Dit verhaal, geschreven en gegrepen uit mijn eigen leven. En aangezien dit een ritueel is om de laatste twee jaar af te sluiten, lijkt het me fijn om een mooi verhaal te schrijven voor iedereen die het lezen wil. Ik heb twee jaar lang bij een psycholoog gelopen, het waren twee moeilijke jaren. Confrontaties met mezelf, leren omgaan met andere gevoelens, en vooral in vrede vinden met mezelf. Vandaag was de laatste keer, want ik voel me eindelijk waar ik (nu) wil zijn. Ik voel me sterker als ooit.

De reden dat ik de stap nam om in therapie ging twee jaar geleden was de moeilijkste drempel om overheen te gaan. Want alles wat ik in mijn leven heb meegemaakt had mij gevormd tot een mens die ik niet echt was, en zeker niet wou zijn.

Dingen uit mijn verleden moesten uit gepraat worden, verklaringen zocht ik, en door confrontaties heb ik die gevonden en ik heb mezelf gecorrigeerd.

Ik ben erg druk in mijn karakter, een harder werker, spelen met mijn kinderen, maar geen rust creeren voor mezelf. Ik kreeg bv de opdracht om een half uur per dag bv alleen een krantje te lezen, of en boek.En een moment voor mezelf te nemen.

Ik heb geleerd dat ruzie maken ook gezond is. Waar ruzie is, moet gepraat worden, niet geschreeuwt(indien noodzakelijk dan). Ruzie's voorkomen, confrontaties voorkomen, en als dan net mogelijk is, heb ik geleerd de confrontatie aan te gaan. Dat vind ik nog steeds moeilijk. Ik ben een tegenstander van ruzie, ben er bang voor. Maar soms is het niet tegen te houden.

Ik heb me laten testen op ADHD, maar niets daarvan is waar. Ik heb een druk en aanwezig karakter. Ik ben een babbelaar. Vindt ik gezellig. Ik heb geleerd als ik wel een rustige dag heb, dan is dat helemaal niet erg. En ben ik wel druk een aanwezig, nou... dan ben ik dat die dag, so be it.

Ik heb het gevoel dat ik eindelijk vrij ben. Ik ben niet meer bang om voor mezelf op te komen. Ik ben niet bang meer dat ik een slechte moeder ben. 

Ik heb rijkdom. Mooie en lieve man, twee mooie kinderen, en mezelf. Op mezelf kan ik bouwen, en dat is zoooo'n mooi gevoel. De tijd van leven is nu weer aangebroken. Ik ben zoveel mensen dankbaar voor steun en toeverlaat. Maar mijn meeste dank gaat uit naar Robert, mijn ex-psycholoog. Dank je wel robert.

En iedereen is welkom, in mijn leven.

My world is great, my life even beter...live my life to the max.

Knuffel voor velen......en vele meer.

Monique.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.