Door de jaren heen heb ik liefde gekend maar de liefde heeft mij ook pijn aangedaan. Het heeft mij sterker gemaakt en nu begrijp ik dat je niet zonder kunt ook al doet het soms pijn.

liefde doet pijn,

Sommige beslissingen die  ik in mijn leven heb genomen begrijp ik nog steeds niet.

Ik wist dat het verkeerd ging verlopen maar was gewoon te koppig om het toe te geven.

De liefde heeft me misleid door haar geluk met mij te delen wat achteraf de pijn in mijn hart bleek te zijn.

Ik kom van ver,toch is het net alsof ik terug aan gisteren ben begonnen.

De stappen die ik neem gaan achteruit want de muur van angst die de morgend verbergt laat mij met een leegte in de steek.

Alleen in de donker vertel ik mijn geheimen des leven aan diegene die ervan willen leren.

Zwijgzaam en verlaten,

Zwijgzaam en verlaten zit op de heuvel van het onbekende .

Ik heb tranen in die steeds mijn wangen willen bereiken maar heb geen kracht meer om er tegen te vechten.

De vragen die in mijn hoofd  ronddwalen willen de antwoorden niet weten.

de liefde heeft mij meermaals verraden en toch wil ik niet toegeven aan zijn fout.

Het mooie gevoel die  ik ooit heb gekend is mijn enigste hoop om uit deze donkere wereld te ontsnappen.

Zwijgzaam in verlaten blijf ik achter.

Ware liefde,

Heb ik de kans om ware liefde te kennen of is het een illusie die me doet ontsnappen van mijn bestaan?

Maak ik mezelf wijs dat ik iemand zal ontmoeten die genade zal hebben met mijn hart nadat zijn voorbijganger het genadeloos heeft gefolterd?

Zal er ooit een warme gloed thuis op mij wachten die de stille kilte dat er nu is vervangt?

Zal het liefdesgeluk die slechts enkele op deze wereld treffen , mij vinden of zal het slechts een droom blijvendie ik met andere deel.

Zal ik,die woorden blijf ik zeggen tot ze uitkomen anders neem ik ze wel mee naar mijn graf. 

Reageren?