Ijstijden, wanneer komt de volgende er aan ?

Wat zijn ijstijden?

Dit zijn periodes waarin een groot deel van het oppervlak wordt bedekt met ijs. De gletsjers worden dan zeer groot en strekken zich uit tot in de valleien en in de polaire gebieden soms tot op zeeniveau. Maar waarom zijn er eigenlijk ijstijden? Wel, hiervoor zijn er verschillende hypothesen.

Toeval

door veelvuldige vulkaanuitbarstingen, die veel stof in de atmosfeer brengen, kan het zonlicht getemperd worden. Het aardoppervlak wordt minder opgewarmd. Er komen meer koude dagen. De hoeveelheid sneeuw neemt toe waardoor het oppervlak lichter van kleur wordt, waardoor er nog meer weerkaatsing komt. Hierdoor wordt het nog kouder, waardoor er nog meer sneeuw komt en nog meer weerkaatsing. Uiteindelijk kan deze vicieuze cirkel ontstaan geven van een ijstijd.

De zon

Er zijn aanwijzingen dat de hoeveelheid zonnevlekken een invloed kan hebben op ons klimaat. Een lange periode van weinig zonnevlekken kan uiteindelijk leiden to een grote ijstijd.

Ook de invloed van kosmische straling wordt soms vermeld. Deze gevaarlijke stralingen, die ook een invloed hebben op de opwarming van het klimaat, kunnen worden tegengehouden door het magnetisch veld van de aarde, dat op zijn beurt afhankelijk is van de activiteit van de zon.

De ruimte

Meer bepaald de ruimte tussen de zon en de aarde. Wanneer we een zone met veel interstellair stof passeren, kan een groter deel van het zonlicht verstrooid worden, waardoor het klimaat bij ons kouder kan worden.

De atmosfeer

Een omgekeerd CO2 effect. De stof CO2 is ondoordringbaar voor infraroodstraling. Dat deel van het zonlicht dat de aarde bereikt en weerkaatst wordt als warmtestraling, kan niet meer ontsnappen en warmt de atmosfeer op. Dit is het broeikas effect. In een periode van een laag CO2 gehalte kan de infraroodstraling wel ontsnappen en zal de atmosfeer afkoelen. Hierdoor kunnen ijstijden ontstaan.

De aarde

Doordat de baan van de aarde regelmatig wijzigt, kunnen er nu en dan voorwaarden ontstaan die gunstig zijn voor een ijstijd. deze theorie werd naar voor gebracht door Milankovic.

De aardbaan is een ellips. Het dichtste punt ligt op 147 miljoen kilometer van de zon, dit is 5 miljoen kilometer minder dan op het verste punt. Dit zorgt voor 7% minder straling. Deze dichtste nadering vindt plaats in januari.

De aardas vertoont een schuine stand van 23°27', deze stand schommelt echter tussen 22° en 24,5°, en dit in een periode van 41000 jaar. Ook de richting van de aardas zal veranderen in een periode van 25780 jaar. Ook het punt van de dichtste nadering schommelt ook in de tijd met een periode van 21310 jaar. Tevens is er een schommeling in de excentriciteit van de aardbaan. Al bij al hebben we met deze theorie ongeveer iedere 100 000 jaar een grote kans op een ijstijd. Maar er zouden ook nog bijkomende invloeden van de schikking va de continenten kunnen zijn. Zo is het noordelijk halfrond gevoeliger voor een ijstijd omdat bij uitbreiding van het ijs, de ijsmassa snel op land komt waardoor de uitbreiding versneld kan worden. Het zuidelijk halfrond id minder gevoelig omdat het omringd is door een zee.

 

Zit er dan een ijstijd aan te komen?

Op dit moment zitten we eigenlijk op het einde van een ijstijd. Natuurlijk kan je de natuur niet voorspellen maar er zit ongeveer 100 000 jaar tussen elke ijstijd die dan ook weer bijna even lang duurt. Het is namelijk een traag proces dat honderden jaren nodig heeft voor dat de aarde bijna helemaal bedekt is met ijs. Meestal hangt dit ook af van verschillende factoren die tegelijkertijd samenvallen. Dus zijn wetenschappers er bijna 100% zeker van dat de volgende ijstijd niet meer voor deze generatie zal zijn. Dus je hoeft je geen zorgen te maken, het blijft gewoon lekker warm.

 

 

© TheNews - 2011

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.