Ik heb zelf na een jaar samengewoond te hebben een relatie op afstand met mijn ‘vakantieliefde’. 3000 km afstand zelfs. Nu weet ik dat wij snel weer samen zullen zijn, gezien ik binnenkort bij hem zal intrekken voor een tijdje. Tot die tijd moet ik het nog even alleen doen. Ik vind het ontzettend moeilijk en het is fijn om deze ervaring te delen en personen in een zelfde situatie een extra steuntje in de rug te geven, wat ik eigenlijk zelf ook vaak zoek..

Terug in Nederland.

Terug in Nederland of na het afscheid zou je het liefst heel hard willen huilen en gewoon even tot jezelf willen komen. Vaak kan dit niet lang, want uiteindelijk wil je uren over hem/haar praten. Het vervelendste zijn reacties als “ Wat schattig! Een vakantieliefje!”, wat je helemaal niet wilt horen, omdat hij/zij op dat moment de liefde van je leven is. Mijn advies? Lekker laten praten. Alleen jij weet hoe het voelt en alleen jij weet waar het ooit naartoe zal gaan. Misschien is de liefde ontzettend sterk en overwin je alle tegenslagen (mochten deze voorkomen) en misschien voel je zelf na een tijdje dat het niet is wat je dacht en neem je dit mee als een geweldige ervaring en een stukje geschiedenis in jouw leven.

Omgaan met de afstand. 
Of je nu een afstand van 1000 km tussen elkaar hebt of 10.000 km, als je elkaar niet kan zien is dit voor iedereen moeilijk. Wat toch weer het allerbelangrijkste is: Vertrouwen. Als je dit niet hebt in elkaar is het erg moeilijk om aan een lange afstand relatie te beginnen. Natuurlijk ben je onzeker, dat is normaal. Maar ben je dit ook niet als de liefde van je leven in je buurt woont? Je weet nooit wat de toekomst je brengt.. Probeer zoveel mogelijk met je partner te praten. Als jij niet verteld wat er in jouw hoofd om gaat, weet hij/zij dit ook niet. En vergeet nooit dat iedereen anders omgaat met een situatie als deze. Zo kan jij de behoefte hebben om iedere dag uren aan de telefoon te hangen, maar je wederhelft vind dit misschien moeilijker en staat liever niet stil bij het idee nog zoveel dagen te moeten wachten. Vind samen een middenweg.

Skypen & chatten.
Persoonlijk vond ik Skype in eerste instantie geweldig. Eindelijk zag ik hem weer. Erna vond ik het wat minder.. Hij is zo dichtbij, maar aanraken kan niet en uiteindelijk voelde ik mij juist verdrietiger als ik hem erna ineens een week niet kon spreken via Skype. Op een of andere manier was het voor mij makkelijker om de dagen door te komen door er juist niet teveel bij stil te staan. Voor andere is Skype een perfecte oplossing om de afstand en de periode dat je alleen bent te overwinnen.

Het zelfde met chatten. Vergeet alleen niet als je chat met elkaar, dat je de intonatie van een ander niet kan zien. Je kan bepaalde opmerkingen anders opvatten dan je normaal gesproken doet, gezien je al kwetsbaar bent. Probeer in ieder geval nooit je frustratie van de situatie op de ander af te reageren, hij of zij heeft het net zo zwaar.

Jij.
Iedere relatie is natuurlijk verschillend. Hoe jouw relatie ook in elkaar zit.. Jij hebt ook een eigen leven buiten je partner om en hier is niets mis mee. Als je samen bent gun je elkaar al het geluk en al de momentjes die het leven zo leuk maken. Doe dit ook als je niet samen bent. Je leven gaat door.. blijf niet piekeren, maar blijf doen wat je partner juist zo leuk vind aan jou. Blijf genieten. Stel nou dat de relatie niet goed afloopt (dat is vaak de grootste onzekerheid) dan heb je toch liever dat je van elke minuut hebt genoten tot het einde dan een vervelende, onzekere en frustrerende periode als herinnering? Vergeet niet dat jullie hier beide voor hebben gekozen. En geloof me, het moment dat je elkaar weer ziet is het wachten waard.

Een steuntje.

Eeuwigheid

De ultieme liefdesvonk, de passie
het vuur, zij die er over dromen
en nog in ware liefde geloven

- zij zullen elkaar wel vinden -
’t steekt niet op een dag, een uur
zij wachten wel,
reeds een eeuwigheid lang.

© Hendrik Hoogland
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.