultiem gesmeed idee
het is er nu nog, Ruigoord, mijn Droomoord...
Chayenna schreef op 02 Dec 2011 om 06:20
Heel mooi Aleandra,voor mij gebeurde het bij een maan bijeenkomst, waar al mijn dagboeken in verdwenen die geschreven waren tot 20000.
Dank je Mc Suffie voor je reactie
Lid sinds 8 maanden
2460 reacties geplaatst
1442 artikelen beoordeeld
171 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Chayenna beveelt aan
- Drakenenergie en hun totems
- Omgaan met onmacht
- Ik heb ‘het debat’ gevolgd gisteravond.
- Waar nieuwe wetenschap oude filosofie ontmoet (1)
- Ik stond laatst voor een poppenkast
- Het dagboek van mijn associatie.
- Ooooh wie helpt mij nou . 50 plus









yrsa schreef op 01 Dec 2011 om 10:49
een behoorlijk boeiend stuk! ik moest aan een liedje van Marco Borsato denken - als er nooit meer een morgen zou zijn.
Gezongen ook op de uitvaart van Bart de Graaff en later met Ali B opgenomen (solo het beste overigens)
ik vind het een steengoede tekst.
Want was als er idd geen morgen zou zijn...en we loskomen van die angst (en alle andere dingen)... wat dan? Leven we dan eindelijk eens echt?
Kunnen we dan alles accepteren, zoals het is? Onze naasten, hun keuzes, maar ook het verlies omdat bij een verlies aan morgen alles al verloren is.
kortom (voor ik alle reactieruimte in beslag ga nemen :)) een heel goed stuk!