Kinderleed is in mijn ogen de ergste leed die je een mens kan aandoen. Misschien lijkt het alsof het vrij snel over is bij een kind, maar vergeet niet dat zij het voor de rest van hun leven mee moeten dragen.
Het volgende gedicht heb ik jaren geleden speciaal geschreven voor mijn neefje en nichtje die nu volwassen zijn. Toen ik dit schreef was de tweeling 5 jaar oud. Kindertelefoon was er nog niet en aangifte doen (zelfs door mijn zus) werd niets mee gedaan.

Liefde voor jullie
Ik sluit mijn ogen ben in gedachten
Droom wat weg om leed te verzachten
Mijn hun ogen hun betraande gezicht
Blijf ik zien als een fel licht
Machteloze kinderen vol verdriet en angst
Als wij er niet zijn dan zijn jullie het bangst
Hun eigen moeder kent die angst ook
Die blijft komen de angst als een spook
Komt ze soms op voor haar kinderen
Dan zal hij proberen het haar te verhinderen
Angst voor vader angst voor je man
Ik begrijp niet dat dit zomaar kan
Waarom blijven ze laten ze hem begaan
Er is meer in het leven dan je te laten slaan

Je bereik veel meer door liefde te geven
De aller beste basis voor hun verdere leven
Ze zijn nog zo klein en kennen veel verdriet
Waarom is dit toch ik begrijp het echt niet
Er is niets lagers en laffer dan kinderen te slaan
Al lijkt het soms zacht voor hun komt het hard aan
Hun jonge jaren verpest door hun pa
Zo machteloos zijn kinderen dat komt door hun ma
Uit elkaar gaan is moeilijk voor die twee
Maar de kinderen lijden met hun ruzies mee
Dit kan toch niet zo dit is erger dan scheiden
Verlos elkaar toch van ruzies bevrijden
Hoe kan ik helpen de kinderen bescherming geven
Maar ik zie ze weinig en meestal maar even
Kon ik de kinderen maar uit het huis halen
Het kan me niet schelen wat ik moet betalen
Mijn werk opgeven als dat soms moest
Want hun zien lijden dat maakt me woest
Ik wil jullie knuffelen zou met jullie spelen
Al bezit ik niets meer dat kan me niet schelen
Als ze bij me waren ik zou ze verwennen
Ze alles willen geven liefde laten kennen
Ze kunnen dan voor gevaar komen schuilen
Als het zou kunnen zou ik met ze ruilen
Zodat ze beide dan van geen angst weten
Alleen liefde kennen en verdriet vergeten
Weet dat er nu wel mogelijkheden zijn om aangiftes te doen en de kinderen hulp te bieden. Maak hier gebruik van als u denkt dat er sprake is van kindermisbruik! U hoeft zich nu niet meer zo machteloos te voelen als dat ik me voelde toen der tijd.
Laat een reactie achter
Merel schreef op 04 Nov 2011 om 16:03
Inderdaad, aangifte doen, een leven na mishandeling en/of misbruik is een hel!
kaninchen schreef op 04 Nov 2011 om 19:53
Vreselijk dat kinderen zulke dingen door moeten maken....
Berna schreef op 04 Nov 2011 om 20:05
Ik zou willen dat het in mijn kindertijd zo was, maar er was geen hulp helaas. Duim!
Sandra-Philippo schreef op 06 Nov 2011 om 13:04
Wat heb je dit vreselijk mooi geschreven...
een avond en een dag ont-xeaden kan helemaal niet! Blij dat ik deze nog tegenkwam!
Lid sinds 1 jaar
430 reacties geplaatst
495 artikelen beoordeeld
31 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kolina beveelt aan
- Misselijkmakende media
- Doortje heeft het helemaal gehad! Keiharde tegenactie!
- Ze deed het ! (5)
- Ze deed het ! (4)
- Ze deed het ! (2)
- Ze deed het ! (3)
- Ze deed het!









Rose_love schreef op 04 Nov 2011 om 14:46
Je hebt gedaan wat je kon, namelijk hen liefde geven! Mooi gedicht.