Triiinggg! De wekker. De wekker die elke morgen weer een droom komt verstoren. Ik open me ogen en kijk in het gezicht van mijn schitterende vriendin. Ik zoen haar, de mazzelkont mag nog even lekker blijven liggen. Ik loop de slaapkamer uit, de trap af, richting het senseo-apparaat. Ik zap de tv aan, het journaal. Ik bekijk de knappe nieuwslezeres en ongeacht het slechte nieuws wat ze te vertellen heeft, glimlach ik. Wat een heerlijk begin van de dag.

Dan hup mijn jas aan, de deur uit, richting de bushalte. In de bushalte neem ik plaats naast een knappe jongedame van een jaartje of 24. Kort rokje aan, grote blauwe ogen en een schitterende bos krullen. Haar zwoele stem zegt wenst mij een hoopgevend "goedemorgen" toe. Als de bus er is slaat mijn rikketik opnieuw over. Zijn het normaal zuur kijkende mannen die mijn kaartje stempelen, deze keer kijkt een rossige dame mij vriendelijk aan en de tweede "goedemorgen" kan ik mijn binnenzak steken. Voor de tweede keer die dag besef ik dat ik gelukkig mag zijn dat ik niet in het land van de Burka's leef. Dit heeft niks met geloof te maken, maar puur met al het moois dat ik zou moeten missen, als dit zo zou zijn.

Op me werk gaat het niet veel anders. Aan mijn bureau komt de juffrouw van de administratie mij standaard en ongevraagt me kopje koffie brengen. Standaard krijg ik dan altijd even een hand op me schouder en een kus op me wang. Vraag me niet waarom ze het doet, maar het maakt me ochtend vrolijk. Oh jee? De dochter van de baas komt ook weer een dagje meedraaien. Heupwiegend verplaatst ze zich door het kantoor. Een genot om naar te kijken......

Rond de middag komt de klant waar ik een bespreking mee zou houden mij ophalen. Ik stap in zijn auto, alwaar ik iemand op de achterbank bespeur. Grote bruine ogen staren me aan. "Ik heb me stagiaire meegenomen", geeft mijn klant uitleg. "Wat leuk", is het enige wat ik uit kan kramen. Mijn ogen zoeken regelmatig de binnenspiegel op, die toevallig precies op de achterbank kijkt. Tijdens de lunch komt een goedgevulde dame ons bedienen. Hormonen gieren door mijn lijf, niet de eerste keer vandaag. Bij het betalen knipoogt ze nog even naar me (had ze me door?)

Dan zit de werkdag er weer bijna op. Er wacht enkel nog kleine vorm van oogcontact met de dame van de sigarenboer. Een handkus aan de vrouw van de baas. Een knuffel van een iets te gezette blondine van wie ik haar haarspeld teruggevonden had en als hoogtepunt van de dag: Ik liep de verkeerde kleedkamer binnen op de sportschool alwaar ik de vrouw van de buurman spiegelnaakt zag zitten. Ze lachtte, "kon gebeuren", zei ze ook nog.

"Schat, ik ben thuis", roep ik eenmaal thuisgekomen. "Hoe was het op je werk", vroeg ze. "Ach, gewoon" antwoord ik. "Net als andere dagen". Wederom weet ik het weer zeker:

"Een flirt kan soms best heel spannend zijn,
maar bij je eigen vrouw is het pas echt fijn!"