Een naam : KOPP Kind zijn. Nog nooit van gehoord zeker? Het komt vaker voor dan je denkt. Ik ben er zo één. Is niks geks aan, maar mensen kennen dat woord niet. Mensen weten niet wat dat betekend.

Betekenis

Wat betekend het nou als je een KOPP kind ben? KOPP staat voor : Kinderen van Ouders met Psychiatrische Problemen. Weer een hele mond vol.

Misschien gaat er nu wel een belletje rinkelen, hebben ze daar ook al namen voor ? voor die kinderen? Ja dat hebben ze inderdaad 

Kinderen die krijgen informatie en leren omgaan met hun vader of moeder, en misschien wel allebei. 9 van de 10 kinderen hebben 1 ouder wat psychisch ziek is. Voor kinderen heeft dit namelijk een hele impact op hun hele leven. Dingen die ze meemaken kunnen ze onderling aan elkaar kwijt, ze zien gelijkenis in elkaar. Onderling spelletjes spelen, even afleiding hebben dan thuis zijn en nare dingen mee maken, wat overigens niet altijd zo is. 

Schaamte

Kinderen vergelijken ouders vaak met elkaar. Jou papa is veel liever, of jou mama doet altijd leuke dingen met jou. We hebben het niet in de gaten maar het gebeurd . Maar stel je  nou eens voor je Vader is anders als andere vaders. Dit gaat opvallen als je een bepaalde leeftijd heb bereikt. Je vader gedraagt zich raar. Deze gekke dingen die je vader doe brengen schaamtes mee voor het kind.  

Een klein voorbeeldje : Mijn vader die snuit om de 5 minuten zijn neus, als er dan een vriendinnetje vroeger aan het spelen was maakte zij ook opmerkingen: is je vader zo verkouden? Wat snuit hij zijn neus veel. Al die dingen brengen schaamte met zich mee.

 

Uitzonderlijk geval

Net zei ik al dat 9 op de 10 kinderen 1 ouder hebben die ziek zijn. Nu is het geval bij mij dat ik twee ouders hebben die ziek zijn. Mijn vader en mijn moeder.  In mijn andere artikel had ik al een beetje geschreven over mijn vader , die is paranoide schizofreen nou is mijn moeder manisch depressief. 

Toen ik vroeger bij kopp kinderen zat had iedereen maar 1 ouder wat ziek was, en die kinderen konden allemaal met hun gezonde vader of moeder praten over hun problemen of hoe je er mee om moet gaan. Zelf kon ik dit dus niet. Ik kon bij niemand terrecht, behalve de begeleiders van Kopp kinderen.  Ik voelde me niet op mijn gemak bij al deze kinderen, je deedt wel leuke dingen maar ik wilde praten. Ik heb toen via via begeleiding aan gevraagd waar ik wekelijks gesprekken mee had. Zo kon ik ook eens mijn hart luchten, vragen stellen en ik hoefde mij nergens voor te schamen. 

Gezonde ouders ik heb ze nooit mee gemaakt. Mijn vader is al 30 jaar ziek en mijn moeder is ziek geworden bij mijn geboorte. Ik heb altijd thuis gewoond, mijn situatie was prima, ik stond goed onder begeleiding ik werd in de gaten gehouden. De angst die mijn moeder had was dat ik ooit weg gehaald zal worden. En nu ? ik woon samen en heb nog regelmatig contact met mijn ouders. Ben ook nooit uit huis gehaald.

Vragen

Ik zat vol met vragen. Waarom doet mijn vader zo, waarom doet mijn moeder zo. Mijn vader heeft mij nog nooit naar school gebracht, waarom doet hij dat niet?  Waarom zijn ze ziek? Worden ze ooit nog beter? Waarom allebei mijn ouders? En verzin het maar, niet overal konden ze antwoord op geven maar ze konden me wel helpen. Ik heb min of meer mezelf maar verder gered, want de zorg is natuurlijk ook niet alles. Die mensen lezen alles in een boekje en ik maak het mee, groot verschil. 

 

Een stuk uit een artikel

In gezinnen, waar ouders kampen met psychiatrische problemen worden kinderen "besmet" in hun psychologische ontwikkeling. Wanneer de kinderen moeten omgaan met deze problemen en ouders nauwelijks in staat zijn hun eigen leven op de rails te krijgen, onstaat parentificatie oftewel de rollen worden omgedraaid. Het kind vervult de rol van ouder voor de ouder. Het bestaan van het kind is vaak zeer beangstigend, en dus zeer problematisch, als het zich probeert in te leven in de waan van de moeder en probeert haar te begrijpen. Samen te leven met een ouder, die manische-deprassief is, psychotisch of zeer depressief is, kan het leven van het kind zeer moeilijk maken. Ook de kans op lichamelijke of psychische mishandeling is reëel aanwezig. Er zijn kinderen, die een therapeutische rol naar de ouders hebben ontwikkeld en precies zijn gaan aanvoelen wat de spanning verminderd of wat de ouder nodig heeft om rustig te worden. Die rol nemen ze op zich en dat is zwaar voor een kind. Ook naar de buitenwereld nemen ze dan de rol van de ouder op zich.
Voor de ouder kan het kind ook de nog enige lijn naar de buitenwereld zijn.

 

Mezelf ontwikkeld

Nu staat hier boven dat kinderen de rol van ouder vervult, dit klopt ook. Voor mijn leeftijd ben ik zeer volwassen en neem vaak de leiding over de dingen. Zelf vind ik het opzich niet erg maar het mag soms wel eens wat minder. Een last op je schouders dat is zeker waar, nog dagelijks heb ik er mee te maken.  Ze zeggen vaak in de psychische wereld dat een kind zelf dan ook schade heeft. Zelf heb ik die niet mee gekregen alleen dat ik voor bepaalde dingen emotioneel gevoeliger ben.  

Ik ben trots op hoe wij zijn, ieder huisje heeft zo zijn kruisje. Vooroordelen bestaan helaas, maar niet altijd correct. Ik ben blij op mijn leven, had geen ander leven gewild. 

 

©Copyright 2011@chantje90

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.