Niets is zo veranderlijk als een mens.

Het is niet zo van eens een levensvisie altijd dezelfde levensvisie. Een levensvisie verandert met het leven dat voortdurend verandert. Dat kan ook niet anders. Steeds weer komen we die grote, diepe ervaringen tegen. Ervaringen die ons met de neus op levensvragen drukken. In al die ervaringen en al die levensvragen nemen we alles mee wat we tot dan toe in ons leven hebben meegemaakt. Eigenlijk zijn we stapelaars, we stapelen onze ervaringen en levensvragen op , de een op de ander. En zo worden we steeds levenswijzer.

In soorten en maten.

 

Levensvisies zijn er in allerlei soorten en maten. Eigenlijk zijn er volgens mij net zoveel levensvisies als er mensen zijn. Een levensvisie valt te vergelijken met iemands vingerafdrukken. Vingerafdrukken zijn namelijk ook heel persoonlijk. Levensvragen komen voort uit het concrete leven, wat je mee maakt en beleeft. Iedereen vult op die manier haar of zijn eigen levensvragen in afhankelijk van de loop van het eigen leven. Levensvisies zijn als zoekende antwoorden dus altijd persoonlijk, net als levensvragen.

Dat laatste wil nog wel eens misverstanden oproepen:

Als levensvisies persoonlijk zijn, dan zijn ze ook helemaal van mij, en van mij alleen. Daar heeft niemand anders iets mee te maken, als ik dat niet wil. En zelfs als ik al zou willen dat iemand daar iets mee te maken heeft, dan nog kan dat gewoonweg niet vind ik. Niemand kan echt begrijpen waar ik persoonlijk mee bezig ben, ook al kent deze persoon mij nog zo goed. Er zijn altijd onuitgsproken woorden, omdat je die niet wil of kan uitspreken.

Dat is gevaarlijk ijs !!!

Binnen de kortste keren veroordelen wij elkaar op die manier tot eenzame mensen. Op de belangrijkste punten van het leven kunnen wij elkaar dan niet vinden. Wij laten elkaar dan erg in de steek. Vaak gebeurt dat ook met grote teleurstelling en pijn. En soms zelfs zo erg dat er blijvende schade ontstaat.

 

Dat levensvisies persoonlijk zijn:

betekent niet dat ze helemaal privé hoeven te zijn. Dit bepaal je uiteraard helemaal zelf. We kunnen met elkaar praten over wat ons ten diepste bezighoudt, elkaar ondersteunen, elkaar bemoedigen en bij elkaar schuilen. Maar soms vind je het juist fijn om je ervaring eerst zelf te verwerken, voordat je goed bedoelde adviezen te horen krijgt. Uit ervaring weet iedereen, ook ik hoe goed het aanvoelt om niet alleen te staan op de meest belangrijke momenten van je leven. Het kan een grote steun voor je zijn als er mensen zijn die je gevoelens begrijpen.

Het kan je goed doen je levensvragen en levensvisie te uiten:

Dat kan soms echt opluchten, het kan je voldoening geven als je van je hart geen moordkuil maakt. Als je niet alles in jezelf opkropt. Soms maakt dit het probleem ook alleen maar groter. Het kan je kracht geven om te praten over waar je echt mee zit, om dingen te doen die je diepste verlangens, gevoelens en overtuigingen uiten. Misschien krijg je de juiste antwoorden te horen waar je nog niet aan hebt gedacht en die je een heel eind op weg kunnen helpen.

De eerst reden:

waarom het goed is je levensvragen en levensvisie naar buiten te brengen heeft met jezelf te maken. Je merkt het : je kunt ervan opknappen als je een ander eindelijk durft en kunt vertellen waar je echt mee zit, als je een foto van mensen waar je echt van houdt duidelijk zichtbaar wegzet. Je kunt je diepste gevoelens, je blijheid, je verdriet en je zorgen met andere delen.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.